Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για την ανώτατη εκπαίδευση.

Διαβάστε τις αναλυτικές ομιλίες των πολιτικών αρχηγών για το νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση που πργματοποιήθηκε χθες στη Βουλή.

Πρωτολογία του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στη Βουλή επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Οργάνωση και λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης, ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
συνηθίζουμε να λέμε πως η παιδεία είναι ένα θέμα εθνικής σημασίας, είναι ένα θέμα εθνικό. Και είναι, υπό την έννοια πως είναι ο παράγοντας που καθορίζει το συνολικό πνευματικό επίπεδο ενός λαού. Μα είναι, θα έλεγα, και θέμα βαθιά κοινωνικό, γιατί επηρεάζει τον τρόπο που οι άνθρωποι μαθαίνουν να λειτουργούν μέσα σε μια κοινωνία και επειδή καθορίζει τον βαθμό στον οποίο οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες και στη γνώση, που στις μέρες μας είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κριτήριο για τη δυνατότητα όλων των πολιτών να έχουν εφόδια, προκειμένου να μπορέσουν να έχουν μια ζωή και μια πρόοδο και να έχουν και τις κατάλληλες εκείνες παροχές από την πολιτεία και την κοινωνία, ώστε να μπορέσουν να χαίρουν όλες τις δυνατότητες εξέλιξής τους σε ισότιμη βάση.
Αυτό, όμως, θα έλεγα εγώ ότι είναι και ένα βασικό κοινωνικό δικαίωμα ταυτόχρονα, αλλά και ένα μέσο για να ασκούν έλεγχο και κριτική οι πολίτες προς την εξουσία. Συνεπώς, η παιδεία δεν είναι μόνο μια υπόθεση εθνική, αλλά είναι, εν τέλει, και ζήτημα Δημοκρατίας. 
Ήρθα, λοιπόν, σήμερα στη Βουλή για να μοιραστώ τις σκέψεις μου, σε μια μέρα προσπάθειας για την επανεκκίνηση των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ της χώρας.
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια μικρή αναδρομή, ελπίζοντας ότι δεν θα μακρηγορήσω. Όταν αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, ξέραμε πως και στον τομέα της παιδείας είχαμε μπροστά μας ένα διπλό και παράλληλο έργο, να αλλάξουμε όλες τις διαλυτικές συνθήκες που είχαν δημιουργήσει στα χρόνια των μνημονίων οι ακραίες παρεμβάσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων και ταυτόχρονα, όμως, να επιχειρήσουμε να στήσουμε κι ένα άλλο όραμα για την εκπαίδευση, να βάλουμε στο παρόν τα θεμέλια του μέλλοντος της εκπαίδευσης στη χώρας μας.
Ξεκινήσαμε αυξάνοντας, παρά τις εξαιρετικά ασφυκτικές, θα έλεγα, δημοσιονομικές συνθήκες το 2015, τη χρηματοδότηση της παιδείας στο 2,8% του ΑΕΠ, αντί να υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις που είχαν πάρει οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που ήταν δεσμεύσεις για να την κατεβάσουμε στο 1,8% του ΑΕΠ.
Και του χρόνου αυξάνουμε ακόμα περισσότερο τη χρηματοδότηση σε πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα, όπως είχαμε δεσμευτεί. Στην επόμενη διετία θα δώσουμε 65 εκατομμύρια ευρώ, 30 εκατομμύρια τον ένα χρόνο και 35 εκατομμύρια τον επόμενο, αρχής γενομένης από τον προϋπολογισμό του 2018.
Και θέλω να το πω αυτό, διότι είναι σωστό να λέμε ότι δεν είναι μόνο τα χρήματα και ότι χρειάζεται να συζητήσουμε για τη φιλοσοφία της εκπαίδευσης, για το μοντέλο της εκπαίδευσης, για το θεσμικό πλαίσιο της εκπαίδευσης, για το περιεχόμενο της γνώσης στα σχολειά μας και τα πανεπιστήμια, η αλήθεια, όμως, είναι πως ιδιαίτερα στα δημόσια πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα την τελευταία πενταετία η κατάσταση έχει γίνει ασφυκτική. Τόσο ασφυκτική, που καμία σοβαρή μεταρρυθμιστική προσπάθεια δεν θα μπορεί να προχωρήσει γρήγορα, εάν δεν προσπαθήσουμε βήμα-βήμα, ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες, να αποκαταστήσουμε αυτή τη χρηματοδοτική στενότητα, την ασφυξία των τελευταίων χρόνων.
Το δεύτερο πράγμα που επιχειρήσαμε να κάνουμε, -εάν το πρώτο ήταν να αυξήσουμε μέσα στα πλαίσια που μπορούσαμε τις δαπάνες, δηλαδή να πάμε στο 2,8%, και όχι στο 1,8 και τώρα που ανασαίνουμε περισσότερο, να τις αυξήσουμε ακόμα περισσότερο- και τα καταφέραμε, ήταν αυτό που ίσως θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο σε μια φυσιολογική χώρα. Δηλαδή, τι; Να ανοίγουν τα σχολεία σε όλη τη χώρα και στο πιο απομακρυσμένο νησί και στα πιο ορεινά χωριά στην ώρα τους με βιβλία και να έρχονται οι δάσκαλοι και οι καθηγητές στην ώρα τους και όχι τον Δεκέμβρη.
Και νομίζω ότι ο Σεπτέμβρης του 2016 ήταν ένα ορόσημο, γιατί όλα τα σχολειά και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές άνοιξαν στην ώρα τους με τους εκπαιδευτικούς στη θέση τους και με τα βιβλία στα χέρια των μαθητών από τη πρώτη σχεδόν μέρα.
Και ξέρετε κάτι; Ορισμένες φορές σε αυτήν τη χώρα το να μιλάς για το αυτονόητο δεν είναι κάτι δεδομένο. Διότι η συνήθης κριτική που ασκείται σε αυτήν την Κυβέρνηση, πέραν των άλλων, των ιδεολογικών, των πολιτικών διαφορών, είναι η κριτική περί ανικανότητας. Μακάρι να ήσασταν και εσείς τόσο ανίκανοι τα προηγούμενα πέντε μνημονιακά χρόνια και να ανοίγατε τα σχολειά στην ώρα τους!
Ή ίσως η χώρα, εάν ήσασταν τόσο ανίκανοι, να μην είχε βρεθεί στη θέση που βρέθηκε!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και πολλούς μήνες έγιναν εξαντλητικές συζητήσεις με το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας για το σχέδιο που σήμερα φέρνουμε στην κρίση της Ολομέλειας της Βουλής. Και υπήρξαν βεβαίως -διότι αυτό είναι και στοιχείο της δημοκρατίας μας, ο αντίλογος, οι διαφορετικές απόψεις- σημαντικές συνθέσεις και εντυπωσιακές συγκλίσεις στο μεγαλύτερο μέρος, θα έλεγα, του νομοσχεδίου που σήμερα σας παρουσιάζουμε. Υπήρξαν συγκλίσεις που το βελτίωσαν, χωρίς όμως να αλλάζουν τη φιλοσοφία του. Μια φιλοσοφία που συνοψίζεται σε περισσότερη δημοκρατία, σε θέσπιση ακαδημαϊκών κανόνων, στο άνοιγμα των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στα οικονομικά ασθενέστερα τμήματα του πληθυσμού και στη σύνδεση των ιδρυμάτων με την κοινωνία και με αυτό που ονομάζουμε προσπάθεια για την παραγωγική ανασυγκρότηση.
Όταν αναλάβαμε, βρήκαμε τα πανεπιστήμια φορτωμένα με αποτυχημένες δομές διοίκησης, με τα διαβόητα συμβούλια διοίκησης -που ήταν η μεγάλη μεταρρύθμιση της πρώην Υπουργού, της κ. Διαμαντοπούλου- με ανθρώπους άλλοτε ικανούς και καταξιωμένους επιστήμονες καλών προθέσεων, από τους οποίους όμως ζητήθηκε –χωρίς να το θέλουν οι ίδιοι- να παρεμβαίνουν στα ΑΕΙ και τελικά να έχουν αποφασιστικό λόγο στον προσδιορισμό των διοικήσεών τους και σε άλλες περιπτώσεις ανθρώπους με ελάχιστες γνώσεις για τα πανεπιστήμια στη χώρα μας και την ελληνική πραγματικότητα.
Τα συμβούλια αυτά δεν φτιάχτηκαν εν τέλει για να αποτελέσουν αυτό που λέει το όνομά τους, δηλαδή συμβουλευτικούς παράγοντες, αλλά για να αναλάβουν να κάνουν τη βρώμικη δουλειά, επιτρέψτε μου την έκφραση, της τότε Κυβέρνησης και να ξεριζώσουν από τα πανεπιστήμια ανεπιθύμητες τότε διοικήσεις. Και γι’ αυτό είχαν το δικαίωμα –προσέξτε- να απορρίπτουν ακόμα και υποψηφιότητες μελών ΔΕΠ για τις διοικήσεις των πανεπιστημίων, για τη θέση του Πρύτανη και του Κοσμήτορα. Και εντελώς συμπωματικά απέρριψαν τις υποψηφιότητες όλων σχεδόν των υποψηφίων που ήταν αντίθετοι με την πολιτική της τότε Κυβέρνησης, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να παρουσιάσουν, σε πολλές περιπτώσεις, και ένα επίσημο σκεπτικό για την απόρριψη των υποψηφιοτήτων.
Μας κατηγορείτε, λοιπόν, για κρατισμό και για παρεμβατισμό στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ υπερασπιστήκατε τον πιο αντιδημοκρατικό θεσμό στον ακαδημαϊκό χώρο από τη μεταπολίτευση και μετά. Υπήρξε, άραγε, ένας θεσμός που να υποβάθμιζε τη νοημοσύνη των πανεπιστημιακών με τόσο σαφή τρόπο τα τελευταία σαράντα πέντε χρόνια; Υπάρχει, άραγε, κάποια αντίστοιχη διαδικασία σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια; Καταργούμε, λοιπόν, τα συμβούλια διοίκησης για να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία και το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Πρόκειται, θα έλεγα, για μια στοιχειώδη κίνηση σεβασμού προς την πανεπιστημιακή κοινότητα.
Μας κατηγορείτε, επίσης, ότι δεν θέλουμε τη σύνδεση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με τις συνεχώς εξελισσόμενες ανάγκες της κοινωνίας, ενώ εμείς στην πραγματικότητα καινοτομούμε με σχέδιο και ιδρύουμε σε κάθε περιφέρεια της χώρας Ακαδημαϊκά Συμβούλια Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας. Με απλά λόγια, συγκροτούμε δομές που θα βοηθούν τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, αλλά και τα ερευνητικά κέντρα να συνδέονται μεταξύ τους, αλλά και με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και των τοπικών κοινωνιών.


ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ Ν.Δ.
Κύριες και κύριοι Βουλευτές,

Το νομοσχέδιο που θα ψηφίσουν σήμερα οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ σύντομα θα ανήκει στο παρελθόν. Από το παρελθόν εξάλλου έρχονται, και οι αντιλήψεις που το νομοσχέδιο αυτό πάει να επιβάλει. Δεσμεύομαι ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων και ενώπιον της ελληνικής κοινωνίας ότι η Νέα Δημοκρατία θα το καταργήσει. Στο μέλλον, το νομοσχέδιο αυτό θα αποτελεί απλώς μια απόδειξη για το πώς μια Κυβέρνηση, χωρίς γνώση, χωρίς μέθοδο και χωρίς σχέδιο, αλλά δυστυχώς και χωρίς φραγμούς, επιχείρησε στα μέσα του καλοκαιριού του 2017 να γυρίσει δεκαετίες πίσω την Ανώτατη Εκπαίδευση στη χώρα μας. Και αυτοί, φοβάμαι, είναι οι πιο ήπιοι χαρακτηρισμοί.


Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ,

H  πολιτική παρακμή της Συμπολίτευσης και η σταθερή ροπή της Κυβέρνησης προς τον αυταρχισμό εκδηλώνονται πια ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίον νομοθετείτε. Ενεργείτε πλέον χωρίς αναστολές. Με νόμους - σκούπα και με αναρίθμητες τροπολογίες που έρχονται στην Ολομέλεια, λίγο πριν κλείσει για την θερινή ανάπαυλα η εθνική αντιπροσωπεία. Η νομοθετική παρακμή του Κοινοβουλίου έχει ξεπεράσει κάθε όριο.  Δυστυχώς με την ανοχή του Προέδρου της Βουλής, ο οποίος είναι πια συνένοχος σε αυτόν τον ευτελισμό της νομοθετικής διαδικασίας. Και βέβαια επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ συμβαίνουν πρωτοφανή πράγματα, όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός του κτηρίου της Βουλής. Το προαύλιο της Βουλής δεν μπορεί να μετατραπεί σε χώρο για κάθε είδους διαμαρτυρία.  Και όταν η αστυνομία κάνει απλά τη δουλειά της, να εγκαλείται από τον Πρόεδρο της Βουλής ότι περίπου παρεμποδίζει την ελεύθερη έκφραση, διότι θέλει να δείξει ανεκτικότητα απέναντι σε κινητοποιήσεις που δεν έχουν βίαιο χαρακτήρα. Αναρωτιέμαι αν στη θέση του Ρουβίκωνα - θυμίζω μια οργάνωση που έκανε παρέλαση στα Εξάρχεια κρατώντας Καλάσνικοφ - ήταν μια άλλη ομάδα διαμαρτυρόμενων πολιτών, αν θα έδειχνε την ίδια ανοχή και την ίδια κατανόηση. Το ερώτημα είναι ρητορικό, γνωρίζω την απάντηση. Κύριε Πρόεδρε, υπενθυμίζω ότι σας έχω στείλει δύο επιστολές που αφορούν τα μεγάλα προβλήματα στη λειτουργία του Κοινοβουλίου και τις ευθύνες σας εδώ και πολλούς μήνες δεν μου έχετε δώσει καμία απάντηση.  Ενώ τώρα, γι’ αυτό το θέμα σπεύσατε να απαντήσετε σε μία μέρα. Το πρόβλημα παραμένει πολύ σοβαρό. Θα σταματήσω εδώ σήμερα γιατί δεν θέλω να μεταφερθεί η προσοχή μας από το μείζον θέμα της Ανώτατης Εκπαίδευσης που συζητάμε.  Θα επανέλθω μετά τις λίγες μέρες ανάπαυλας στο πρόβλημα της λειτουργίας της Βουλής, διότι η νομοθετική λειτουργία σήμερα ευτελίζεται  με τον τρόπο που ασκείται.



Κυρίες και κύριοι των ΑΝΕΛ,

Ασφαλώς και θα θελήσετε σήμερα να ξεχάσετε ότι οι περισσότεροι από εσάς, ως βουλευτές και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, είχατε στηρίξει πολιτικές για την εκπαίδευση σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από το σημερινό νομοσχέδιο. Συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου σας που σήμερα βολικά απουσιάζει. Αυτά τότε, γιατί σήμερα θα ψηφίσετε ό,τι σας πουν για την καρέκλα. Για ένα Υπουργείο, για πεντέξι θέσεις Υφυπουργών, για ένα έδρανο στην Ολομέλεια θα έχετε και εσείς προσυπογράψει την παράδοση της Ανώτατης Εκπαίδευσης στις ορέξεις του κυβερνητικού σας εταίρου.

Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης,

Αποτελείτε μια συγκυβέρνηση επικίνδυνη για το παρόν και το μέλλον της χώρας και ειδικά των νέων ανθρώπων. Πολλοί νέοι αισθάνονται ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αφήσουν πίσω τους μια Ελλάδα που εσείς οδηγείτε σε μαρασμό και διάλυση. Φέρνετε σήμερα ένα νομοσχέδιο που υποβαθμίζει τα ελληνικά Πανεπιστήμια. Ένα νομοσχέδιο που δημιουργεί ένα ασφυκτικό γραφειοκρατικό και συγκεντρωτικό πλαίσιο λειτουργίας.  Ένα νομοσχέδιο που επαναφέρει την άκρατη κομματικοποίηση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ένα νομοσχέδιο που ανασύρει μια αναχρονιστική αντίληψη για το άσυλο. Ένα νομοσχέδιο που πνίγει τα μεταπτυχιακά προγράμματα, δίνοντας έτσι μικρότερο εύρος επιλογών και λιγότερη δυνατότητα εξειδίκευσης στους φοιτητές μας. Ένα νομοσχέδιο που τελικά οδηγεί τους νέους, και ιδιαίτερα τους νέους επιστήμονες – για τους οποίους υποτίθεται ότι κόπτεστε - πιο κοντά στην ανεργία. Αντί να αποκτά εφόδια για να σταθεί σε ένα ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον και να μπορεί να μπει με αξιώσεις στην αγορά εργασίας, η νέα γενιά Ελλήνων θα μένει πίσω. Εξίσωση προς τα κάτω και ισοπέδωση. Αυτό είναι το σχέδιό σας σε κάθε τομέα. Να δημιουργείτε πολίτες εξαρτημένους από το Κράτος. Και να τους υπόσχεστε επιδόματα επιβίωσης για να τους μετατρέπετε τελικά σε εκβιαζόμενη εκλογική πελατεία.

Φέρνετε το νομοσχέδιο για την Ανώτατη εκπαίδευση, την τελευταία εβδομάδα λειτουργίας της Βουλής. Ανάμεσα σε πολλά άλλα νομοσχέδια και φυσικά αμέτρητες τροπολογίες, 30 αθροίσαμε σε αυτό το νομοσχέδιο. Ξεπεράσατε και τις 28 του προηγούμενου. Γιατί άραγε; Για να ψηφιστεί λάθρα; Θέλετε να νομοθετείτε ερήμην της ελληνικής κοινωνίας, με την ελπίδα - φαντάζομαι - ότι αυτή βρίσκεται ήδη, σε διακοπές; Αλλά νομοθετείτε κ. Τσίπρα, αγνοώντας προκλητικά το κλίμα συναίνεσης, που με κόπο και με αμοιβαίες υποχωρήσεις, κατακτήθηκε στα θέματα της εκπαίδευσης. Κι ας θέσατε  - υποτίθεται - το νομοσχέδιο, σε δημόσια διαβούλευση. Μας είπατε ότι κάνατε εξαντλητικό διάλογο, κ. Τσίπρα, με τους πρυτάνεις και τους εκπροσώπους των ακαδημαϊκών κοινοτήτων. Δεν μας είπατε όμως ότι τελικά η ακαδημαϊκή κοινότητα, εξέφρασε, σοβαρές αντιρρήσεις. Και δεν μας είπατε ότι η Σύνοδος των Πρυτάνεων, διατύπωσε, τις έντονες επιφυλάξεις της για το νομοσχέδιο αυτό. Επιφυλάξεις κι αντιρρήσεις, τις οποίες προκλητικά εσείς και ο Υπουργός σας αγνοήσατε.

Και για όποιον δεν κατάλαβε ότι πολιτεύεστε διαρκώς με αυταρχισμό, καταθέσατε μετά είκοσι επιπλέον άρθρα για όλα τα θέματα.  Και ως συνήθως δεκάδες εκπρόθεσμες τροπολογίες. Και, βέβαια, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους αδυνατεί να εκτιμήσει το κόστος του νομοσχεδίου. Καθώς από τις 37 διατάξεις που προκαλούν δαπάνη, έχετε δώσει στοιχεία μόνο για τις πέντε.  Είναι προφανές ότι δεν σέβεστε το Κοινοβούλιο.  Είναι προφανέστερο πως ούτε οι ίδιοι ξέρετε τί ψηφίζετε.  Παρόλα αυτά, τα Πανεπιστήμια θα υποστούν τις συνέπειες.

Πάμε τώρα στην ουσία του νομοθετήματος. Τα ελληνικά Πανεπιστήμια για να γίνουν καλύτερα χρειάζονται:

-Καλύτερη ποιότητα σπουδών και εξωστρέφεια.
-Μεγαλύτερη αυτοτέλεια.
-Πιο εύρυθμη εσωτερική λειτουργία.

Χρειάζονται επίσης τη στήριξη των ανθρώπων που καταφέρνουν να δημιουργούν και να παράγουν σημαντικό έργο στην Ανώτατη Εκπαίδευση, κόντρα στις σημερινές αντίξοες συνθήκες. Ο κόσμος αλλάζει με ραγδαία ταχύτητα. Η τεχνολογία επαναπροσδιορίζει τον τρόπο που είναι οργανωμένες οι οικονομίες, αλλά και οι κοινωνικές σχέσεις. Παραδοσιακά επαγγέλματα εξαφανίζονται και νέα δημιουργούνται με απίστευτη ταχύτητα.

Στο χώρο της εκπαίδευσης παγκόσμια συντελείται μια επανάσταση. Οι γνώσεις και οι δεξιότητες είναι το μόνο εφόδιο για να διακριθεί κανείς σε αυτό το νέο κόσμο που γεννιέται. Και εσείς τι κάνετε; Αντί να κοιτάτε μπροστά, κοιτάτε πίσω. Αναμοχλεύετε τις πιο σκοτεινές πρακτικές άλλων εποχών, όταν η Παιδεία, δυστυχώς, ήταν ένα πεδίο πολιτικής σύγκρουσης και μικροκομματικής γυμναστικής. Το νομοσχέδιό σας δεν είναι τίποτε άλλο από  βίαιη επιστροφή στο παρελθόν. Υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία των Ιδρυμάτων. Η εκλογή Αντιπρυτάνεων με ξεχωριστά ψηφοδέλτια - το ξέρετε πολύ καλά - θα πλήξει την αποτελεσματικότητα της διοίκησης. Αυτό βεβαίως δεν είναι κάτι που σας ενδιαφέρει.

Η μέθοδός σας είναι πλέον γνωστή: Ό,τι δεν μπορεί να ελεγχθεί, στοχοποιείται και υπονομεύεται. Το κάνετε με τη Δικαιοσύνη, το επιχειρήσατε στα Μέσα Ενημέρωσης, το επιδιώκετε στη Δημόσια Διοίκηση και τις Ανεξάρτητες Αρχές, το προσπαθείτε τώρα και στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Επαναφέρετε τη συμμετοχή εκπροσώπων των φοιτητών, για την ακρίβεια των φοιτητικών παρατάξεων, στα όργανα διοίκησης των Ιδρυμάτων. Σας το ξανά λέω: Είναι τεράστιο λάθος. Πείτε μου, κ. Τσίπρα, ένα σοβαρό Πανεπιστήμιο του κόσμου όπου οι φοιτητές του ψηφίζουν, μεταξύ άλλων:

- για την απονομή τίτλων Επίτιμου Διδάκτορα, Ομότιμου και Επίτιμου Καθηγητή,

- για τη μετακίνηση Καθηγητών από και προς ένα Τμήμα,

- για την αλλαγή του γνωστικού αντικειμένου στο οποίο έχει διοριστεί Καθηγητής.

Το να έχουν οι φοιτητές γνώμη σε ζητήματα που τους αφορούν είναι θεμιτό. Εσείς όμως δε ζητάτε γνώμη. Ουσιαστικά επιβάλλετε συνδιοίκηση. Γυρίζετε τα Πανεπιστήμια στις υπερβολές και στις ακρότητες της δεκαετίας του ’80, σε μια εποχή έξαρσης των κομματικών παρεμβάσεων όταν πρωτοστατούσαν στα αμφιθέατρα οι κομματικές νεολαίες. Το 2011 το πολιτικό σύστημα,  ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία τότε - χρειάστηκε μεγαλύτερο θάρρος τότε η Νέα Δημοκρατία να στηρίξει μια νομοθετική πρωτοβουλία, που προερχόταν από το ΠΑΣΟΚ, - βρήκαμε το θάρρος να κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο, καταργώντας τη φοιτητική συμμετοχή στη διοίκηση των Ιδρυμάτων. Εσείς σήμερα το ανοίγετε ξανά.

