Τετ 3 Σεπ 2014 02:39:12 πμ

Υγεια

Υγεια (13)

Thursday, 13 September 2012 19:49

Κόσμος Χωρίς Καρκίνο - ο στόχος μας

Γραφει ο/η Administrator

Ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που παρέχει πληροφορίες σχετικά με εναλλακτικές / ενοποιητική θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων των παραπομπών, από το 1976.

 

 

 

Ganoderma ανήκει στην ομάδα Polyporaceae της οικογένειας Μύκητες - Reishi και κάποιοι τύποι περιέχουν άλλα μανιτάρια.

 

Ganoderma εργάζεται στη θεραπεία του καρκίνου, επειδή βοηθά καθαρίσει το σώμα από τις τοξίνες και βοηθά την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ενισχύει την αποτοξίνωση του ήπατος, βελτιώνοντας έτσι τη λειτουργία του ήπατος και την τόνωση της αναγέννησης των κυττάρων του ήπατος - καθιστώντας το ένα πολύ σημαντικό συμπλήρωμα για όσους έχουν καρκίνο του ήπατος.

 

Οι αντι-καρκινικοί παράγοντες στο Ganoderma είναι οι πολυσακχαρίτες και γερμανίου. Το κλάσμα των polyshaccharide Ganoderma είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για αντικαρκινική αποτελεσματικότητα της. Ενδείξεις για Ganoderma χρήση σε καρκίνο περιλαμβάνουν ένα συμπληρωμάτων) για τη μείωση των παρενεργειών κατά τη διάρκεια χημειοθεραπείας ή ακτινοθεραπείας, β) για την παράταση της επιβίωσης και την ελαχιστοποίηση μετάσταση, γ) να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής, και δ) για την πρόληψη της εμφάνισης ή επανεμφάνισης.

 

Ganoderma μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ένα συμπλήρωμα κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας ή ακτινοθεραπείας να μειώσει παρενέργειες όπως κόπωση, απώλεια της όρεξης, απώλεια μαλλιών, καταστολή του μυελού των οστών και τον κίνδυνο μόλυνσης. Μπορεί επίσης να μειώσει τις τοξικές παρενέργειες και και να μετριάσουν τους πόνους κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας και της ακτινοθεραπείας, ιδίως σε ασθενείς με καρκίνο σε τερματικό στάδιο για την παράταση της ζωής τους και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.

 

Ποιότητες του Ganoderma που βοηθούν στη θεραπεία του καρκίνου περιλαμβάνουν:

 

Ενισχύει και βοηθά στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού και ενδοκρινικό σύστημα, την πρόληψη όγκων, τη βελτίωση της κυκλοφορίας και την εξάλειψη των βλαβερές ελεύθερες ρίζες.

Αναστέλλει τη σύνθεση του DNA των καρκινικών κυττάρων, καταστρέφει τη δράση του ενζύμου τερματική των καρκινικών κυττάρων, μακροφάγων και προωθεί ρυθμίζει Τ και Β λεμφοκύτταρα, έτσι περιορίζοντας την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων.

Μπορεί επίσης να μειώσει τις τοξικές παρενέργειες και και να μετριάσουν τους πόνους κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας

Ενισχύει την αποτοξίνωση του ήπατος, βελτιώνοντας έτσι τη λειτουργία του ήπατος και την τόνωση της αναγέννησης των κυττάρων του ήπατος.

Βοηθά με καρκινικά ασκίτη, αυξάνει την όρεξη και να βοηθήσει να ανακουφίσει τον πόνο του καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο.

Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική με τις ασθένειες των νεφρών.

