Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία συνεχίζεται

Ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Βριλησσίων - βίντεο

 

«Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία συνεχίζεται.

Σχετικά με την ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του Δήμου Βριλησσίων.

Α. Ακόμα και αυτά τα έωλα επιχειρήματα της Δημοτικής Αρχής του Δήμου Βριλησσίων, ώστε να μην συναινέσει στο δίκαιο αίτημα των συμβασιούχων εργαζομένων, που έχουν δικαιωθεί με οριστικές πρωτόδικες θετικές αποφάσεις, σχετικά με την μετατροπή των συμβάσεων εργασία τους από ορισμένου σε αορίστου χρόνου, μετά την ψήφιση του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ν. 5314/2026) σήμερα δεν υφίσταται. Με αυτό το δεδομένο κρίνουμε ως θετική την ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του Δήμου Βριλησσίων, το οποίο στις 30/09/2026 ψήφισε να μην ασκηθούν εφέσεις κατά των ανωτέρω θετικών δικαστικών αποφάσεων, που αφορούν 82 εργαζόμενους οι οποίοι απασχολούνται εξυπηρετώντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες της πόλης μας, στις Διευθύνσεις Περιβάλλοντος και Πολιτικής Προστασίας και Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου, του ΟΚΠΑ και του ΠΑΟΔΗΒ.

Β. Με ψηλά το κεφάλι και ανανεωμένη αισιοδοξία συνεχίζουμε.

1. Είμαστε περήφανοι πρώτα και κύρια για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Που κόντρα στη μοιρολατρία και το συμβιβασμό, κόντρα στην αντίληψη του τίποτα δεν αλλάζει, συλλογικά, οργανωμένοι στα σωματεία τους, βρέθηκαν δεκάδες φορές  έξω από Δήμους, Περιφέρειες, Δημαρχεία, οργανώνοντας Πανελλαδικά συλλαλητήρια, κατακλύζοντας την Αθήνα, με χαρακτηριστικότερη τη μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση στις 24 Απριλίου 2026, όπου έδειξε ότι θα φτάσουν μέχρι τέλους.

2. Είμαστε περήφανοι για τον Σύλλογο Εργαζομένων Δήμου Βριλησσίων. Γιατί δεν κάθισε φρόνιμα, δεν ήταν το καλό και ήσυχο παιδί που ήθελε η διοίκηση του Δήμου, δεν μάσησε τα λόγια του και με ταξικό προσανατολισμό, στόχο και ανάδειξη το ενόχου συσπείρωσε τους εργαζόμενους, χωρίς διαχωρισμό μονίμων και συμβασιούχων. Το σωματείο είναι που οργάνωσε στάσεις εργασίας, απεργίες και μαζικές κινητοποιήσεις, πραγματοποιώντας για πρώτη φορά μαζική πορεία στους δρόμους της πόλης, η οποία από τη μία αγκαλιάστηκε από τους κατοίκους, από την άλλη θάφτηκε από τα ΜΜΕ προσκείμενα στη γαλάζια διοίκηση Πισιμίση.

3. Είμαστε περήφανοι για τους εκλεγμένους με τη ΛΑ.ΣΥ. κομμουνιστές δημάρχους και συμβούλους, για άλλους δημάρχους σε όλη την χώρα, για την στάση απειθαρχίας που κράτησαν, που σέρνονται στα Δικαστήρια και διώκονται από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, καλούμενοι σε απολογία επειδή υπερασπίστηκαν στην πράξη το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, επιλέγοντας το συμφέρον της πόλης τους και δεν πειθάρχησαν στη διάταξη Βορίδη.

4. Όλα τα παραπάνω συνηγόρησαν στο, μέσα σε έναν αντιδραστικό νόμο για τους Δήμους και τις Περιφέρειες, να επιβάλουν, με τον αγώνα τους, την απόσυρση του απαράδεκτου νομοσχεδίου που υπονόμευε τη συνέχιση της λειτουργίας των παιδικών σταθμών, καθώς και την κατάργηση μέρους της κατάπτυστης διάταξης Βορίδη.