Σε ό,τι αφορά το ακαδημαϊκό άσυλο έχουμε άλλο ένα τεράστιο πισωγύρισμα.  Προβλέπετε την αυτεπάγγελτη επέμβαση των Αρχών μόνο για κακουργήματα και εγκλήματα κατά ζωής. Ποιος θα το κρίνει αυτό και τί σημαίνει πρακτικά; Σημαίνει πως, όταν διαπράττεται ένα αδίκημα, θα πρέπει να συνέλθει το Πρυτανικό Συμβούλιο, να αποφασίσει για το νομικό χαρακτηρισμό του αδικήματος και μετά να κληθούν οι Αρχές. Και στο μεταξύ οι παραβάτες ή θα συνεχίζουν την εγκληματική δράση τους ή θα έχουν εξαφανιστεί, αξιοποιώντας το χρόνο που τους δίνεται γι’ αυτό. Ποιος ωφελείται αναρωτιέμαι και ποιους τελικά θέλετε να προστατεύσετε; Νομίζω είναι αυτονόητο. Ούτε τους φοιτητές. Ούτε τους καθηγητές. Ούτε την ακαδημαϊκή ελευθερία η οποία προφανώς δεν αμφισβητείται. Προστατεύετε τα εγκληματικά στοιχεία, που έχουν ως ορμητήριά τους τα Ανώτατα Ιδρύματα. Αντί να συζητάμε πώς θα κάνουμε καλύτερα τα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι. μας, συζητάμε για το αν η αστυνομία θα χρειάζεται ειδική άδεια για να επέμβει όταν διαπράττονται κοινά εγκλήματα στους πανεπιστημιακούς χώρους;  Νομίζω ότι ξέρετε πολύ καλά και πού μας πάτε και τί θέλετε να κάνετε. Με ποιο δικαίωμα όμως πάτε να μετατρέψετε τους ακαδημαϊκούς χώρους σε άβατα ανομίας;

Το νομοσχέδιό σας εισάγει επίσης ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας που υπονομεύει σοβαρά την αυτοτέλεια των Ιδρυμάτων. Καταργεί - το είπατε μάλιστα και με υπερηφάνεια - τα πετυχημένα Συμβούλια Ιδρυμάτων και στη θέση τους θεσμοθετεί τα Ακαδημαϊκά Συμβούλια Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας.  Θίγεται έτσι το αυτοδιοίκητο των Ιδρυμάτων και εγείρονται σοβαρότατα ζητήματα συνταγματικότητας και αυτά θα τα βρείτε μπροστά σας. Τα Ιδρύματα δεν έχουν ανάγκη έναν κρατικό επιθεωρητή πάνω από τα κεφάλια τους. Είναι προφανές ότι ο κ. Γαβρόγλου που θεωρούσε την ίδρυση και λειτουργία των Συμβουλίων Ιδρυμάτων ως «ήττα της Αριστεράς» και είχε αρθρογραφήσει σχετικά γι’ αυτό, θέλει να πάρει μια κάποια ρεβάνς.  Μόνο που ο ρεβανσισμός δεν συνιστά πολιτική και στην προκειμένη περίπτωση τραυματίζει την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Σας το είχα πει και σε προηγούμενη ομιλία, το επαναλαμβάνω και σήμερα: Τα Συμβούλια Ιδρύματος είχαν συγκροτηθεί από σημαντικές προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Από καταξιωμένους καθηγητές, διεθνούς φήμης, αρκετοί από τους οποίους ήλθαν από το εξωτερικό για να προσφέρουν αφιλοκερδώς τις εμπειρίες τους στο ελληνικό Πανεπιστήμιο. Και εσείς όχι μόνο τους καταργείτε, αλλά τους απαξιώσατε με αυτά που είπατε. Γιατί σας ενοχλούν οι ανεξάρτητες φωνές. Γιατί απεχθάνεστε την ποιότητα. Λες και έχουμε την πολυτέλεια στην Ελλάδα να διώχνουμε έναν Μπερτσιμά ή έναν Νεχαμά. Σε μια εποχή που τα δημόσια Πανεπιστήμιά μας πρέπει να ανοίγονται στο κόσμο, εσείς τα κλείνετε στο δικό σας μικρόκοσμο.

Το νομοσχέδιό σας κακοποιεί την ποιότητα των σπουδών και αποθαρρύνει, με κάθε τρόπο, την εξωστρέφεια των Ιδρυμάτων. Στην πραγματικότητα - για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους - αποστρέφεστε κάθε έννοια της αξιολόγησης. Και επειδή γνωρίζετε πολύ καλά πως αυτό είναι ένα θέμα που άπτεται του ευρωπαϊκού χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης, επιχειρείτε να ακυρώσετε την αξιολόγηση με τρόπο έμμεσο. Δημιουργείτε παράλληλες δομές στις οποίες εκχωρείτε τις αρμοδιότητες της Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Έτσι αποψιλώνετε την ΑΔΙΠ - δεν τη συμπαθήσατε και δεν την αγαπήσατε ποτέ - γιατί απεχθάνεστε κάθε έννοια αξιολόγησης  στην ουσία της. Γιατί, αν δεν έχει αρμοδιότητες, πώς θα αξιολογήσει; Όλο το νομοσχέδιο διέπεται από μια συγκεντρωτική, γραφειοκρατική και εν τέλει άκρως οπισθοδρομική αντίληψη. Ενδεικτικό του υπερσυγκεντρωτισμού είναι ότι για να κληθεί ένας καθηγητής του εξωτερικού για μια διάλεξη θα πρέπει να γίνει ανάθεση έργου από το Ίδρυμα και να εκδοθεί Κοινή Υπουργική Απόφαση για την αμοιβή του. Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Είναι αυτός σοβαρός τρόπος λειτουργίας; Πού αλλού γίνονται αυτά; Αν ένα τμήμα στην Οξφόρδη ή τη Σορβόννη ή τη Χαϊδελβέργη θέλει να καλέσει έναν διαπρεπή επιστήμονα ή κάποια άλλη προσωπικότητα, απαιτείται γι’ αυτό έγκριση των Βρετανών ή Γάλλων ή Γερμανών Υπουργών;

Αποκορύφωμα όμως αυτής της νοοτροπίας είναι το νέο πλαίσιο για τα μεταπτυχιακά προγράμματα. Αντί να χρησιμοποιείτε τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα ως εργαλείο για την ανάπτυξη και την εξωστρέφεια των Πανεπιστημίων, πάτε να τα καταπνίξετε. Οι ρυθμίσεις σας για τις αμοιβές και τη σύνθεση του διδακτικού προσωπικού οδηγούν τα μεταπτυχιακά προγράμματα στην πλήρη αδυναμία παροχής ποιοτικών μεταπτυχιακών σπουδών.  Και  επιφέρουν την ουσιαστική κατάργησή τους. Στην πραγματικότητα, οι ρυθμίσεις σας αφαιρούν κάθε κίνητρο από τους διδάσκοντες να διαθέσουν τον υπερωριακό χρόνο τους για τα μεταπτυχιακά. Πλαφόν – και μάλιστα αυστηρό – για κάθε είδους πρόσθετες αποδοχές των καθηγητών υπάρχει ήδη.

Γιατί νοιώσατε την ανάγκη να θεσπίσετε νέο χαμηλότατο πλαφόν, για την υπερωριακή μεταπτυχιακή διδασκαλία;  Αντί να δίνετε κίνητρα στους Καθηγητές να δημιουργούν προγράμματα, να προσελκύουν φοιτητές, να φέρνουν έσοδα στο Πανεπιστήμιο, τους παρακινείτε ουσιαστικά να σταματήσουν να διδάσκουν. Σε ποιο σοβαρό Πανεπιστήμιο του εξωτερικού θα τολμούσε ένας Υπουργός να θέσει ως προϋπόθεση να πρέπει να διδάξει ένας καθηγητής και δεύτερο μάθημα δωρεάν, ώστε να πληρωθεί τον υπερωριακό χρόνο του για ένα μεταπτυχιακό μάθημα; Το νομοσχέδιο δίνει επίσης στον Υπουργό Παιδείας δικαίωμα αναπομπής της απόφασης της Συγκλήτου για ίδρυση ενός Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών, όταν έχει ενστάσεις ως προς το ύψος των τελών φοίτησης ή ως προς το λειτουργικό του κόστος. Και για να μην εκτεθείτε λέτε ότι αυτό θα γίνεται κατόπιν εισηγήσεων μιας Επιτροπής.  Με μια λεπτομέρεια: ότι την Επιτροπή την ορίζει ο ίδιος ο Υπουργός. Και αυτό τραυματίζει ανεπίτρεπτα το αυτοδιοίκητο των Ιδρυμάτων.


Παρεμβαίνετε εξίσου προκλητικά στη σύνθεση του διδακτικού προσωπικού. Προβλέπει ο νόμος σας ότι οι διδάσκοντες, των Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων  πρέπει να προέρχονται κατά 60% από το οικείο τμήμα και σε περίπτωση διατμηματικών προγραμμάτων κατά 80%. Υπάρχουν πολλά προγράμματα, με δίδακτρα που θέλουν να συνεργαστούν με ειδικούς επιστήμονες, με στελέχη από την αγορά, με διδάσκοντες, από Ιδρύματα του εξωτερικού. Γιατί πρέπει να τους το απαγορεύσετε; Ποιος είναι ο λόγος να υπάρχει κεντρική ρύθμιση, και να μην αφήνετε η οργάνωση των μεταπτυχιακών, στην ευχέρεια του κάθε Ιδρύματος; Το συμπέρασμα είναι σαφές. Δεν θέλετε τελικά να υπάρχουν μεταπτυχιακά προγράμματα όπως είναι οργανωμένα σήμερα στην Ελλάδα. Και ξέρετε ποιοι θα το πληρώσουν αυτό; Θα το πληρώσουν τελικά οι οικονομικά ασθενέστεροι φοιτητές. Αυτοί που δεν μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό. Εμείς κ. Υπουργέ θα ήμασταν απολύτως σύμφωνοι να υπάρχει ένας ελάχιστος αριθμός, σε κάθε μεταπτυχιακό πρόγραμμα φοιτητών οι οποίοι θα καλύπτονται με υποτροφίες, έτσι ώστε να καλύπτεται η δυνατότητα, σε φοιτητές που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα, να φοιτούν σε μεταπτυχιακά προγράμματα με υψηλότερα δίδακτρα. Αλλά πως σήμερα θα καλύψετε την απώλεια εσόδων, από την μείωση των διδάκτρων, που αναπόφευκτα το νομοσχέδιό σας θα επιφέρει;  Θα το πληρώσουν οι οικονομικά ασθενέστεροι φοιτητές που δεν μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό.  Αλλά και οι εκατοντάδες εργαζόμενοι στα μεταπτυχιακά ή και στις υπηρεσίες των Α.Ε.Ι., που πληρώνονται από τους πόρους των μεταπτυχιακών και ουδείς ξέρει τι θα απογίνουν. Τα ίδια τα Ιδρύματα θα χάσουν πόρους, κύρος και όλα τα οφέλη που προκύπτουν από τη σύνδεσή τους με την πραγματική οικονομία. Ενώ οι άξιοι καθηγητές θα αναζητήσουν στο εξωτερικό καλύτερους όρους εργασίας.

Και έρχεται ο κ. Γαβρόγλου και λέει: «Αν οι καλοί είναι να φύγουν στο εξωτερικό επειδή δεν πληρώνονται, εγώ τους προτρέπω να το κάνουν». Τι λέτε κύριε Γαβρόγλου;  Από πού κι ως πού θα πείτε σε κάποιον να φύγει από την πατρίδα του; Και ναι με τις πολιτικές σας εσείς διώχνετε τους καλύτερους από την πατρίδα μας. Όπως διάβασα και σε μια επιστολή που δημοσιεύθηκε σήμερα: « …Όλα αυτά τα παιδιά που δεν έφτιαξαν ποτέ μολότοφ, που πήραν γνώσεις σε βρώμικα αμφιθέατρα, αφύλαχτα πανεπιστήμια, χάρτινους τοίχους, σκουπίδια καταλήψεις…». Τα παιδιά που σέβονται μια χώρα που δεν τους σεβάστηκε κάποια στιγμή θα ταξιδέψουν στο εξωτερικό και θα δουν ότι αυτό που έζησαν στην Ελλάδα δεν είναι κανονικό, αλλά μια φρικτή εξαίρεση στην παγκόσμια εκπαιδευτική κανονικότητα. Και θα ρίξουν μαύρη πέτρα στη πατρίδα μας. Και κατά βάθος αυτό θέλετε.  Δεν θέλετε μια Ελλάδα όπου ο καθένας θα μπορεί να διεκδικήσει αυτά που θέλει και μπορεί.  Θέλετε μια Ελλάδα όπου οι πολίτες θα ζουν με τους όρους που εσείς θα επιβάλλετε. Αλλιώς ας φύγουν...

Μόνο που όλα αυτά δεν θα γίνουν γιατί είστε εσείς που θα φύγετε. Θα φύγετε από την εξουσία που τόσο αντιδημοκρατικά ασκείτε και θα φύγετε με τον πιο δημοκρατικό τρόπο, που είναι οι εκλογές.   Η Ελλάδα θα πάει μπροστά. Και  η νέα γενιά θα πατήσει γερά.  Θα πατήσει γερά γιατί δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει όμηρος μιας παρέας που, όταν δεν παρανομεί, συκοφαντεί.   Και όταν δεν συκοφαντεί, εκβιάζει. Και όταν δεν μπορεί να εκβιάσει, τότε επιχειρεί να διχάσει την κοινωνία.  Το συμφέρον όμως της κοινωνίας δεν διχάζεται. Όλοι θέλουν να πάνε μπροστά. Και όλοι ξέρουν ότι μαζί σας η χώρα δεν έχει μέλλον.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Για πολλές δεκαετίες η δημόσια εκπαίδευση και ειδικά η δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση ήταν ο σημαντικότερος μοχλός κοινωνικής κινητικότητας στη χώρα. Ήταν ο τρόπος να προχωρήσει μπροστά ένα παιδί από μη προνομιούχο οικογένεια. Και όταν μιλάμε για μια δημόσια Παιδεία με λογική Αριστείας, αυτό ακριβώς εννοούμε.  Την πρόσβαση, την κινητικότητα, την ορμή προς τα πάνω, τις ατομικές και οικογενειακές υπερβάσεις για την πρόοδο των παιδιών μας.  Δεν θέλουμε να εξισωθούν όλοι προς τα κάτω αλλά να σκαρφαλώσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι προς τα επάνω. Αυτή είναι η μεγάλη ιδεολογική διαφορά μας. Είναι κυρίως αυτό που πρέπει να διαφυλάξουμε γιατί έχουμε υποχρέωση και ευθύνη να προστατεύσουμε μια κοινωνία ίσων ευκαιριών και να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα των λιγότερο προνομιούχων.  Εσείς κάνετε τα ανάποδα. Κόβετε το οξυγόνο από τα Πανεπιστήμια για να τα ελέγξετε χωρίς να σας ενδιαφέρει αν έτσι καταδικάζετε μια γενιά σε μόρφωση κατώτερου επιπέδου.

