Τα θεατρικά εργαστήρια είναι στολίδια της πόλης μας, στολίδια που λάμπουν. Ο Δήμος τι κάνει;;;
Τόσο το Β΄ θεατρικό εργαστήρι που επιμελείται η κ. Έφη Πίκουλα με τον "Ηλία του 16ου", όσο και το Α΄ θεατρικό εργαστήρι του οποίου υπεύθυνη είναι η κ. Τώνια Σταυροπούλου σάρωσαν κυριολεκτικά.
Μάζεψαν απίστευτο κόσμο στα Βριλήσσια σε ανοιχτό θέατρο πραγματοποιώντας τεράστιες επιτυχίες. Για μία ακόμη φορά!
Έστειλαν και πάλι το μήνυμα ότι η υπόθεση του πολιτισμού στα Βριλήσσια είναι στα χέρια των αληθινών δημιουργών τους δηλαδή των σκηνοθετριών, των συνεργατών τους ερασιτεχνών ηθοποιών αλλά και των επιμελητών της μουσικής, των σκηνικών, των κουστουμιών κλπ..
Και για να μην γίνει καμία παρανόηση δεν είναι ο Δήμος Βριλησσίων, ούτε ο Δήμαρχος, ούτε οι συνεργάτες του, που κάνουν πολιτισμό διότι δεν είναι αυτή η αλήθεια, δεν κάνουν εκείνοι τον πολιτισμό.
Τον πολιτισμό τον κάνει η Τώνια και η Έφη με τα παιδιά τους δηλαδή τους ηθοποιούς τους και τους συνεργάτες τους. Τα οποία παιδιά δηλαδή οι ερασιτέχνες ηθοποιοί που έκαμαν αυτούς τους θριάμβους πληρώνουν κιόλας 80 ευρώ το χρόνο το καθένα στο Δήμο για να κάνει πολιτισμό που τελικά δεν κάνει, γιατί τον κάνουν τα παιδιά που και τον πληρώνουν. Συγχαρητήρια κ. Δήμαρχε. Συγχαρητήρια κ. Πρόεδρε του Πολιτιστικού Οργανισμού...
Τον πολιτισμό δεν τον κάνει ο Δήμος που το 2015 "έκοψε" κυριολεκτικά τη θεατρική ομάδα νέων και εφήβων δηλαδή το τρίτο θεατρικό μας εργαστήρι. Τον πολιτισμό δεν τον κάνει ο Δήμος που δίνει κυριολεκτικά "ψιχία" ως τάχα μου ενίσχυσή τους. Μιλάμε για τις δήθεν "αμοιβές" των σκηνοθετών που καταθέτουν απίστευτο κόπο που τελικά μόνο το κοινό εκτιμά. Και ας πάψουν επιτέλους, εθιμοτυπικά, να ευχαριστούν τον Δήμαρχο και την Πρόεδρο διότι τάχα είναι δίπλα τους. Διότι στην πραγματικότητα είναι μόνες τους με τα παιδιά τους και τους συνεργάτες τους.
Πειράζουν οι αλήθειες; Ξύδι...
Αν θέλει ο Δήμος να εξιλεωθεί και για λογαριασμό αυτής αλλά και για λογαριασμό των προηγούμενων διοικήσεων ας ενισχύσει αληθινά και γενναιόδωρα τα θεατρικά εργαστήρια στην επόμενη θεατρική περίοδο.
Τα θεατρικά εργαστήρια είναι στολίδια της πόλης μας, στολίδια που λάμπουν.
.jpg)
Εμένα τα παιδιά μου ήταν για πολλά χρόνια στην παιδική χορωδία και σε σχολή τζούντο του Δήμου Αθηναίων και γω στους δημοτικούς χορούς. Υπήρχε μια μικρή οικονομική συμμετοχή αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα ότι πληρώνω εγώ για να έχει ο δήμος παιδική χορωδία ή παραδοσιακά μπαλέτα. Έκανα τα πρόχειρα μαθηματικά μου και διαπίστωνα ότι οι δάσκαλοι δεν καλύπτονται από τις δικές μας εισφορές Έναντι ελαχίστου, σε σχέση με ιδιωτικά ωδεία και σχολές χορού, χρηματικού ποσού, τα παιδιά μου μάθαιναν θεωρία της μουσικής, τραγούδι και ένα όργανο και γω ελληνικούς χορούς. Το δικό μας αντίτιμο ήταν , βρέξει χιονίσει, να συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις του δήμου Αθηναίων. Και κυριολεκτώ γιατί θυμάμαι κάποια παραμονή Χριστουγέννων στην πλατεία Κοτζιά με τη φιλαρμονική του δήμου Αθηναίων και χιονόνερο. Φαντάζομαι λοιπόν ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει με όλα τα εργαστήρια όλων των δήμων. Οι μαθητές συνεισφέρουν με την ελάχιστη δυνατή οικονομική συμμετοχή και τη μέγιστη καλλιτεχνική. Η εμφανής διαφορά του δικού σας δήμου από άλλους είναι ότι εσείς διατηρείτε πολλά εργαστήρια και δραστηριότητες, ενώ οι άλλοι έχουν καταργήσει τα περισσότερα. Συγχαρητήρια λοιπόν στο δήμο σας και μακάρι όλοι οι δήμοι της Ελλάδας να ήταν τόσο δραστήριοι, φιλικοί και απλόχεροι στους δημότες τους. Αλλωστε το να συμμετέχεις σ'ένα ερασιτεχνικό θεατρικό σχολείο-εργαστήριο, είναι ελεύθερη επιλογή. Οι δημότες σας είναι πολύ τυχεροί που την έχουν.
ΑπάντησηΔιαγραφή