GanoJack International παράγει ένα προϊόν Ganoderma - Ganoderma Lucidum, που είναι μία 20:1 συγκέντρωση των έξι είδη του κόκκινου Ganoderma. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, το προϊόν τους είναι πολύ πικρή και μικρότερη από ό, τι άλλα αμυλούχα gamodermas. Παράγεται στους 70 Κελσίου βαθμό για τη διατήρηση της υψηλής ποιότητας της διατροφικής αξίας και όχι το καυτό μέθοδο εκχύλισης σε 400 βαθμό Κελσίου που οι άλλοι χρησιμοποιούν. Ganoderma Lucidum έχει μια ιστορία δυναμικά τη βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξισορρόπηση λειτουργίες του σώματος. Όταν επισκευάζονται τα κύτταρα του σώματος επιτρέπει δυνητικά τις λειτουργίες του σώματος να είναι ενισχυμένη και ισορροπημένη. Ganoderma Lucidum περιέχει Yin (αρνητικό) και Γιανγκ (θετικό) και έχει μια ιστορία δυναμικά τη βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξισορρόπηση λειτουργίες του σώματος. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με Ganoderma Lucidum, Jack Betterton επαφή μέσω e-mail στο This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it για τους διανομείς στην περιοχή σας.

 

Ιστοσελίδες με πληροφορίες και πρόσθετες πηγές περιλαμβάνουν:

 

http://www.canited.com/nudoc.htm

 

Φιλικά

Χρήστος Ναλμπάντης

ST.Diamond

Πολλοί επαγγελματίες σε εστιατόρια και χώρους μαζικής εστίασης καταναλώνουν ΟΛΟΚΛΗΡΟ το λεμόνι δίχως να πετούν τίποτε. Πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ολόκληρο το λεμόνι χωρίς να πετάξουμε τίποτε? Απλά. Τοποθετήστε το λεμόνι στην κατάψυξη.

Όταν το λεμόνι παγώσει , πάρτε τον τρίφτη σας, και τρίψτε ολόκληρο το λεμόνι (δεν χρειάζεται να το ξεφλουδίσετε! Όπως τρίβουμε το λεμόνι στα γλυκά) και ρίξτε το πάνω σε όλα ΟΛΑ σας τα φαγητά. Τοποθετήστε το μέσα στο ουίσκυ σας, το κρασί σας, την σαλάτα, τα γλυκά, τον καφέ τα φαγητά, στο παγωτό γενικά ΠΑΝΤΟΥ! Το λεμόνι θα δώσει σε όλα μια ανέλπιστα καλή γεύση.

Κυρίως κάτι που σίγουρα δεν έχετε δοκιμάσει ποτε. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν μόνο την πορτοκαλάδα σαν πηγή βιταμίνης c. ΟΧΙ ΠΙΑ! Τώρα που μάθατα αυτό το μυστικό του λεμονιού μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε παντού.

• Ποιο είναι το κύριο πλεονέκτημα της χρήσης ολόκληρου του λεμονιού? (εκτός του ότι πετάτε λιγότερα σκουπίδια κι ότι βελτιώνει την γεύση σε όλα σας τα ροφήματα και φαγητά): ΥΓΕΙΑ = Οι φλούδες λεμονιού περιέχουν 5 έως 10 φορές περισσότερες βιταμίνες από ότι ο χυμός του λεμονιού και δυστυχώς εμείς αυτό το τμήμα το πετάμε….. Οι φλούδες του λεμονιού έχουν την δυνατότητα να ανανεώνουν τα κύτταρα του σώματος μας με το να εκτοπίζουν τα τοξικά στοιχεία που εισέρχονται στον οργανισμό μας από τις τροφές και το περιβάλλον.

ΤΟ ΛΕΜΟΝΙ= Το κίτρο που περιέχει είναι ένα μαγικό συστατικό καθώς σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα!!!! ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ 10.000 ΦΟΡΕΣ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ????? Γιατί δεν το γνωρίζουμε αυτό? Γιατί οι φαρμακευτικές έχουν τεράστια κέρδη με το να κατασκευάζουν φάρμακα καταπολέμησης του καρκίνου αλλά και να κατασκευάζουν προιόντα από την φλούδα του λεμονιού (κοσμετολογία) με αποτέλεσμα να επωφελούνται οικονομικά.

Βοηθήστε τους φίλους κι αγαπημένους σας ανθρώπους μεταδίδοντας τους αυτή την πληροφορία εξηγώντας τους πόσο ευεργετική είναι η φλούδα του λεμονιού για την υγεία τους! Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν από καρκίνο καθημερινά στον πλανήτη αλλά ταυτόχρονα και τι τεράστιο κέρδος βγάζουν οι φαρμακευτικές παράγοντες ψεύτικες ελπίδες ίασης.

Τα εσπεριδοειδη έχουν μια τεράστια γκάμα κατηγοριών. Από λεμονια, πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, lime κλπ. Μπορείτε όλα να τα καταναλώνετε με διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να τα τρώτε ωμά, σε χυμό, σε σορμπέ, σε γλυκά κλπ ΟΜΩΣ ο ευεργετικότερος τρόπος είναι να τρίβετε την φλούδα τους στο φαγητό σας ωμή!!!! ΜΟΝΟ αυτή η μέθοδος καταπολεμά όλους τους όγκους αλλά και τις κύστες στο ανθρώπινο σώμα.

Η λεμονιά σαν δέντρο έχει αποδειχτεί σωτήρια για όλους τους τύπους καρκίνου! Έχει ταυτόχρονα και μια τεράστια αντιμικροβιακή δράση κυρίως ως προς τους μύκητες, βακτήρια, μικρόβια, παράσιτα, σκουλήκια. Το λεμόνι ρυθμίζει άψογα την αρτηριακή πίεση και είναι φυσικό αντικαταθλιπτικό!!!!

Ταυτόχρονα καταπολεμά το στρες και τις νευρικές διαταραχές. Η πηγή αυτής της πληροφορίας έρχεται από μια τεραστια φαρμακευτικη εταιρία που αναφέρει πως έχουν γίνει πάνω από 20 μακροπρόθεσμα εργαστηριακά τεστ από το 1970 μέχρι και σήμερα που απέδειξαν την συντριπτική δράση κι επιτυχία του λεμονιού στην καταπολέμηση των καρκινικών κυττάρων κυρίως στο δέρμα, σε 12 τύπους καρκίνου όπως :

παχέως εντέρου, στήθους, προστάτη, πνευμόνων και παγκρέατος. Τα στοιχεία του λεμονιού έχουν 10.000 φορές ισχυρότερη δράση από την ουσία Adriamycin που χρησιμοποιείται ευρέως σε όλα τα φάρμακα χημειοθεραπείας παγκοσμίως. ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ ΣΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΛΕΜΟΝΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΕΝΩ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΑ ΥΓΙΗ ΚΥΤΤΑΡΑ!!!!! Κάτι που η χημειοθεραπεία έχει παταγωδώς αποτύχει…..

Οι ασθένειες που βγάζει το σώμα μας δεν είναι απαραίτητα κληρονομικές από τα γονίδια μας αλλά μάλλον είναι αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αντιδρούμε στο περιβάλλον μας: (Bruce Lipton Phd)

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΤΑ ΛΕΜΟΝΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ.ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ Η ΚΟΨΤΕ ΑΠΟ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΕΝΔΡΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΡΑΝΤΙΖΟΥΝ.ΑΛΛΙΩΣ ΒΑΛΤΕ ΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΕ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΞΥΔΙ.

Από Κεραμέα Μαρία - Τσουλουβή Δέσποινα

Ξερόβηχας: Επιθέματα ζεστά κρύα εναλλάξ. 3 λεπτά ζεστά και 1 λεπτό κρύα, το κάνουμε για 10

λεπτά, τρεις φορές την ημέρα.
Μπορούμε και πάνω από τα ρούχα με το σεσουάρ ζεστό κρύο εναλλάξ.

Βήχας με φλέματα: κάνουμε τσάι με λιναρόσπορο. Επειδή είναι άγευστο το τσάι με λιναρόσπορο
προσθέτουμε και ένα αρωματικό βότανο. Πίνουμε ένα φλιτζάνι τσάι τρεις φορές την ημέρα..

Βήχας: Σε ένα μεγάλο σχετικά ρεπάνι κάνουμε μία τρύπα και βάζουμε μέσα μέλι. Με ένα καλαμάκι
ρουφάμε το ζουμί

Πονόλαιμος: Γαργάρες με αλατόνερο και λεμόνι ή και με το καθένα χωριστά.
Άσκηση για τον πονόλαιμο: Τρεις φορές την ημέρα από 36 φορές βγάζουμε την γλώσσα έξω από
το στόμα έως να φτάσει στο σαγόνι και να πονέσουν οι αμυγδαλές.


Συνάχι: Κάνουμε τρία ποδόλουτρα την ημέρα για 10 λεπτά. Μπορούμε να προσθέσουμε σκόνη
μουστάρδα ή τζίντζερ και ξύδι. Καλό είναι να κάνουμε τα ποδόλουτρα με τα πρώτα συμπτώματα
για να το προλάβουμε.
Καλό είναι, να χρησιμοποιήσουμε και την συσκευή για αιθέρια έλαια, βάζοντας ευκάλυπτο 4
σταγόνες.

Ποδόλουτρα: Κάντε ποδόλουτρο σε αλατόνερο για να ξεκουράσετε τα πόδια σας, ξεπλύνετε με
δροσερό νερό.

Κρυολόγημα:

Α. Βάζουμε στο στήθος ένα πανί βρεγμένο με οινόπνευμα ακόμη προσθέτουμε και
μαύρο πιπέρι.
Β. Κρυολόγημα και πόνους αρθρώσεων: Στύβουμε πικράγγουρα και το ζουμί το προσθέτουμε σε
τσίπουρο ή καθαρό οινόπνευμα και κάνουμε εντριβές (προσοχή το ζουμί από τα πικράγγουρα είναι
πολύ δηλητηριώδες).

Γρίπη: Κάνει καλό η λεμονάδα ή πορτοκαλάδα, ένα ποτηράκι ανά 2 ώρες.
Καλό είναι, ως απολυμαντικού χώρου να μη μεταδίδονται τα μικρόβια να χρησιμοποιούμε τη
συσκευή χώρου με αιθέρες έλαια σανταλόξυλο ή πεύκο.

Πυρετός:

Α. Καταπολεμάτε με μπάνιο ή με κομπρέσες στο μέτωπο στον αυχένα, στις μασχάλες
στον αγκώνα στα γόνατα και στον αστράγαλο.
Β. Κόβουμε πατάτα σε φέτες τις τοποθετούμε σα ένα μαντήλι και το δένουμε στο μέτωπο.

Ωτίτιδα: Ζεσταίνουμε μέσα σε καλτσάκι καλαμπόκι χονδροαλεσμένο και το βάζουμε πάνω στο
αυτί.

Πονόδοντος: Μπορούμε να βάλουμε ένα βαμβακάκι με γαρυφαλέλαιο στο κούφιο νεογιλό δόντι
(τα πρώτα δόντια). Προσοχή το γαρυφαλέλαιο χαλάει τα δόντια.

Δόντια και ούλα: Κάντε πλύσεις στόματος με ένα μίγμα αλατιού και σόδας φαγητού (ίσα μέρη
διαλυμένα στο νερό). Το διάλυμα αυτό δυναμώνει τα ούλα, λευκαίνει τα δόντια και διατηρεί την
ανάσα σας καθαρή.

Ορμονικά προβλήματα: Προσθέτουμε 5 γρ. βασιλικό πολτό σε 1 κιλό μέλι. Προσθέτουμε το
βασιλικό πολτό λίγο – λίγο στο μέλι και το ανακατεύουμε καλά με ξύλινο ή πλαστικό κουτάλι.
Τρώμε κάθε πρωί 1 κουταλάκι από το μίγμα. Δεν χρησιμοποιούμε μεταλλικά σκεύη μόνο ξύλινα
και πλαστικά.

Αλλεργίες: Γύρη, παίρνουμε το πρωί πριν από το φαγητό ένα κουταλάκι του γλυκού. Αν δεν
μπορούμε να το πάρουμε το μοιράζουμε σε δυο ή τρεις φορές και πίνουμε αμέσως μετά νερό ή το
διαλύουμε σε ένα φλιτζάνι νερό.Παίρνουμε γύρη δυο φορές το χρόνο το φθινόπωρο και την άνοιξη.

Μέση: Βάζουμε κουκούτσια από κεράσια σε σακούλι τα ζεσταίνουμε και τα βάζουμε στη μέση.

Στομάχι:

Α.Ένα κουτάλι σπαθόλαδο το πρωί νηστικός.
Β. Το έγχυμα, δηλ. σε ζεστό νερό βάζουμε φύλλα δυόσμου και το σκεπάζουμε για 10 λεπτά, το
πίνουμε ως τσάι, είναι καλό για δυσπεψία.

Μελανιά: Βάζουμε πάνω στο μέρος που χτυπήσαμε τσουκνίδα και το δένουμε.

Χτύπημα: Για να μη μείνει σημάδι βάζουμε στο χτύπημα βιτάμ.

Άλατα: Πίνουμε τσάι από βατσινιές τις οποίες μαζεύουμε τον Ιούνιο.
Μπορούμε να βράσουμε μεγάλη ποσότητα και πίνουμε τρία φλιτζάνια την ημέρα για ένα μήνα.
Σταματάμε για ένα μήνα και μετά το επαναλαμβάνουμε.

Κουρασμένα μάτια: Ένα κουταλάκι αλάτι σε νερό είναι πρώτης τάξεως καλλυντικό για τα μάτια.
Χρησιμοποιήστε το για να ξεπλύνετε (εξωτερικά) τα κουρασμένα μάτια ή φτιάξτε κομπρέσες για
τα πρησμένα μάτια.
Τα μάτια ανακουφίζονται επίσης και με κομπρέσες από χαμομήλι.

Τσιμπήματα εντόμων: Βρέξτε το σημείο που σας τσίμπησε το έντομο και ρίξτε επάνω αλάτι για να
ανακουφιστείτε από τον πόνο.

Ελιξίριο μακροζωίας:
300 γρ σκόρδο, 500 γρ κρεμμύδια, 1,5 λίτρο μηλόξιδο και 1 κιλό μέλι.
Κόβουμε στο μούλτι τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και τα βάζουμε για 24 ώρες μέσα σε μια κούπα
μαζί με το μηλόξιδο. Κατά διαστήματα το μίγμα το ανακατεύουμε.
Στη συνέχεια αφού περάσει ο χρόνος το στραγγίζουμε και στο ζουμί προσθέτουμε το μέλι και το
ανακατεύουμε για να διαλυθεί. Το βάζουμε σε μπουκάλια και το διατηρούμε στο ψυγείο.
Το βάζουμε στη σαλάτα αντί για ξίδι, 4 κουταλάκια τη φορά.
Το κάνουμε μια φορά το χρόνο, καθαρίζει τις φλέβες από τη χοληστερίνη.

Τραυματισμούς:

Σπαθόλαδο ή κηραλοιφή (κερί, μαστίχα Χίο και ελαιόλαδο, τα ζεσταίνουμε όλα
μαζί ώσπου να λυόσουν)

Κάψιμο: Κάποιος διηγείται: έβαλα το καμένο χέρι μου στη σακούλα με το αλεύρι για 10 λεπτά και
όταν το τράβηξα δεν είχα το παραμικρό σημάδι ούτε φουσκάλα ούτε τον παραμικρό πόνο.
Έκτοτε έχω πάντα μια σακούλα με αλεύρι στο ψυγείο για περίπτωση καψίματος. Υπ΄ όψιν πως το
κρύο αλεύρι το νοιώθεις ακόμα καλύτερα από αυτό θερμοκρασίας δωματίου.

Αντικαρκινικό: 3 φύλλα μικρά ή 2 φύλλα μεγάλα αλόη τα καθαρίζουμε από τα αγκαθάκια και τα
αλέθουμε στο μούλτι. Προσθέτουμε 0,5 Kg μέλι και 3 κουταλιές ουίσκι ή τσίπουρο.Το παίρνουμε
για 10 μέρες από μια κουταλιά τρεις φορές τη μέρα 15 λεπτά πριν από το φαγητό.
Αντικαρκινικό επίσης είναι και ο κρόκος Κοζάνης.

Μύκητες στα νύχια: Ανακατεύουμε καλαμποκάλευρο με νερό και την αλοιφή την βάζουμε στα
άρρωστα νύχια για μια ώρα. Το επαναλαμβάνουμε 7 έως 10 ημέρες. Η εξήγηση είναι ότι στο
καλαμποκάλευρο υπάρχει ένας μύκητας που επιτίθεται και καταστρέφει άλλους μύκητες.
(εφημερίδα Βήμα)
Πολύ αποτελεσματικό είναι και το αιθέριο έλαιο tee tree. Βάζουμε μια σταγόνα σε κάθε νύχι, μια
φορά την ημέρα.

Πόνους στις αρθρώσεις: Βάζουνε σε ένα βάζο ξανθές σταφίδες και αρκετό τζιν ώστε να τις
σκεπάζει. Κάθε μέρα τρώμε εννέα σταφίδες από αυτές. Θα διαπιστώσουμε ότι μετά από μερικές
βδομάδες ότι οι πόνοι θα αρχίσουν να υποχωρούν. Χρησιμοποιούμε ξανθές σταφίδες γιατί έχουν
υποστεί επεξεργασία με θείο και αυτό βοηθάει σε περιπτώσεις φλεγμονής. Για το τζιν έχει δοθεί η
εξήγηση ότι στο καλό και γνήσιο αποστάζεται μαζί με κάπου δέκα διαφορετικά βότανα αλλά το πιο
βασικό και απαραίτητο είναι το κυπαρισσόμηλα, οι καρποί από το κυπαρίσσι, το αφέψημα από
αυτά έχει και αντιρρευματικές ιδιότητες. (από την εφημερίδα Βήμα)

Χοληστερίνη: Σε μια κούπα βάζουμε μια κουταλιά ταχίνι, προσθέτουμε λίγο τσάι που έχουμε
φτιάξει από μαλλιά καλαμποκιού, πεντάνευρο και το ανακατεύουμε καλά ώσπου να διαλυθεί το
ταχίνι και προσθέτουμε άνθος βρώμης και ακόμη καρύδια και κολοκυθόσπορους. Είναι ένα πολύ
καλό πρωινό.
Ένα κουτάλι ταχίνι με μέλι το πρωί κάνει πολύ καλό, κατεβάζει και τη χοληστερίνη.

Καθαρισμός συκωτιού: Κάνουμε με σπόρους από γαϊδουράγκαθου τσάι. Ένα κουταλάκι σπόρους
για ένα φλιτζάνι τσάι. Πίνουμε ένα φλιτζάνι πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

Πέτρα στα νεφρά: Πίνουμε έγχυμα από λαδανιά, δηλ. βάζουμε μια χούφτα άνθη λαδανιάς που
μαζεύουμε το Μάιο, σε ένα λίτρο νερό και το σκεπάζουμε για 10 λεπτά. Πίνουμε ένα κρασοπότηρο
μισή ώρα πριν από το φαγητό πρωί μεσημέρι και βράδυ.
Επίσης βοηθάει το τσάι από βότανα μαλλιά καλαμποκιού, αγριάδα, και βατσινιές.

Ίλιγγος: Πιέζουμε τον τριγωνικό χόνδρο που είναι απέναντι από το πτερύγιο του αυτιού, με ένα
δάκτυλο του ενός χεριού και με το άλλο χέρι χτυπάμε το δάχτυλο 36 φορές. Το επαναλαμβάνουμε
τρεις φορές την ημέρα.

Το φαρμακείο του Θεού: Ο Θεός μας άφησε μια μεγάλη ιδέα για το ποια τρόφιμα βοηθούνε ποιο
μέρος του σώματος μας! Είμαστε όμως αργοί μαθητές…

1. Μια φέτα καρότου μοιάζει με την ίριδα του ανθρώπινου ματιού. Η επιστήμη αποδεικνύει ότι τα
καρότα ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό τη ροή του αίματος και τη λειτουργία των ματιών.
2. Η ντομάτα διατηρεί καθαρή την καρδιά και είναι τροφή για το αίμα.
3. Τα σταφύλια είναι δυνατή τροφή για την καρδιά και το αίμα.
4. Τα καρύδια βοηθούν στη λειτουργία του εγκεφάλου.
5. Τα φασόλια θεραπεύουν και βοηθούν στη λειτουργία των νεφρών.
6. το σέλινο βοηθά στην ενδυνάμωση των οστών.
7. Το αβοκάντο, η μελιτζάνα και το αχλάδι έχουν στόχο την υγεία και τη λειτουργία της μήτρας και
του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας.
8. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα του σπέρματος των ανδρών και αυξάνουν τον αριθμό των
σπερματοζωαρίων, θεραπεύουν την στειρότητα των ανδρών.
9. Η γλυκοπατάτα ισορροπεί τον γλυκεμικό δείκτη των διαβητικών.
10. Οι ελιές βοηθούν στην υγεία και την λειτουργία των ωοθηκών.
11.Τα πορτοκάλια, τα γκρέιπφρούτ και όλα τα εσπεριδοειδή βοηθούν στην υγεία του στήθους.
12. Τα κρεμμύδια βοηθούν στην απομάκρυνση των υπολειμμάτων που προέρχονται από τα
κύτταρα του σώματος.
Το σκόρδο βοηθά στην εξάλειψη των ελευθέρων ριζών του σώματος.

Το σπουδαίο αυτό δημοσίευμα μας απέστειλε η φίλη μας κ. Γεωργία Γιαννουλίδου Executive Manager της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ.

Δρ. Γεώργιος Λουκάς       www.georgeloukas.info ORGANON 2001

«Ίσως να μπορεί κάποιος να πει, ότι συχνά στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης, οι γονιμότερες εξελίξεις παρουσιάστηκαν εκεί όπου συναντήθηκαν δύο διαφορετικοί τρόποι σκέψης. Αυτοί οι διαφορετικοί τρόποι σκέψης, μπορεί να έχουν τις ρίζες τους σε διάφορους τομείς του ανθρώπινου πολιτισμού ή σε διάφορους χρόνους σε διαφορετικούς πολιτιστικούς κύκλους ή σε διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις. Όταν όμως συναντηθούν πραγματικά, δηλαδή όταν σχετιστούν μεταξύ τους τουλάχιστο σε τέτοιο βαθμό ώστε να δημιουργηθεί μια γνήσια αλληλεπίδραση, τότε μπορεί κάποιος να ελπίζει ότι θα προκύψουν νέες και ενδιαφέρουσες εξελίξεις.»

Werner Heisenberg (1901-1976)

Η ιστορία της ομοιοπαθητικής αρχίζει με τη φιλοσοφική αναζήτηση του τι είναι σύμπτωμα. Η παραδοχή ότι το σύμπτωμα είναι μέρος της δράσης του αμυντικού μηχανισμού και προσπάθεια του οργανισμού να επανέλθει στην ισορροπία, είναι ο θεμέλιος λίθος του θεραπευτικού συστήματος της ομοιοπαθητικής. Έτσι οι πρώτοι ομοιοπαθητικοί άρχι­σαν να μελετούν τα συμπτώματα.

Μια βασική διάκριση των συμπτωμάτων για την ομοιοπαθητική σκέψη είναι σε ψυχικά, γενικά και σωματικά. Έτσι αναπτύχθηκαν διαφορετικοί τρόποι προσέγγισης των συμπτωμάτων του ατόμου. Η σχολή του Kent τα ιεραρχούσε κατά σειρά προτεραιότητας ως εξής: Ψυχοδιανοητικά – Γενικά – Σωματικά (MindGeneralities - Physical). Η σχολή του Boenninghausen ιεραρχούσε Γενικά – Ψυχοδιανοητικά – Σωματικά και η σχολή του Boger Γενικά – Σωματικά– Ψυχοδιανοητικά.