Κυρίες και κύριοι,

Δεν θα κουραστώ να το λέω: Η αποτυχία της Κυβέρνησης δεν είναι αποτυχία της χώρας. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να προχωρήσει μπροστά.  Με υψηλών προδιαγραφών πανεπιστημιακά ιδρύματα, που θα προσελκύουν υψηλού επιπέδου προσωπικό και φοιτητές. Ιδρύματα, όμως,  συνδεδεμένα με την αγορά εργασίας και την ιδιωτική οικονομία. Μπορούμε να το καταφέρουμε. Όχι με ένα γραφειοκρατικό, αναχρονιστικό και μίζερο νομοσχέδιο, όπως το σημερινό. Αλλά με ένα τολμηρό σχέδιο αλλαγών και μεταρρυθμίσεων για το οποίο έχω μιλήσει εκτεταμένα που θα κινείται σε πέντε βασικούς άξονες:

Πρώτος άξονας: Ενίσχυση της πραγματικής αυτοτέλειας των Α.Ε.Ι. Αυτοτέλεια σημαίνει πως το κάθε Ίδρυμα θα πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίζει το ίδιο για όποιο θέμα αφορά στην εκπαιδευτική του λειτουργία. Είτε αυτό έχει να κάνει με τα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών είτε με τις συνεργασίες και δικτυώσεις με άλλα Ιδρύματα, εσωτερικού ή εξωτερικού.

Δεύτερος άξονας, που τόσο πολύ σας ενοχλεί: Αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα.  Η Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας θα αναδειχθεί ως ο βασικός πυλώνας αυτής της πολιτικής.  Για το λόγο αυτό θα την ενδυναμώσουμε και θα την αναβαθμίσουμε. Το Κράτος θα έχει εποπτικό και ουσιαστικό ρόλο στην κρατική χρηματοδότηση και στο πως ξοδεύονται τα χρήματα των φορολογουμένων.  Και η κρατική χρηματοδότηση θα γίνεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και δεικτών, που θα συνδέονται με την αξιολόγηση. Διότι αυτό το οποίο εσείς χαρακτηρίσατε ως νεοφιλελεύθερο, γίνεται παντού σχεδόν στον κόσμο. Διότι δεν έχει κανένα νόημα να έχουμε αξιολόγηση, αν αυτή η αξιολόγηση δεν έχει συνέπειες κι αν δεν επιβραβεύουμε επιτέλους αυτούς οι οποίοι είναι καλοί κι αυτοί οι οποίοι διακρίνονται.

Τρίτος άξονας: Αναβάθμιση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος.  Κατοχύρωση της ελευθερίας στη διδασκαλία, στην έρευνα, στην πανεπιστημιακή ζωή στο σύνολό της, σημαίνει πάταξη των φαινομένων βίας και ανομίας εντός των Ιδρυμάτων και αυτεπάγγελτη επέμβαση των Αρχών για όλες τις αξιόποινες πράξεις. Πάρτε το χαμπάρι: Μικρές μειοψηφίες με φασίζουσες συμπεριφορές, δεν θα επιβάλλουν πια τις απόψεις τους δια της βίας.

Τέταρτος άξονας: Σύνδεση της εκπαίδευσης και της έρευνας με την παραγωγική διαδικασία. Δομές έρευνας στα Πανεπιστήμια με κρατική και ιδιωτική συνεισφορά. Τα Ιδρύματα να μπορούν να αντλούν πόρους και από την αγορά. Αυτό θα ευνοήσει την ανάπτυξη και την καινοτομία στη χώρα και θα ωφελήσει τους φοιτητές να αποκτήσουν πολύτιμα επαγγελματικά εφόδια. Διότι σήμερα - δεν ξέρω αν το γνωρίζετε - είναι ελάχιστα τα τμήματα των Πανεπιστημίων, τα οποία επιβάλλουν την πρακτική άσκηση. Και είναι κοινός τόπος ότι τα Πανεπιστήμιά μας  παράγουν πτυχιούχους, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση και καμία σύνδεση με τις δεξιότητες που σήμερα ζητά η αγορά εργασίας.

Πέμπτος άξονας: Αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να μπορούν να ιδρυθούν και ιδιωτικά Πανεπιστήμια στη χώρα μας όπως γίνεται παντού αλλού. Το αίτημα αυτό είναι πλέον πλειοψηφικό στην κοινωνία. Ελπίζουμε - δεν προσβλέπω σε εσάς - τα υπόλοιπα Κόμματα να βρουν το θάρρος να υπερβούν αγκυλώσεις του παρελθόντος και να κάνουμε από κοινού ένα γενναίο βήμα που θα ωφελήσει τον τόπο μας και ειδικά τη νέα γενιά.


Κυρίες και κύριοι,

Ζούμε σε έναν κόσμο που κινείται και αναπτύσσεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Τα πανεπιστήμια ανοίγονται στο μέλλον. Δημιουργούν ακατάπαυστα νέους τομείς γνώσης και νέα επαγγέλματα. Ιδρύουν εταιρίες, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής επανάστασης. Ανταγωνίζονται να προσελκύσουν τους καλύτερους φοιτητές, τους καλύτερους καθηγητές. Συνομιλούν συστηματικά με την επιχειρηματική κοινότητα, διεκδικούν δωρεές από τον ιδιωτικό τομέα. Επενδύουν σε κτήρια και σε υποδομές, αλλάζουν τη φυσιογνωμία των πόλεων στις οποίες εδρεύουν. Κυρίως όμως καλλιεργούν την ακαδημαϊκή περιέργεια, αυτή την αρετή που κρύβεται πίσω την ίδια τη φύση της ανθρώπινης προόδου.  Τίποτε από όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβεί στα ελληνικά Πανεπιστήμια.

Ο νόμος σας τα καταδικάζει στο τέλμα, στην οπισθοχώρηση, στην παρακμή. Ο δεκαοκτάχρονος πρωτοετής φοιτητής – από μία υποβαθμισμένη συνοικία της Αθήνας - που μάτωσε αυτός και η οικογένειά του για να μπει στη σχολή της επιλογής του, που έχει όνειρα για το μέλλον του, αξίζει κάτι καλύτερο από το να βρεθεί σε ένα βρωμερό κτήριο και να αντικρύσει τα τραπεζάκια των φοιτητικών νεολαιών που ασκούν εξουσία στο Πανεπιστήμιο. Και ο επιτυχημένος καθηγητής που εγκατέλειψε μια καριέρα στο εξωτερικό για να γυρίσει στην πατρίδα του και να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο δημόσιο Πανεπιστήμιο, αξίζει κάτι καλύτερο από το να αισθάνεται ότι απειλείται η σωματική του ακεραιότητα κάθε φορά που εκφράζει την άποψή του.

Τα τείχη που κάποιοι επείγονται να χτίσουν, εμείς θα τα γκρεμίσουμε. Εμείς θα δώσουμε πίσω τα Πανεπιστήμια στους φοιτητές και τους καθηγητές  που θέλουν να προχωρήσουν μπροστά.  Το νομοσχέδιο που σήμερα θα ψηφίσουν οι υπνωτισμένες, από την εξουσία, Κοινοβουλευτικές Ομάδες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, σύντομα θα αποτελεί παρελθόν. Γιατί εδώ δεν συζητάμε απλά για ένα νόμο. Αλλά για τον ίδιο τον χαρακτήρα που θα έχει η πατρίδα μας. Η Παιδεία είναι η ψυχή της Ελλάδας. Και αυτή την ψυχή δεν θα σας αφήσουμε να τη αμαυρώσετε.

Ούτε θα σας επιτρέψουμε να αμαυρώσετε το δημοκρατικό κεκτημένο με τον παρωχημένο αυταρχισμό σας. Γιατί πάτε τη δημόσια ζωή πολύ πίσω στο παρελθόν και, πολλές φορές, άθελά σας, αποκαλύπτεστε με αυτά που λέτε. Καμία πολιτική δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την επιδοκιμασία της κοινωνίας. Και ας βλέπει ο κ. Τσίπρας χαμογελαστά πρόσωπα που υπάρχουν μόνο στη φαντασία του. Γιατί η Ελλάδα σήμερα - αν βγείτε λίγο έξω από τους προστατευμένους χώρους τους οποίους κινείστε - είναι μια συνοφρυωμένη χώρα. Και τα πρόσωπα των Ελλήνων, που αντικρύζουν τα εκκαθαριστικά της εφορίας και του ΕΦΚΑ, μόνο χαμογελαστά δεν είναι, κ. Τσίπρα. Και αντί να ειρωνεύεστε τις δικές μου περιοδείες, σας προσκαλώ και σας προκαλώ, αν μπορείτε να πάτε να μιλήσετε σήμερα στους αγρότες, είτε καθήμενος σε σανό, είτε πάνω στα τρακτέρ στα οποία ανεβαίνατε όταν τους εμπαίζατε και τους κοροϊδεύατε. Να πάτε να τα πείτε αυτά στους αγρότες αντί να ειρωνεύεστε από το βήμα της Βουλής. Ό,τι κι αν κάνετε, τα πεπραγμένα σας στην εξουσία θα σας καταδιώκουν. Είστε όμηροι του παρελθόντος σας. Γιατί συνοδεύουν τη χώρα οι καταστροφικές επιλογές που κάνατε το πρώτο επτάμηνο του 2015. Τα τρία χαμένα χρόνια δεν αντισταθμίζονται με μια ακριβή έξοδο στις αγορές. Ο κ. Βαρουφάκης έφτασε στο σημείο να δώσει στη δημοσιότητα τα SMS που αντάλλαξε με τον πρωθυπουργό. Ήσασταν διατεθειμένοι να συζητήσετε κάτι που ήταν ανάθεμα για κάθε ελληνική Κυβέρνηση. Την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη. Το ξέραμε. Δυστυχώς τώρα επιβεβαιώνεται.  Είμαστε όμως βέβαιοι πώς δεν είναι μόνο αυτά. Είναι και πολλά άλλα που θα έρθουν στο φως. Η Εξεταστική Επιτροπή που ζητάμε θα γίνει είτε με τη θέληση σας είτε χωρίς. Γιατί ο ελληνικός λαός δικαιούται να μάθει την αλήθεια.

Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης,

Η Ελλάδα φτώχυνε και μίκρυνε επί των ημερών σας. Το ίδιο θέλετε να κάνετε και στα Πανεπιστήμια. Θέλετε να φτωχύνουν και να μικρύνουν. Δεν θα το επιτρέψουμε. Χρειαστήκατε λίγο χρόνο για να αποδείξετε στην πράξη ότι είναι πιο εύκολο να γκρεμίζεις από το να χτίζεις. Στην παγκόσμια ανοιχτή κοινωνία της γνώσης απαντάτε με την κλειστή Ελλάδα της απόγνωσης. Γιατί δεν επιζητείτε την κοινωνική πρόοδο, αλλά το βόλεμα μιας μειοψηφίας της παρακμής. Της οποίας είστε ο καλύτερος υπερασπιστής. Θα βρεθούμε απέναντι σε αυτούς που βλέπουν στον καθρέφτη της Παιδείας που θέλουν να οικοδομήσουν το είδωλο της δικής τους μετριότητας και ιδεοληψίας. Ο νόμος Γαβρόγλου θα καταργηθεί. Και τα Πανεπιστήμια θα ανασάνουν ξανά, απελευθερωμένα από τον σφιχτό εναγκαλισμό με ένα Κράτος που τα κρατά πίσω. Η ποιότητα της Παιδείας στη χώρα μας οριοθετεί, όχι απλά την προοπτική της για το μέλλον, αλλά - σε τελική ανάλυση - την ποιότητα της Δημοκρατίας μας. Η Ελλάδα πρέπει να γίνει η χώρα της αξιοκρατίας και των ίσων ευκαιριών. Και αυτό μόνο η καλή δημόσια Παιδεία μπορεί να το εξασφαλίσει. Αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στη νέα γενιά.  Αυτή είναι η ευθύνη μας απέναντι στην πατρίδα μας.
Ομιλία της Επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματά για το Ν/Σ  του Υπουργείου Παιδείας

Δυστυχώς μια από τα ίδια. Μια διαδικασία πολωτική , μια διαδικασία για το χθες ενώ έπρεπε να μιλούμε για  το αύριο και τη νέα γενιά.

Αν σας ενοχλούν οι εξεταστικές, σας έχω τη λύση, δεν έχετε παρά να συνυπογράψετε τη μια και μοναδική εξεταστική για να δούμε τι έγινε από τότε που μπήκαμε στο ευρώ μέχρι σήμερα, με προτεραιότητα στην τελευταία περίοδο.

Και σταματήστε να παίζετε με τη νέα γενιά και τις εξετάσεις. Δευτέρα- Τετάρτη-Παρασκευή τις  καταργείτε, Τρίτη- Πέμπτη- Σάββατο το παίρνετε πίσω

Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Οι ρυθμίσεις που φέρνει η Κυβέρνηση  γυρίζουν την ανώτατη εκπαίδευση δεκαετίες πίσω. Καταστρέφουν ότι θετικό επιχειρήθηκε τα τελευταία χρόνια.

Ιδεοληψίες, κομματική λογική , παρεμβάσεις μακριά από τις σημερινές ανάγκες και τις σύγχρονες ευρωπαϊκές και διεθνείς τάσεις.

Αυτή η αναχρονιστική αντίληψη είναι γενικά στο κέντρο της πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Πολλά  μεγάλα λόγια, δήθεν προοδευτική πολιτική,  συνεχώς «νέα αφηγήματα», αλλά στην πράξη οπισθοδρόμηση και δυσμενείς εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα.

Ο κ. Τσίπρας φαντασιώνεται μια ανύπαρκτη πραγματικότητα.

Έχοντας κλειστεί στα ελεγχόμενα ακροατήρια, στην διαδρομή του από το Μέγαρο Μαξίμου στο Μέγαρο Μουσικής τα βρίσκει όλα υπέροχα.

Δυστυχώς οι «γελαστοί άνθρωποι», που βλέπει να τον υποδέχονται είναι μόνο οι βουλευτές του και οι διορισμένοι μετακλητοί στο Δημόσιο των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Οι άλλοι, οι πολλοί Έλληνες δεν γελούν καθόλου, ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες που άρχισαν να πληρώνουν τις δόσεις, της πολύ βαριάς φορολογίας που επέβαλε.

Το ίδιο και οι 140.000 συνταξιούχοι που περιμένουν μέχρι 2,5 χρόνια για να πάρουν την κουτσουρεμένη από τον Νόμο Κατρούγκαλου σύνταξή τους. Και οι χαμηλοσυνταξιούχοι που βιώνουν την κατάργηση του ΕΚΑΣ.

Το ίδιο και τα νέα παιδιά. Το  75% των νέων  απογοητευμένοι  από την κατάσταση, σκέφτονται ή αποφασίζουν να μεταναστεύσουν για να βρουν δουλειά!

Το ίδιο και οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, που πολλοί από αυτούς εργάζονται χωρίς να πληρώνονται και έχουν εγκαταλειφθεί από το Υπουργείο Εργασίας.

Η εργοδοτική αυθαιρεσία καταστρατηγεί Νόμους και Συμβάσεις.

Αυτή είναι η πραγματικότητα  που βιώνουν η χώρα και οι πολίτες.

Εάν  ο κ. Τσίπρας ξυπνήσει από τα «όνειρα θερινής νυκτός» θα τη δει.

Αλλά ήδη είναι πολύ αργά και γι’ αυτόν και για τον Κυβερνητικό συνεταίρο του.

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες απαιτούν να μάθουν και όλη την αλήθεια για τα επικίνδυνα και τυχοδιωκτικά σχέδια των Τσίπρα-Βαρουφάκη, που οδήγησαν :

    στην ύφεση,
    στα νέα μνημόνια,
    στην εποπτεία ως το 2060,
    στην απώλεια 100 δις από την Ελληνική Οικονομία,
    στην παράδοση σε ξένα χέρια του εθνικού πλούτου για 99 χρόνια.



Οι συναντήσεις, οι συνομωσίες, οι μυστικές επαφές με τον Μαδούρο, τα SMS για το Grexit, πρέπει να διερευνηθούν και θα διερευνηθούν.

Όσο και αν πεισματικά αρνείται ο κ. Τσίπρας την διαφάνεια σε ότι αφορά αυτόν και την Κυβέρνησή του, για τις προπαρασκευαστικές ενέργειες για την αλλαγή του νομίσματος, η αλήθεια θα έρθει στο φως.

Και θα είναι ντάλα μεσημέρι. Ο έλεγχος θα γίνει και οι ευθύνες θα καταλογισθούν.

Οι πολίτες στρέφουν ήδη την πλάτη τους στους ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και αναζητούν μια πραγματικά προοδευτική πρόταση για την διακυβέρνηση του τόπου.

Αίτημα στο οποίο η Δημοκρατική Συμπαράταξη ανταποκρίνεται με το «Σχέδιο Ελλάδα».



Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Η παράταξή μας, η Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη είχε, έχει και θα έχει ως στρατηγική προτεραιότητά της την δυνατότητα ισότιμης πρόσβασης σε υψηλού επιπέδου Παιδεία για κάθε νέο Έλληνα και Ελληνίδα.

Για μας το εκπαιδευτικό σύστημα είναι κύριος παράγοντας για την ανάπτυξη της χώρας, είναι όμως και πυλώνας του κοινωνικού κράτους.

Γιατί μπορεί να αναδιανείμει ευκαιρίες κυρίως προς τους νέους πολίτες που έχουν περισσότερη ανάγκη.

Σήμερα το μεγάλο μας στοίχημα είναι να επενδύσουμε στην Γνώση, με ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα σε όλες τις βαθμίδες.

 Θέλουμε να αποτελέσει η δημόσια εκπαίδευση και εργαλείο για την υπέρβαση της κρίσης.

Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η  Εθνική Συνεννόηση στη χώρα και ιδιαίτερα για την παιδεία.

Συνεννόηση που εμείς επιδιώκουμε σταθερά και το πράξαμε και στις πολιτικές για την εκπαίδευση.

Με τις προτάσεις που καταθέσαμε στην Βουλή κατά την συζήτηση Προ Ημερήσιας Διάταξης πριν ένα χρόνο.

Με τις θέσεις που παρουσιάσαμε στον δυστυχώς άγονο και αποτυχημένο Εθνικό Διάλογο του κ. Φίλη, που επιδεικτικά απαξίωσε ο κ. Γαβρόγλου.

Με τις προσπάθειες βελτίωσης των Νομοσχεδίων του Υπ. Παιδείας, που δυστυχώς προσέκρουσαν στην αδιαλλαξία του Υπουργού.

Με την παρουσίαση της ολοκληρωμένης πρότασής μας για την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, το Νέο Λύκειο, και την Τεχνική Εκπαίδευση, κατά τον διάλογο που έγινε σε όλη την χώρα εν όψει του πρόσφατου Συνεδρίου μας.

Δευτεροβάθμια εκπαίδευση που υποστηρίζει μια ισχυρή οικονομία και διασυνδέεται με την καινοτομία, την οικονομική ανάπτυξη και την βιωσιμότητα της χώρας.

Δυστυχώς η σημερινή Κυβέρνηση απέδειξε ότι δεν πιστεύει στον διάλογο. Δεν σεβάστηκε καμία πρόταση που δεν ήταν του σκληρού κομματικού της πυρήνα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ πλειοδοτεί στα λόγια,  οδηγεί με τις πολιτικές του στην υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Συμπεριφέρεται καθεστωτικά, προσπαθεί να ελέγξει κομματικά τα πάντα, στηρίζει συντεχνιακές λογικές και πρακτικές, βάζει απέναντι κάθε προσπάθεια δημιουργίας, αριστείας και προόδου.

Ονειρεύεται κρατικίστικο και όχι δημόσιο σύστημα, με ισοπέδωση προς τα κάτω.

Στην πράξη κάνει μια σκληρή ταξική επιλογή!

Γιατί μια κακή και απαξιωμένη δημόσια παιδεία για όσους δεν έχουν τα οικονομικά μέσα, διευρύνει τις ανισότητες υπέρ αυτών που μπορούν να σπουδάσουν είτε στην ιδιωτική παιδεία, είτε στο εξωτερικό.

Οι άξιοι όμως νέοι βρίσκονται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.

Και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τους στερεί την δυνατότητα να εξελιχθούν, να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή.

Από την άλλη η Νέα Δημοκρατία καλλιεργεί τον φόβο μέσα από τη μονοδιάστατη ανάδειξη των εστιών  έντασης στην δημόσια εκπαίδευση.

Μπορεί να συσπειρώνει έτσι το δικό της συντηρητικό ακροατήριο, αλλά όλο και απομακρύνεται από τα σημαντικά προβλήματα, ανάγκες και προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η Δημόσια Εκπαίδευση.

Όλο και πιο πολύ η Νέα Δημοκρατία έτσι, ταυτίζεται με εκείνους που εκμεταλλεύονται την απαξίωση των ΑΕΙ, για να καρπωθούν αυτόν τον αναπτυξιακό χώρο και πόρο της χώρας, για τα δικά τους οφέλη.

Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία απαξιώνουν την Δημόσια Εκπαίδευση.

Δεν έχει να περιμένει από αυτούς ο λαός μας τίποτε ουσιαστικό, τίποτε διαφορετικό, κανένα νέο όραμα, ούτε πολιτικές πρωτοβουλίες για καλύτερη Παιδεία.



Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Σήμερα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖ/ΑΝΕΛ προχωρεί σε ένα ακόμη καταστροφικό βήμα αυτή τη φορά για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Και πάλι σκιαμαχεί με  δήθεν εχθρούς και πάλι καταστρέφει ότι υπάρχει στον βωμό μιας δήθεν «αριστερής και φιλολαϊκής» πολιτικής.

Στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση η παράταξή μας έχει αφήσει σημαντικές παρακαταθήκες.

Τόσο ο Νόμος 1268/82 όσο και ο Νόμος 4009/2011, αποτέλεσαν δύο προοδευτικές μεταρρυθμίσεις ρηξικέλευθες για την εποχή τους, ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες και τις απαιτήσεις των καιρών ο πρώτος για τον εκδημοκρατισμό και ο δεύτερος για την ποιοτική αναβάθμιση και τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό των ΑΕΙ.

Το ίδιο και οι Νόμοι 1404/83 και 2916/2001 για τα Ανώτατα Τεχνολογικά Ιδρύματα.

Σήμερα η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ έρχεται να «ξηλώσει» τον Νόμο 4009/11, αδιαφορώντας για το ότι αυτός έγινε δεκτός με μια εντυπωσιακά μεγάλη πλειοψηφία της Βουλής, με 255 βουλευτές.

Ορισμένοι εκ των οποίων σήμερα ως βουλευτές και υπουργοί της πλειοψηφίας θα πράξουν το ακριβώς αντίθετο, αυτοεξευτελιζόμενοι.

Με αυτό το Νομοσχέδιο επιχειρείται ένας κρατικός και κομματικός εναγκαλισμός των ΑΕΙ.

Ο Υπουργός γίνεται  ο «μεγάλος αφέντης».

Το Νομοσχέδιο αυτό:

    Υπονομεύει την προοπτική διεθνοποίησης των Ανώτατων Ιδρυμάτων,
    Αποστρέφεται στη διοίκηση και στην πορεία των ιδρυμάτων τις συνεργασίες με τις ανερχόμενες επιστημονικές και ακαδημαϊκές δυνάμεις.
    Επιτίθεται στην αυτονομία και στο αυτοδιοίκητο των ιδρυμάτων
    Αγνοεί επιδεικτικά την αναγκαία διασύνδεση της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την Οικονομία και την Ανάπτυξη

Είναι ένα ξεπερασμένο πλαίσιο ρυθμίσεων που ασχολείται πολύ με τετριμμένα και άνευ αξίας θέματα και δυστυχώς δεν ανοίγει και δεν απαντά σε κανένα σύγχρονο, καινοτόμο, προωθημένο, προοδευτικό ζήτημα και πρόταγμα.

Και δεν το σώζουν κάποιες αποσπασματικές διατάξεις που αυτονόητα συμφωνούμε -και ήδη εφαρμόζονται από ορισμένα Ιδρύματα- όπως αυτή για τα δωρεάν μεταπτυχιακά σε οικονομικά ασθενέστερους φοιτητές.

Πόσο μάλλον όταν το συνολικό πλαίσιο για τα Μεταπτυχιακά δεν στηρίζεται ουσιαστικά στην αξιολόγηση, στην πραγματική κοστολόγησή τους, και δεν σέβεται την αυτονομία στο επιστημονικό έργο των Ιδρυμάτων.

Την ίδια στιγμή το Νομοσχέδιο αυτό «παίζει» με τα αγαπημένα θέματα μιας αριστερίστικής λογικής.

