«53 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο: Αν η Ιστορία μάς καλούσε ξανά, πού θα στεκόμασταν;»
Υπάρχουν γεγονότα που δεν τα γνωρίζεις μόνο από τα βιβλία της Ιστορίας. Τα έχεις ζήσει. Έχουν χαραχτεί στη μνήμη σου και σε συνοδεύουν σε ολόκληρη τη ζωή σου.
Για εμένα, η περίοδος της δικτατορίας και ο αγώνας για τη Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια ιστορική αναφορά. Είναι προσωπικό βίωμα, με αγώνες, διώξεις και φυλάκιση.
Πενήντα τρία χρόνια μετά, το Πολυτεχνείο εξακολουθεί να μας διδάσκει ότι η ελευθερία και η Δημοκρατία δεν χαρίζονται. Κατακτιούνται και χρειάζονται καθημερινή υπεράσπιση.
Το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει διαχρονικό. Όχι γιατί η σημερινή Ελλάδα είναι ίδια με εκείνη του 1973, αλλά γιατί η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη και η ελευθερία δεν χάνουν ποτέ την αξία τους.
Το Πολυτεχνείο δεν ανήκει σε κόμματα και παρατάξεις. Ανήκει στην Ιστορία, στον ελληνικό λαό και κυρίως στις νέες γενιές.
Δεν αρκεί να τιμούμε τους αγώνες του χθες με λόγια και καταθέσεις στεφάνων. Οφείλουμε να τους δικαιώνουμε με τις πράξεις μας.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πού σταθήκαμε τότε, αλλά πού στεκόμαστε σήμερα.
Παναγιώτης Ιωάννου
Φωτογραφία: Από την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου, με τη συμμετοχή του Παναγιώτη Ιωάννου.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου