Με αφορμή…ένα βενζινάδικο!

του Γιάννη Τσούτσια,
δημοτικού συμβούλου της Κίνησης Δημοτών Βριλησσίων

«Δράση για μια άλλη πόλη» -

www.drasivrilissia.gr

Στο μέσον του επιβαρυμένου από την κυκλοφορία και τα υπερκαταστήματα, άξονα της Λ. Πεντέλης, ξεκίνησε πρόσφατα η κατασκευή υπόγειου σταθμού αυτοκινήτων. Όλες οι ενδείξεις συνηγορούν, ότι αυτός ο σταθμός, -συμφερόντων κρατικής εταιρείας, θα αποτελέσει «όχημα» για να παρακαμφτούν διάφορα νομικά προαπαιτούμενα, ώστε η επιχείρηση τελικά να λειτουργήσει σαν βενζινάδικο. Με αφορμή αυτό το «ασήμαντο» γεγονός, ανάμεσα σε όσα άλλα συντρέχουν στην πόλη μας, θα ήταν ίσως χρήσιμο να ξαναδούμε κάποια πράγματα από την αρχή…
Οι Δήμοι αποδεικνύονται ανίσχυροι να προστατέψουν τους πολίτες τους και το περιβάλλον. Οι αρμοδιότητές τους περιορίζονται συνεχώς -τις άδειες λειτουργίας των επιχειρήσεων χορηγεί πλέον η Νομαρχία. Η «εξουσία» απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τον πολίτη, που έτσι αδυνατεί να παρέμβει, να ελέγξει, να αντιδράσει, όπως μαρτυρά και ο επερχόμενος «Καποδίστριας ΙΙ». Οι «ειδικοί» θα τα αναλάβουν όλα. Και κοντεύουμε έτσι να ξεχάσουμε με ποιο τρόπο φτάσαμε ως εδώ, στις αβίωτες πόλεις μας, να τα θεωρήσουμε όλα φυσιολογικά και αναπόφευκτα.
Ας γυρίσουμε όμως στο παράδειγμά μας. Στην περιοχή της Λ. Πεντέλης, επιμένουν να υπάρχουν ακόμη λίγες μονοκατοικίες και πολυκατοικίες που ζουν συμπολίτες μας, δίπλα στα εμπορικά κέντρα, τα γραφεία και τα καταστήματα. Άραγε αυτοί, πόσο ακόμη θα υπομείνουν την υποβάθμιση, πριν απευθυνθούν σε εργολάβους, μεσίτες και κατασκευαστές; Μήπως αυτό, μας αφορά όλους; Παρακολουθούμε επίσης να ολοκληρώνεται η διάνοιξη της Λ. Πεντέλης, έργο για το οποίο εκφράσαμε πολλές αντιρρήσεις στο δημοτικό συμβούλιο, όταν οι παρατάξεις εξουσίας του Δήμου μας υπερηφανεύονταν για την κατασκευή του. Είναι άραγε τυχαίο, ότι πριν καλά-καλά ολοκληρωθεί αυτό το δαπανηρότατο-«αναπτυξιακό» έργο, προσελκύονται νέες ισχυρές επιχειρήσεις, ακόμη πιο ρυπογόνες, που βρίσκουν πλέον έτοιμο τον «αναβαθμισμένο» οδικό άξονα για να εγκατασταθούν;
Τελικά, στα όρια των πολιτικών που επικρατούν, μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τις προτεραιότητές μας, δηλαδή τις χρήσεις γης, το μόνο ουσιαστικό μέτρο άμυνας που απέμεινε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, πριν ολοκληρωθεί η καταστροφή που αμέριμνοι σήμερα παρακολουθούμε;
Τα Βριλήσσια ήταν ένα προάστιο με περιβαλλοντικές προδιαγραφές και πολεοδομικά πλεονεκτήματα. Διαδοχικά οι διοικήσεις του Δήμου με τις πολιτικές των κομμάτων εξουσίας, κατάφεραν να επεκτείνουν τις εμπορικές ζώνες, να αυξήσουν τους συντελεστές δόμησης, λίγο-λίγο να εντάξουν το σύνολο της έκτασης του προαστίου στο σχέδιο πόλεως -ώστε να χτιστούν τα πάντα, να μετατρέψουν τμήματα της πόλης σε υποβαθμισμένες ζώνες, να διογκωθεί το κυκλοφοριακό. Ακόμη και τώρα νέοι θύλακες καταναλωτισμού γιγαντώνονται αδιαμαρτύρητα, τόσο στην Λ. Πεντέλης, όσο και στον άξονα της Αττικής οδού. Πόσα άραγε σούπερ-μάρκετ και πόσα βενζινάδικα χρειαζόμαστε; Την ίδια στιγμή οι ελεύθεροι χώροι εξαφανίζονται. Η αξία της γης πολλαπλασιάζεται από τετραετία σε τετραετία, κι’ έτσι οι ίδιοι αυτοί Δήμοι που έπραξαν όσα έπραξαν, (και όσα δεν έπραξαν), αυτοί δηλαδή που συνέβαλαν στην διόγκωση της υπεραξίας της γης, αναγκάζονται τώρα να απαλλοτριώνουν οικόπεδα με δάνεια και εισφορές για να αναπνεύσει η πόλη, αφού δεν μπορούν πια να επανακτήσουν όσα έχασαν, παρά μόνον χρεώνοντάς τα πολλαπλάσια στους δημότες τους !
Αυτή είναι η κατάσταση παραλογισμού που βιώνουμε από την πλευρά των πολιτών. Γιατί από την πλευρά των Κρατούντων και των Κατεχόντων, τα πράγματα ερμηνεύονται με άλλους όρους. Και ενόσω συμβαίνουν αυτά, μελετητές προετοιμάζουν το νέο πολεοδομικό σχέδιο των Βριλησσίων, χωρίς ούτε το δημοτικό συμβούλιο να γνωρίζει ποιες είναι οι κατευθύνσεις που έχουν δοθεί από την πλειοψηφία του Δήμου μας! Πότε άραγε θα σταματήσει αυτή η αδιέξοδη λογική της «ανάπτυξης»; Πότε οι επικεφαλής της αυτοδιοίκησης θα λειτουργήσουν σαν εκπρόσωποι των δημοτών και όχι των πολιτικών τους προϊσταμένων;