    Παραδίδει ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ τα Ιδρύματα στην ασυδοσία των γνωστών αμάδων και στην ανομία.
    Πλειοδοσία εξαγγελιών για τις φοιτητικές παρατάξεις.
    Κόλπα για να βοηθήσουν τους «δικούς τους» στις διαδικασίες εκλογής των πρυτανικών αρχών.
    Και φυσικά -ως συνηθίζει η Κυβέρνηση – σειρά διατάξεων για εξυπηρέτηση «ημέτερων», τα οποία μάλιστα ούτε καν τέθηκαν στην διαβούλευση με τους πολίτες και τους φορείς.

Η Κυβερνητική πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ θα υπερψηφίσει και αυτές τις διατάξεις.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία.

Σας λέμε όμως από σήμερα ότι ο Νόμος αυτός δεν θα μακροημερεύσει. Σύντομα θα αποτελεί παρελθόν

 Η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα θέσει από τώρα, αλλά και μετά τις εκλογές, την πρόταση μας για ένα ολοκληρωμένο, σύγχρονο ευρωπαϊκό πλαίσιο Παιδείας, ως κεντρικό σημείο μιας  εθνικής γραμμής.

Κυρίες και Κύριοι βουλευτές,

Η δική μας η πρόταση αφορά  ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την απελευθέρωση και την αυτονομία των Ανώτατων Ιδρυμάτων, την ενίσχυση της εξωστρέφειας και της διεθνοποίησής τους.

Επαναφέροντας με τις αναγκαίες βελτιώσεις και τα Συμβούλια του Ιδρύματος, με καθοριστικό ρόλο διασύνδεσης τους με την οικονομία, την ανάπτυξη, τη διεθνή εμπειρία, τις σύγχρονες εξελίξεις.

Με συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα διοίκησης με δικαίωμα ψήφου όμως μόνο στα θέματα που αφορούν τους φοιτητές, όπως αυτά καθορίζονται από τον κανονισμό του κάθε Ιδρύματος.

Με αντιπρόσωπους εκλεγμένους με ενιαίο ψηφοδέλτιο και καθολική, μυστική ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Όπως ολοκληρωμένο πλαίσιο παρουσιάσαμε ήδη για το Σχολείο, το Λύκειο, την Τεχνική Εκπαίδευση, την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Βασικές προτεραιότητές μας είναι:

    Ο επανασχεδιασμός και η νέα χωροθέτηση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ώστε να υποστηρίζει και να συμμετέχει στην εθνική, περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη. Με ένα εκπαιδευτικό πόλο ανά περιφέρεια και σεβασμό στον αριθμό των φοιτητών που εισηγούνται τα ίδια τα ιδρύματα ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν. Για την εισαγωγή των φοιτητών έχουμε προτείνει να γίνεται με βάση το εθνικό απολυτήριο κατά τα Ευρωπαϊκά πρότυπα.
    Αξιολόγηση παντού και για όλους τους συντελεστές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και σύνδεσή της κρατικής χρηματοδότησης με την επίτευξη των στόχων του κάθε Ιδρύματος.
    Βάρος στη χρήση της νέας τεχνολογίας και στην μετάδοσή της, μια και η οικονομία, η επιχειρηματικότητα, αλλά και οι ανάγκες της κοινωνίας αλλάζουν. Σύνδεση με την καινοτομία και την έρευνα, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
    Ξενόγλωσσα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά για ξένους φοιτητές με δίδακτρα. Η πρόταση μας είναι σαφής, αφήστε τη σπέκουλα κ. Υπουργέ Μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών που αποφασίζονται από τα ίδια τα ιδρύματα, αλλά αξιολογούνται -κοστολογούνται στο σύνολό τους από την ΑΔΙΠ (Αρχή Διασφάλισης-Πιστοποίησης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση). Με υποτροφίες για τους άριστους, αλλά και για τους οικονομικά ασθενέστερους. Ελεύθερη διοργάνωση απομακρυσμένων μαθημάτων, distance-learning και e-learning, για όσα προγράμματα είναι εφικτό.

    Περισσότερα προγράμματα διεθνούς κινητικότητας φοιτητών και καθηγητών.Αξιοποίηση των Ελλήνων επιστημόνων της διασποράς και κίνητρα σε όσους θέλουν να εργασθούν σε Ελληνικά Ιδρύματα.

    Επίλυση του μείζονος προβλήματος των επαγγελματικών Δικαιωμάτων. Σε σύνδεση με το Εθνικό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων στο οποίο αντιστοιχεί κάθε πτυχίο.

Στην πρότασή μας τα Δημόσια Εκπαιδευτικά Ιδρύματα αποτελούν τον πυρήνα της παιδείας, της εκπαίδευσης και της έρευνας.

Εκεί στρέφουμε το ενδιαφέρον μας, αυτή είναι η ευθύνη μας έναντι των νέων της χώρας μας και των οικογενειών τους.

Γι’ αυτό και πρέπει να προστατεύεται απόλυτα η ελευθερία διακίνησης ιδεών, η έρευνα, η διδασκαλία, αλλά και να προστατεύονται πραγματικά τα Ιδρύματα από λογικές που στο όνομα του ασύλου τα μετατρέπουν σε χώρους ανομίας και εγκληματικών πράξεων.

Καμία ανοχή σε αυτές τις λογικές!

Εμείς με την πολιτική μας  θα διασφαλίσουμε στον ανταγωνισμό τη θέση των Δημόσιων ΑΕΙ, και την γενικότερη αναβάθμιση της ποιότητας.

Με δυνατά δημόσια ΑΕΙ δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην προχωρήσουμε  σε σύγχρονο πλαίσιο για την ίδρυση και λειτουργία των μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών  πανεπιστημίων στη χώρα μας.

Μόνον έτσι η Ανώτατη Παιδεία θα αποτελέσει βασικό μοχλό εξέλιξης της χώρας, θα μετατρέψει το brain drain σε brain gain προσελκύοντας το ανθρώπινο δυναμικό μας εντός και εκτός Ελλάδας.

Σε αυτή τη συγκυρία θα συμβάλλει αποφασιστικά και στην έξοδο από την κρίση.



Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Καλούμε  το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας σε Διάλογο, για να διαμορφώσουμε ΜΑΖΙ την επόμενη μέρα.

Αλλά και τα πολιτικά κόμματα, όλες τις ενεργές δυνάμεις της παραγωγής και της κοινωνίας.

Γιατί η αναβάθμιση της Παιδείας είναι εθνική υπόθεση και   απαιτεί συνεννόηση  και νομοθετικό πλαίσιο με διάρκεια, που υπερβαίνει  την κάθε κυβερνητική θητεία.

Μακριά από τις λογικές της παρακμής που εκφράζει αυτό το Νομοσχέδιο.

Ευτυχώς κύριε Υπουργέ τα Ελληνικά Πανεπιστήμια και τα ΑΤΕΙ, είναι και θα είναι πιο ανθεκτικά από την Κυβέρνησή σας.

Γιατί δεν αναζητούν το μέλλον στις συνταγές του παρελθόντος.

Αλλά ένα μέλλον, πραγματικό, με διάρκεια, που δικαιώνει τις καλύτερες παραδόσεις, τις αξίες και τις προοπτικές της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Λυπάμαι κ.Υπουργέ, χάσατε εσείς και ο κ.Τσίπρας μια ακόμα ευκαιρία για εθνική συνεννόηση και συνεχίζετε τις διχαστικές και πολωτικές λογικές και σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα της Παιδείας.

Λυπάμαι πραγματικά για τα νέα παιδιά , που μας παρακολουθούν

Σας ευχαριστώ.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ Γ.Γ. ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ ΚΚΕ
«Καλούμε τους εργαζομένους στα ιδρύματα, τους πανεπιστημιακούς δασκάλους, τους φοιτητές, τους νέους επιστήμονες, σε συμπόρευση, σε κοινή πάλη με στόχο την πλήρη ανατροπή της πολιτικής που δένει χειροπόδαρα την Επιστήμη, τις σπουδές και τις προοπτικές των νέων ανθρώπων στα συμφέροντα του κεφαλαίου». Αυτό τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου για την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Αναφερόμενος στο πανηγύρι της κυβέρνησης για τη δοκιμαστική έξοδο στις αγορές, το χαρακτήρισε προκλητικό, αφού ο λαός είναι γονατισμένος και σημείωσε ότι δεν πρόκειται να καταργηθούν οι πάνω από 600 μνημονιακοί νόμοι, οι προνομοθετημένες περικοπές στις συντάξεις και η μείωση του αφορολόγητου ούτε τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα έως το 2060.

Σημείωσε πως ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό και όσο ταυτίζονται στα στρατηγικά ζητήματα τόσο θα αντιπαρατίθενται για τα επιμέρους, για τον «Ρουβίκωνα», τον Βαρουφάκη και το τι έγινε το 2015. Ανέφερε πως οι αποκαλύψεις Βαρουφάκη συντηρούν ένα βολικό καυγά μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ και πρόσθεσε πως αν αυτές οι αποκαλύψεις έχουν κάποιο ενδιαφέρον είναι για το άθλιο παιχνίδι που παίχτηκε στις πλάτες του λαού και πώς κυρίαρχοι κύκλοι, όπως οι ΗΠΑ, αξιοποίησαν τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Βαρουφάκη για να συνεχίσουν την πολιτική των μνημονίων ή για να επιβάλουν σχέδιο τύπου Σόιμπλε όπου πάλι θα ήταν χαμένος ο λαός και κερδισμένα τμήματα του κεφαλαίου.

Αναλυτικά η ομιλία:

«Είναι προφανές ότι και με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο η Ανώτατη Εκπαίδευση, η Παιδεία συνολικότερα, υποτάσσεται στο στρατηγικό στόχο της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, για την εξυπηρέτηση, με όλους τους τρόπους και όλα τα μέσα, των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου.

Άλλωστε έχετε αναγορεύσει σε υπέρτατο κριτή της πολιτικής σας τις αγορές και τους οίκους αξιολόγησης, δηλαδή τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.

Και παίρνετε σίγουρα πολύ καλό βαθμό, αφού αυτά τα δυόμισι χρόνια, φορτώσατε στο λαό, δύο επιπλέον μνημόνια, δεκάδες αντιλαϊκούς νόμους, ματωμένα πλεονάσματα και δεσμεύσεις μέχρι το 2060.

Το ίδιο κάνατε και τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή τη δοκιμαστική έξοδο στις αγορές και με το πανηγύρι που στήσατε, με τη συνδρομή μάλιστα εκπροσώπων της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών.

Ένα πανηγύρι προκλητικό απέναντι σε ένα λαό γονατισμένο και απέναντι σε ένα λαό που του λένε ότι πρέπει να συνεχίσει το ποδήλατο, για να χρησιμοποιήσω και μια φράση του κ. Μοσκοβισί.

Άρα, λοιπόν, το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο ελληνικός λαός είναι το εξής:

Με την επιστροφή στις αγορές και την κανονικότητα, όπως λέτε, θα καταργηθούν οι πάνω από 600 μνημονιακοί νόμοι, συν όσοι άλλοι έρθουνε στο πλαίσιο της τρίτης αξιολόγησης;

Θα παγώσουν τα μέτρα που έχει προνομοθετήσει η κυβέρνηση για το 2019-2020;

Αναφέρομαι και στη μείωση του αφορολόγητου και στις περικοπές στις συντάξεις που είναι μέτρα για την περίοδο που -κατά τον κ. Τσίπρα- θα είμαστε στην ανάπτυξη!

Μήπως δεν θα ισχύσουν τα πρωτογενή ματωμένα πλεονάσματα μέχρι το 2060;

Ή η επιτροπεία, η οποία είναι υποχρεωτική για όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, μέσω των ευρωπαϊκών εξαμήνων και των δημοσιονομικών συμφώνων;

Προφανώς και όχι. Όλα αυτά θα ισχύουν, γιατί όλα αυτά αποτελούν το προαπαιτούμενο της περιβόητης "εμπιστοσύνης των αγορών"!

Όσο για την επιδίωξή σας να πουλήσετε "κοινωνική ευαισθησία", αυτή όχι μόνο δεν πείθει κανέναν, όχι μόνο συντρίβεται κάτω από τη σκληρή πραγματικότητα που ζει και θα συνεχίσει να ζει ο λαός, αλλά είναι και μια απόδειξη της απεγνωσμένης προσπάθειας να διαφοροποιηθείτε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με τους οποίους μοιάζετε πλέον σαν δύο σταγόνες νερού.

Κι όσο περισσότερο μοιάζετε, όσο ταυτίζεστε στα κρίσιμα, στα στρατηγικά ζητήματα, τόσο περισσότερο η μεταξύ σας αντιπαράθεση θα είναι για τα επιμέρους, για τα της διαχείρισης. Για τον "Ρουβίκωνα", τον Βαρουφάκη, για τις Εξεταστικές, για το τι έγινε το 2015 και πάει λέγοντας.