Γ. «Ήρθαν ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί μου». Οδυσσέας Ελύτης

1. Είναι αναγκαίο όμως να θυμίσουμε ότι σε αυτή τη μάχη η διοίκηση δεν ήταν στο πλάι των εργαζομένων. Διατράνωνε πως είναι υπέρ αυτών και προσπαθούσε με τη δική της λογική να διαχειριστεί το δίκαιο αίτημά τους για σταθερή εργασία, αλλά στην πράξη, την κρίσιμη στιγμή της ψηφοφορίας στο Δ.Σ. δύο φορές ψήφισε υπέρ της κατάθεσης έφεσης κατά των εργαζομένων, την ώρα που οι σύμβουλοι της ΛΑ.ΣΥ. δήλωναν ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν την οποιαδήποτε αστική, ποινική και διοικητική κύρωση επειδή αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα της πόλης και των εργαζομένων. Πρόκειται για την ίδια διοίκηση που μιλούσε για την - αντεργατική - νομιμότητα, που έθετε σε αντιπαράθεση τα δικαιώματα των κατοίκων με αυτά των εργαζομένων, που κατηγορούσε για επαναστατική γυμναστική, που φόβιζε τους εργαζόμενους να μην πάρουν μέρος στις κινητοποιήσεις του σωματείου, αξιοποιώντας έως και τον κοινωνικό αυτοματισμό του τι θα κάνουν οι γονείς τα παιδιά τους, αν απεργήσουν οι εργαζόμενοι στους παιδικούς σταθμούς, που υποτιμούσε τη σταθερή θέση του επικεφαλής της ΛΑ.ΣΥ. Βασίλη Αρχιμανδρίτη στο Δ.Σ. ότι μόνο η παραίτηση από τα ένδικα μέσα διασφαλίζει τους εργαζόμενους και ότι οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους μπορούν να καταφέρουν τα πάντα.

2. Κάθε κατάκτηση είναι αποτέλεσμα της λαϊκής κινητοποίησης. Η ΛΑ.ΣΥ. δεν διεκδικεί ούτε βραβείο αγωνιστικότητας. Σομπρέρο στους αγώνες βάζουν άλλοι, οι ανύπαρκτοι στις μικρές και μεγάλες μάχες της καθημερινότητας. Για να ξεχωρίζει η ήρα όμως από το στάρι, οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι με τη ΛΑ.ΣΥ. Βασίλης Αρχιμανδρίτης και Βασίλης Βήττος έφεραν πολλές φορές το ζήτημα της λειτουργίας της πόλης και των συμβασιούχων στο Δ.Σ., με ψηφίσματα, ερωτήσεις, τοποθετήσεις θέτοντας το θέμα σε πολιτική βάση, αναδεικνύοντας και τις ευθύνες και των προηγούμενων διοικήσεων (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ). Βρέθηκαν στο πλάι των εργαζομένων, με ήλιο και βροχή, σε κάθε κινητοποίηση του σωματείου. Συναντήθηκαν με τους εργαζόμενους δεκάδες φορές, συζητώντας μαζί τους για όλα όσα τους αφορούν. Γιατί η θέση της ΛΑ.ΣΥ είναι πάντα με τις ανάγκες των πολλών και όχι τα συμφέροντα των λίγων.

Γ. Να έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει:

1. Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ν. 5314/2026), δεν καταργεί τη «διάταξη Βορίδη», που προβλέπει την υποχρεωτική άσκηση έφεσης εναντίον πρωτόδικης απόφασης υπέρ της μονιμοποίησης συμβασιούχων εργαζομένων, αλλά με το άρθρο 731  οι δήμοι έχουν πλέον τη δυνατότητα να παραιτηθούν από ένδικα μέσα που έχουν ασκήσει, αλλά μόνο υπό συγκεκριμένες αυστηρές προϋποθέσεις.

2. Μάλιστα ο νόμος προβλέπει την υποχρεωτική παράσταση ως διαδίκων των Υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών, στην εκδίκαση του αιτήματος συμβασιούχων για παραμονή στην εργασία, ακόμα και σε δίκες ασφαλιστικών μέτρων, προκειμένου το κράτος να αποτρέπει εκ των προτέρων κάθε ενδεχόμενο δικαστικής δικαίωσης των εργαζομένων. Στο άρθρο σημειώνεται ότι η κλήση των δύο υπουργείων «γίνεται με μέριμνα του ενάγοντος» και αν δεν γίνει, τότε ακυρώνονται αυτόματα «τυχόν ασφαλιστικά μέτρα ή προσωρινή διαταγή που έχει χορηγηθεί», δηλαδή προκαταβάλλεται και το δικαστικό αποτέλεσμα.

3. Την ίδια στιγμή το άρθρο 103 του Συντάγματος όχι απλώς συνεχίζει να απαγορεύει τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, αλλά αναθεωρείται ανοίγοντας το δρόμο για την άρση της μονιμότητας και γενικευμένες απολύσεις στο Δημόσιο.

Είναι πλέον σαφές ότι η «διάταξη Βορίδη» και συνολικά το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, έρχεται να επιταχύνει την υποστελέχωση και κατ’ επέκταση την εκχώρηση αρμοδιοτήτων στους διάφορους ιδιώτες εργολάβους που καραδοκούν.

Δ. Με δεδομένο ότι υπάρχει ένας συνολικότερος αντιδραστικός σχεδιασμός της κυβέρνησης για την Τοπική Διοίκηση, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει τη διατήρηση διάταξης στο Σύνταγμα η οποία απαγορεύει τη μετατροπή των συμβασιούχων σε μόνιμους, είναι κρίσιμο και προς διεκδίκηση τα εξής:

1. Να διασφαλιστεί ότι θα δημιουργηθούν στους Οργανισμούς Εσωτερικής Υπηρεσίας και θα προκηρυχθούν τόσες θέσεις τουλάχιστον όσες και οι θέσεις των εργαζομένων που δουλεύουν σήμερα στους δήμους, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης και προϋπηρεσίας. Ούτε μία λιγότερη. Για να διασφαλιστεί αυτό πρέπει να εξασφαλιστεί η κρατική χρηματοδότηση για τους μισθούς τους, όπως συνέβη στην προκήρυξη για το «Βοήθεια στο Σπίτι». Σε κάθε άλλη περίπτωση η κάθε δημοτική αρχή θα μετράει το «κόστος».

2. Να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι που εργάζονται σήμερα στους δήμους και δεν θα μονιμοποιηθούν με το παρόν σχέδιο θα συνεχίσουν να δουλεύουν και μετά το 2027, και αναλόγως θα εξεταστεί η μονιμοποίησή τους το επόμενο διάστημα (Κοινωνικές δομές, ΚΔΑΠ, Κέντρα Πρόληψης κ.λπ.).

3. Η κατάργηση της διάταξης Βορίδη να ισχύει όχι μόνο για τους εργαζόμενους στις κοινωνικές, τεχνικές, πολιτιστικές και ανταποδοτικές υπηρεσίες, στις υπηρεσίες Πρασίνου και Αθλητισμού, αλλά και για τις υπόλοιπες κατηγορίες συμβασιούχων, όπως σχολικές καθαρίστριες, φύλακες, διοικητικό προσωπικό και εργαζόμενοι στις υπηρεσίες Υδρευσης και Πολιτικής Προστασίας.

Ε. Συνεχίζουμε την προσπάθειά μας για ένα Δήμο, μια ολόκληρη κοινωνία που να ανταποκρίνεται στις ολοένα αυξανόμενες σύγχρονες ανάγκες μας, κόντρα στα κοστολογημένα προγράμματα, τα βγαλμένα από τον ιδρώτα μας πλεονάσματα και τις θυσίες που μας καλούν να κάνουμε για τον πόλεμο και τα κέρδη των μεγάλων ομίλων.