Και μια και το έφερε η κουβέντα και επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία, το μόνο που κάνουν αυτές οι αποκαλύψεις και τα πολιτικά θρίλερ με τον κ. Βαρουφάκη είναι να συντηρούν αυτόν τον αποπροσανατολιστικό δικομματικό καυγά.

Και είναι κι ένας καυγάς βολικός και για τη ΝΔ, για να υπενθυμίζει το παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει ο πιο καλός φίλος του κεφαλαίου και του συστήματος, των αγορών και από την άλλη βολεύει τον ΣΥΡΙΖΑ για να ξαναζεσταίνει το παραμύθι της τάχα σκληρής του διαπραγμάτευσης και της μάχης που έδωσε!

Αν έχουν κάποιο ενδιαφέρον και αν δείχνουν κάτι αυτές οι αποκαλύψεις είναι το άθλιο παιχνίδι που παίχτηκε στις πλάτες του ελληνικού λαού, καθώς και το πώς κυρίαρχοι κύκλοι της ΕΕ, του συστήματος γενικότερα, άλλων κέντρων, όπως των ΗΠΑ, αξιοποίησαν και τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Βαρουφάκη και τον ψευδεπίγραφο ριζοσπαστισμό τους για να συνεχίσουν την πολιτική των μνημονίων και των αντιλαϊκών μέτρων, που δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Είτε από την άλλη για να εκβιάσουν και να επιβάλουν σχέδια τύπου Σόιμπλε, εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, όπου πάλι το μάρμαρο θα το πλήρωνε, με άλλον τρόπο, ο ελληνικός λαός και κερδισμένα θα ήταν πάλι τμήματα του κεφαλαίου. Γιατί, φυσικά, είναι άλλο πράγμα ο λαός να επιλέξει την έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ, διεκδικώντας ταυτόχρονα να περάσουν στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας και της εξουσίας και είναι άλλο η "αποχώρηση" ως επιλογή τμημάτων του κεφαλαίου ή ισχυρών ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Κατά συνέπεια, ούτε το PLAN B ούτε το PLAN Χ του κ. Βαρουφάκη για παράλληλο νόμισμα ούτε η πολιτική που υλοποιεί σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχουν οποιοδήποτε στοιχείο φιλολαϊκότητας. Ενεργούμενα του συστήματος και των μονοπωλιακών ομίλων είναι όλοι αυτοί.

Γι’ αυτό ο λαός τους γυρίζει συνεχώς την πλάτη, όσο ξεσκεπάζονται με όλο αυτό το παιγνίδι που παίχτηκε, αλλά και συνεχίζει να παίζεται σε βάρος του.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Πολλή συζήτηση έχει γίνει τις τελευταίες ημέρες για το αν το νομοσχέδιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση είναι "ιδεοληπτικό", "οπισθοδρομικό" ή αν "ακυρώνει τις μεταρρυθμίσεις" των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Βέβαια, από τη δική του σκοπιά, έχει κι ένα δίκιο ο κ. υπουργός Παιδείας να διαμαρτύρεται όταν οι βουλευτές των υπόλοιπων αστικών κομμάτων χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο "εμμονικό".

Η κυβέρνηση απλά αξιοποιεί την κριτική της ΝΔ, που επιζητά ακόμη πιο γρήγορη προσαρμογή στις ανάγκες της αγοράς, για να κρύψει ότι η έγνοια και της σημερινής κυβέρνησης είναι το πώς θα πάει ένα βήμα παραπέρα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Βαδίζοντας στον ίδιο δρόμο, στην ίδια στρατηγική, η οποία βλέπει την Ανώτατη Εκπαίδευση να παίζει σημαντικό ρόλο για την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Βέβαια, όσο κι αν ψάξαμε, δεν μπορέσαμε να βρούμε τίποτε σοβαρά καινούργιο στο νομοσχέδιο.

- Μήπως είναι κάτι το καινούργιο η διάθεση ενίσχυσης της παρουσίας των επιχειρήσεων και των στελεχών τους στα ιδρύματα;

- Μήπως είναι καινούργια η προσπάθεια κατηγοριοποίησης σπουδών και αποφοίτων;

- Μήπως είναι καινούργια τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά;

- Μήπως είναι καινούργια η προσπάθεια να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά το "μαύρο κουτί" της επιχειρηματικής λειτουργίας των ιδρυμάτων που λέγεται ΕΛΚΕ;

Τίποτε από όλα αυτά, που προβλέπει το νομοσχέδιο, δεν είναι καινούργιο.

Πάμπολλες από τις προβλέψεις του νομοσχεδίου έχουν υπερψηφιστεί στο παρελθόν και από τους βουλευτές των άλλων κομμάτων, αφού περιλαμβάνονταν, κατά γράμμα ή έστω στο πνεύμα τους, και σε προηγούμενα νομοσχέδια επί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για την Ανώτατη Εκπαίδευση, όπως ήταν οι νόμοι Γιαννάκου, Διαμαντοπούλου, αλλά και σε μια σειρά άλλα μικρότερης ή μεγαλύτερης εμβέλειας νομοθετήματα.

Ας μην είστε άδικοι, λοιπόν.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα έχει να επιχαίρει ότι επί των ημερών της επιχειρείται το μεγαλύτερο άνοιγμα των ΑΕΙ στην πολλά υποσχόμενη αγορά των ξενόγλωσσων τμημάτων, θεσμοθετούνται μονοετή, διετή προγράμματα σπουδών, δημιουργώντας πτυχία πολλών ταχυτήτων και για πρώτη φορά θεσμοθετείται η είσοδος των ΑΕΙ στο μεγάλο παζάρι της μεταλυκειακής εκπαίδευσης.

Είναι πρόδηλο από τα παραπάνω ότι η αντιπαράθεση μεταξύ των άλλων κομμάτων και για αυτό το νομοσχέδιο γίνεται μακριά από τις ανάγκες των φοιτητών, μακριά από τα πραγματικά λαϊκά συμφέροντα.

Άλλωστε, ούτε μια αράδα, στις 170 περίπου σελίδες του νομοσχεδίου, δεν αφορά στις ανάγκες των φοιτητών των λαϊκών οικογενειών που στενάζουν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους, στους νέους επιστήμονες που βρίσκουν τις πόρτες των ιδρυμάτων και τις κάνουλες της δημόσιας χρηματοδότησης κλειστές, στους πανεπιστημιακούς δασκάλους που δεν θέλουν να "ξεπουληθούν" στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Η ουσία είναι η εξής:

Σε αντίθεση με τα κηρύγματα περί "δημόσιας δωρεάν Εκπαίδευσης" και "δημοκρατίας" πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που δίνει πραγματικό άσυλο στην επιχειρηματική λειτουργία των ιδρυμάτων και επιδιώκει να δώσει σημαντικά οφέλη στις επιχειρήσεις.

Δεν το λέμε μόνο εμείς αυτό. Το τονίζει και το ίδιο το υπουργείο στην "Έκθεση συνεπειών" που συνοδεύει το νομοσχέδιο.

Αν, όμως, έχουν έτσι τα πράγματα, τότε τι έρχεται να λύσει αυτό το νομοσχέδιο;

Η απάντηση, κατά τη γνώμη μας, είναι σαφής:

Από τη μια επιδιώκει να διαμορφώσει ένα πλαίσιο που ευνοεί την πιο αποτελεσματική υποταγή της λειτουργίας των ιδρυμάτων στα προστάγματα και στις στοχεύσεις του κεφαλαίου και από την άλλη έρχεται να δώσει την ιδιαίτερη χροιά των προτεραιοτήτων που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ για την καπιταλιστική ανάπτυξη, την ένταξη των ιδρυμάτων σε αυτό το πλαίσιο.

Το γιατί, αναδεικνύεται από τις ίδιες τις διατάξεις του νομοσχεδίου.

Ίσως είναι η πρώτη φορά που σε ένα νομοσχέδιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση προβλέπονται τόσες διαφορετικές περιπτώσεις διδάκτρων, τόσες διαφορετικές περιπτώσεις συνεργασίας των ιδρυμάτων με καπιταλιστικές επιχειρήσεις και στελέχη τους, γίνονται τόσες αναφορές σε εργαζόμενους χωρίς σταθερή δουλειά, χωρίς δικαιώματα.

Είναι η πρώτη ίσως φορά που σε ένα νομοσχέδιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση αναφέρεται τόσες φορές -φόρα παρτίδα- ότι τα οικονομικά των Πανεπιστημίων και της Έρευνας γίνονται βορά στις "δημοσιονομικές δεσμεύσεις", στην εξυπηρέτηση του χρέους, στα παλιά και νέα μνημόνια διαρκείας.

Με αυτά ως βάση, αξίζει να επανέλθουμε στη συζήτηση περί του τι θεωρεί κανείς "οπισθοδρομικό" και τι σύγχρονο.

Εμείς βλέπουμε τι πλούτο μπορούν να παράγουν οι εργαζόμενοι, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής, όσα δηλαδή φτιάχτηκαν από τα χέρια και τα μυαλά των προηγούμενων γενιών.

Βλέπουμε τις παραγωγικές δυνάμεις που σπαταλιούνται αλόγιστα στον άναρχο ανταγωνισμό των κεφαλαιοκρατών, τις δυνατότητες που δεν γίνονται πραγματικότητα γιατί ο αδυσώπητος νόμος του κέρδους βάζει φρένο.

Βλέπουμε ότι οπισθοδρομικό δεν είναι να πιστεύεις ότι το μέλλον για την πλειοψηφία των σημερινών φοιτητών δεν θα έπρεπε να είναι το πέρασμα από την ανεργία στην κακοπληρωμένη εργασία, μετά από μυριάδες κόπους και θυσίες των ίδιων και των οικογενειών τους, αλλά να πιστεύεις ότι το αναπτυξιακό πρόταγμα του ενός ή του άλλου κόμματος, οι προτεραιότητες της μιας ή της άλλης μερίδας του μεγάλου κεφαλαίου, χωρούν ρεαλιστικά τα όνειρά τους, τη ζωή τους έτσι όπως τους αξίζει.

Κατά τη γνώμη μας οπισθοδρομική είναι η σημερινή πραγματικότητα που όλα τα κόμματα, με τον έναν ή άλλον τρόπο, υπερασπίζονται. Όπου η επιστήμη, με το σημερινό επίπεδο ανάπτυξής της, ασφυκτιά στα πλαίσια του σημερινού κοινωνικοοικονομικού συστήματος. Η ίδια η εξέλιξή της ωθεί στην ανάγκη κατάργησης των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Γιατί καθημερινά επιβεβαιώνει πως οι γνώσεις, τόσο στις φυσικές επιστήμες, όσο και στην τεχνολογία που τις εφαρμόζει, είναι αρκετές, ώστε να μπορούν να επιλυθούν όλα τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνικής ζωής.

Ωστόσο, το κεφάλαιο, που αντιμετωπίζει την επιστήμη σαν άμεση πηγή για τον πλουτισμό του, τη διαιώνιση της κυριαρχίας του, δεν μπορεί παρά να την αιχμαλωτίζει.

Δεν μπορεί παρά να υποτιμά την επιστήμη και μαζί της να υποτιμά όλους εκείνους που την υπηρετούν, πρώτα απ' όλους τους επιστήμονες, τους πανεπιστημιακούς δασκάλους, τους ερευνητές, τους αυριανούς επιστήμονες, τους φοιτητές.

Επιπλέον, η επιστήμη, που χρησιμοποιείται για τον πόλεμο, για να αυξηθεί η ανεργία, η φτώχεια, η εκμετάλλευση, τελικά η αμάθεια, δεν μπορεί παρά να κατανοείται σαν δύναμη ξένη και εχθρική για τους εργαζόμενους.

Άρα, η βασικότερη προϋπόθεση ώστε η επιστήμη να κατακτήσει το ρόλο που της αξίζει μέσα στην κοινωνία είναι στη θέση της ενίσχυσης της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας των λίγων, που σήμερα υπηρετεί, να μπει η ανύψωση της υλικής και πνευματικής στάθμης του συνόλου του λαού μας και κριτήριο για την ανάπτυξή της, αντί για το κέρδος, να γίνει η γενική ευημερία.

Με λίγα λόγια, είναι η αντικατάσταση της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας από μια νέα πραγματικότητα κι αυτή είναι μόνο η σοσιαλιστική.

Μόνο έτσι η επιστήμη θα μπορέσει να αποκαλύψει σε όλη τους την έκταση τις τεράστιες δυνατότητές της για τη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής και να εκμεταλλευτεί στο έπακρο κάθε περιθώριο ανάπτυξης και εφαρμογής της.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και οι ορκισμένοι αντίπαλοι του σοσιαλισμού είναι αναγκασμένοι να αναγνωρίζουν το ανεβασμένο μορφωτικό επίπεδο των εργαζομένων των πρώην σοσιαλιστικών χωρών και την υψηλή στάθμη των Πανεπιστημίων τους.

Γιατί σε μια οικονομία, που κριτήριο οικονομικής ανάπτυξης δεν είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους, αλλά η μεγιστοποίηση της κοινωνικής προόδου, δεν υπάρχουν ούτε επιστήμονες που πλεονάζουν ούτε επιστήμες περιττές.

Υπάρχουν εκατοντάδες πράγματα για τα οποία η συμβολή τους είναι πολύτιμη και απαραίτητη.

Αν επιδιώκουμε να βελτιώσουμε την υγεία του λαού μας, θα πρέπει να επανδρώσουμε με τις βασικές ειδικότητες όλα τα επαρχιακά Κέντρα Υγείας, να εξασφαλίσουμε γιατρούς ακόμη και στο τελευταίο χωριό, να αναπτύξουμε την Προληπτική Ιατρική. Άρα χρειαζόμαστε κι άλλους γιατρούς, χρειαζόμαστε περισσότερους σχολιάτρους, γιατρούς Εργασίας, μια σειρά από ειδικότητες, που η σημερινή καπιταλιστική ανάπτυξη περιθωριοποιεί, ενώ την ίδια στιγμή η αστική προπαγάνδα, η προπαγάνδα σας, μηρυκάζει ακατάπαυστα τα επιχειρήματα για τη δήθεν υπερπληθώρα τους, τη στιγμή που υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε όλα τα νοσοκομεία, σε όλες τις δομές Υγείας.

Αν θέλουμε να θωρακίσουμε αντισεισμικά τη χώρα μας, χρειαζόμαστε έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό μηχανικών, που θα προσληφθούν για να αναλάβουν το έργο του ελέγχου, της ενίσχυσης όλων των κτιρίων, τουλάχιστον μαζικής συνάθροισης, όπως είναι τα εργοστάσια, οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα σχολεία, οι αίθουσες ψυχαγωγίας της νεολαίας κλπ.

Αν θέλουμε σχεδιασμένα να μεταβάλουμε τις πόλεις-τέρατα, σε ανθρώπινες, χρειαζόμαστε περισσότερους ειδικούς στον τομέα της Χωροταξίας και της Πολεοδομίας.

Αν θέλουμε η εκπαίδευσή μας πραγματικά να μορφώνει και όχι να παραμορφώνει τους νέους ανθρώπους, οι εκπαιδευτικοί που υπήρχαν στην επετηρίδα δεν επαρκούν.

Αν θέλουμε να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας, πρέπει να ιδρύσουμε και άλλες σχολές μεταλλειολόγων και όχι να συζητάμε την αλλαγή του αντικειμένου των σημερινών αποφοίτων τους. Θα πρέπει να προσλαμβάνουμε και όχι να απολύουμε εργαζόμενους, όπως στη ΛΑΡΚΟ ή αλλού.

Γενικότερα, αν επιδιώκουμε την αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας μας, χρειαζόμαστε πληθώρα μορφωμένων τεχνικών, εργαζομένων που θα αναλάβουν την ανάπτυξη και την εφαρμογή της τεχνολογίας στην παραγωγή.

Όσο για τις παραμελημένες κοινωνικές επιστήμες, να γίνουν επιτέλους γνήσια κοινωνικές και να αποκτήσουν πιο σημαντικό ρόλο μέσα από τη συνεργασία τους με τις άλλες επιστήμες. Να εξασφαλίσουν έναν προοδευτικό κοινωνικό έλεγχο της συνολικής κοινωνικής δραστηριότητας.

Με λίγα λόγια, μόνο μέσα στη σχεδιασμένη, προγραμματισμένη, με βάση τα λαϊκά συμφέροντα, οικονομία, η σημερινή πλαστή, μεταλλαγμένη εικόνα των κοινωνικών αναγκών, που ο καπιταλισμός καλλιεργεί με βάση τα συμφέροντά του, μπορεί να αποκτήσει τη σωστή της διάσταση.

Και η χώρα μας διαθέτει όλες τις παραγωγικές δυνάμεις και πάνω απ' όλα τη βασικότερη, μια έμπειρη και με βελτιωμένο μορφωτικό επίπεδο εργατική τάξη, ένα πολυάριθμο και ικανότατο επιστημονικό δυναμικό.

Από τη σκοπιά αυτή, λοιπόν, γίνεται σαφές ότι η δική μας κριτική στέκεται σε διαφορετικά σημεία από αυτά που επιλέγουν να αναδείξουν άλλα κόμματα ως σημεία αντιπαράθεσης.

Μην περιμένετε, λοιπόν, τα καλέσματα περί "συναίνεσης" να βρουν αποδέκτες στο ΚΚΕ.

Εμείς όχι μόνο απορρίπτουμε και καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο, αλλά -κυρίως- καλούμε τους εργαζομένους στα ιδρύματα, τους πανεπιστημιακούς δασκάλους, τους φοιτητές, τους νέους επιστήμονες, σε συμπόρευση, σε κοινή πάλη με στόχο την πλήρη ανατροπή της πολιτικής που δένει χειροπόδαρα την Επιστήμη, τις σπουδές και τις προοπτικές των νέων ανθρώπων στα συμφέροντα του κεφαλαίου».

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ "ΠΟΤΑΜΙΟΥ"
«Ο νόμος που θα ψηφίσουν σήμερα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι συντηρητικός, παλιομοδίτικος και ενισχύει την κομματοκρατία. Είναι ένα νόμος βγαλμένος από τα σπλάχνα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ένας αριστερίστικος αχταρμάς με ακροδεξιά φρένα. Ένας νόμος που διώχνει τους νέους, που στερεί την ελπίδα από τους άξιους, που κρατά τη χώρα μακριά από την Ευρώπη» τόνισε ο Σταύρος Θεοδωράκης στην ομιλία του στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το νομοσχέδιο για την Παιδεία.

Ο επικεφαλής του Ποταμιού εξαπέλυσε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση λέγοντας ότι η Βουλή βιώνει το «τέταρτο από τα έξι επεισόδια της καλοκαιρινής επιθεώρησης «ψηφίστε, τροποποιήστε, τελειώσατε». Αναφερόμενος στα έργα και στις ημέρες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στον τομέα της Παιδείας, στηλίτευσε όλες τις οπισθοδρομικές αλλαγές που έχουν επιβάλλει, από τον τρόπο επιλογής των περιφερειακών διευθυντών και των διευθυντών στα σχολεία, μέχρι την οπισθοχώρηση τους μπροστά στους «ακραίους της εκκλησίας» και την επιστροφή των αιώνιων φοιτητών στα πανεπιστήμια.

«Η Παιδεία και τα πανεπιστήμια», όπως υπογράμμισε, «είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη», η κυβέρνηση όμως, επιμένει να θέλει την Παιδεία «καθυποταγμένη και αποκομμένη από τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις». Βέβαια, ο Σταύρος Θεοδωράκης επανέλαβε ότι «η Ελλάδα ποτέ δεν ευτύχησε να έχει πανεπιστήμια μακριά από κόμματα, ταπεινά συμφέροντα και πονηρές συντεχνίες» καθώς διαχρονικά «το κομματικό κράτος ήθελε πάντα ένα πανεπιστήμιο στα μέτρα του». Αναφερόμενος, στα όσα καλά έφερε ο νόμος Διαμαντοπούλου, ο Σταύρος Θεοδωράκης υπογράμμισε ότι παρά την ευρεία πλειοψηφία με την οποία ψηφίστηκε, «ψαλιδίστηκε γρήγορα από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τώρα ό,τι απέμεινε το ισοπεδώνουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ».

Ο επικεφαλής του Ποταμιού αποδομώντας σημείο προς σημείο το νομοσχέδιο Γαβρόγλου τόνισε ότι «περιορίζει την αυτονομία των πανεπιστημίων ακόμα περισσότερο, κάνοντας τα παραρτήματα του γραφείου του Υπουργού», ενώ υπογράμμισε ότι με την κατάργηση των Συμβουλίων των Ιδρυμάτων διώχνουν «τους μεγάλους Έλληνες δασκάλους που ζουν και διαπρέπουν στο εξωτερικό», επαναφέροντας τους κομματικούς φοιτητικούς συλλόγους στη Διοίκηση των Πανεπιστημίων. Για το ζήτημα του ασύλου επεσήμανε ότι έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στα πανεπιστήμια «δεν παρέχεται άσυλο ιδεών, αλλά άσυλο σε συμμορίες και χουλιγκάνους». Οι ιδέες, όπως ανέφερε, «διώκονται αν δεν συμφωνούν με τα συνθήματα που είναι γραμμένα στους τοίχους του κάθε ιδρύματος και αυτοί που έχουν ασυλία είναι οι μικροί και μεγάλοι αστυνόμοι των ιδεών». Ως προς τις αλλαγές που προωθούνται στα μεταπτυχιακά προγράμματα σημείωσε ότι «τα εμπόδια που σήμερα βάζετε για την χρηματοδότηση των προγραμμάτων, αλλά και οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που επιβάλλετε, θα είναι και η ταφόπλακα σε πολλά από τα μεταπτυχιακά». Έκανε, μάλιστα, ιδιαίτερη μνεία στο γεγονός ότι «υπάρχουν στρώματα που υποεκπροσωπούνται, ιδιαίτερα στα μεταπτυχιακά», ενώ παρατήρησε ότι οι ψευδεπίγραφες εξαγγελίες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περί κοινωνικής ισότητας είναι άνευ περιεχομένου καθώς «κοινωνική ισότητα θα είχαμε μόνο αν δίναμε στα φτωχότερα παιδιά την δυνατότητα να κάνουν τις σπουδές που θα ήθελαν»

Τέλος, ο Σταύρος Θεοδωράκης, ανέφερε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε όλες τις μάχες, συγκυβερνώντας με ένα ακροδεξιό κόμμα και αποδεχόμενος τις απαιτήσεις των δανειστών, και γι΄αυτό προβάλει «μια αντίσταση, δήθεν, στην Παιδεία, ένα αντάρτικο που θα δώσει το φιλί της ζωής στον απογοητευμένο κομματικό τους στρατό». Το Ποτάμι θα «επιμείνει και θα καλέσει καθηγητές και φοιτητές να γυρίσουν την πλάτη σε όλους αυτούς που πολεμούν την αριστεία». Όπως ανέφερε, «ο επαρχιωτισμός δεν ταιριάζει στην Παιδεία» καθώς «καμία χώρα δεν βγήκε από την κρίση χωρίς μεγάλες αλλαγές στην Παιδεία, κανένα λαός δεν πήγε μπροστά με λαϊκισμούς και ιδεοληψίες». Και κατέληξε λέγοντας ότι «εξωστρέφεια, αριστεία, καινοτομία, δικαιοσύνη: αυτό είναι το χρέος μας στα παιδιά μας και στον τόπο μας».

Ομιλία Βασίλη Λεβέντη στην Ολομέλεια της Βουλής, 1-8-2017
ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ

Μιλώντας ο κ. Λεβέντης στην Ολομέλεια της Βουλής, αναφέρθηκε στα θέματα της παιδείας και της επικαιρότητας.

Για το άσυλο: ‘Είμαστε υπέρ του ασύλου, γιατί είναι το αποκούμπι των φοιτητών στα ζητήματα ασυδοσίας και αυταρχισμού. Όχι όμως για τραμπούκους που καταστρέφουν τα ιδρύματα και τις περιουσίες των Ελλήνων πολιτών’.

Για τα ιδιωτικά ΑΕΙ: ‘Η Ένωση Κεντρώων είναι κατά των ιδιωτικών ΑΕΙ, διότι οι καλύτεροι καθηγητές μας, θα φύγουν και θα πάνε στα ιδιωτικά ιδρύματα και δε θα μπορούν τα δημόσια ΑΕΙ να ανταγωνιστούν τους ιδιώτες’.

Για το Βαρουφάκη: ‘ Πρέπει να μάθουμε όλη την αλήθεια και όχι μόνο επιλεκτικά την περίοδο που μας συμφέρει. Όταν δε φοβάσαι κάτι, ελέγχεις και την δική σου περίοδο’.

Για ΜΜΕ: ‘Υπάρχουν κανάλια που μας αγνοούν επιδεικτικά. Δεν προβάλλουν τις ανακοινώσεις και τις δραστηριότητες μας. Αυτό είναι ένα είδος ρατσισμού και δε θα το αφήσουμε να περάσει. Εάν συνεχιστεί αυτό, θα κάνουμε αναφορά στο ΕΣΡ και θα ζητήσουμε την τήρηση των διαδικασιών. Πρέπει ο λαός να γνωρίζει τις ανακοινώσεις μας’.

Για τα Σκόπια: ‘Να γίνει συζήτηση στην Βουλή , να επικαιροποιηθεί η απόφαση του 2006 και να τοποθετηθούν όλα τα κόμματα επί της ονομασίας των Σκοπίων’.