Με αυτή τη μεθοδολογία εφαρμοζόταν η ομοιοπαθητική για πάρα πολλές δεκαετίες, κυρίως στα πλαίσια της παθολογίας και της γενικής ιατρικής. Πολλές αποδείξεις ομοιοπαθητικών φαρμάκων (provings) έγιναν όλα αυτά τα χρόνια και αποκτήθηκαν πολλές νέες γνώσεις για νέα φάρμακα, κυρίως όμως σε σωματικά και γενικά συμπτώματα. Παρά τις προσπάθειες των ομοιοπαθητικών, οι γνώσεις για τα περισσότερα φάρμακα είναι λιγοστές. Υπάρχει όμως ένας αριθμός φαρμάκων τα οποία καλούνται πολύχρηστα για τα οποία υπάρχουν πολλές γνώσεις. Έτσι σε αυτά βασίστηκε κυρίως η πρακτική της ομοιοπαθητικής έως πρόσφατα.

Τα τελευταία όμως χρόνια έγινε μια αληθινή επανάσταση στο χώρο της ομοιοπαθητικής. Άρχισαν να ασχολούνται με αυτήν θεραπευτές που είχαν ασχοληθεί με ψυχανάλυση. Η θεώρηση ότι το όνειρο είναι απευθείας πρόσβαση προς το ασυνείδητο, έδωσε νέα διάσταση στα provings. Τώρα, κατά τη διάρκεια των provings, η μελέτη των ονείρων είναι πρωταρχική διαδικασία. Έτσι άρχισαν να συλλέγονται πολλές πληροφορίες για τον ψυχισμό των φαρμάκων.

Διάφορες ομάδες απ’ όλο τον κόσμο άρχισαν να μελετούν με άλλο μάτι την ομοιοπαθητική. Μια από τις πιο γνωστές είναι η ομάδα του Rajan Sankaran. Ο Rajan Sankaran εισήγαγε μια νέα καινοτομία μελετώντας το ψυχικό σύμπτωμα delusion (ψευδαίσθηση) που βρίσκεται καταγραμμένο σε κάθε Repertory. Θεώρησε ότι delusions δεν έχουν μόνο οι σχιζοφρενείς, αλλά ο καθένας μας έχει μια προσωπική ψευδαίσθηση της πραγματικότητας, ο καθένας μας βλέπει την πραγματικότητα με το δικό του τρόπο θεώρησης.

Σύμφωνα με αυτήν τη θεώρηση, ο θεραπευτής αρχίζει να αναζητά τον προσωπικό τρόπο με τον οποίο κάθε ασθενής βιώνει την πραγματικότητα. Κατά τη λήψη του ιστορικού ο θεραπευτής δεν καταγράφει μόνον τα συμπτώματα του ασθενούς, αλλά ερευνά πίσω από αυτά τον προσωπικό τρόπο με τον οποίο βιώνει την πραγματικότητα. Ο τρόπος που διδάσκει ο Sankaran τη φαρμακολογία χαρακτηρίζεται επίσης από τις παραπάνω αρχές. Κάθε φάρμακο το περιγράφει ως ένα ξεχωριστό τρόπο θεώρησης της πραγματικότητας.

Η μαθήτευσή μου δίπλα στο Sankaran αλλά και η ψυχιατρική μου ειδίκευση με βοήθησαν πολύ στην υιοθέτηση των παραπάνω απόψεων. Έτσι άρχιζε να αλλάζει η λήψη του ιστορικού, δεν έμενα πια μόνο στην καταγραφή των συμπτωμάτων, αλλά προσπαθούσα να διερευνήσω πίσω από αυτά τις σχέσεις του ασθενούς με τον εαυτό του και το περιβάλλον.

Για τη νέα αυτή μεθοδολογία χρησιμοποίησα τον όρο Γνωστική Ομοιοπαθητική. Για τη Γνωστική Ομοιοπαθητική κάθε άτομο έχει τις δικές του αρχές-ιδέες τις οποίες ιεραρχεί πάνω από κάθε τι στη ζωή. Για παράδειγμα, άλλος ιεραρχεί πάνω από όλα το χρήμα, άλλος την οικογένεια, άλλος την ερωτική σχέση, άλλος τη δόξα, άλλος τα οράματά του κ.λ.π.

Ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος, διαμορφώνονται οι διάφορες διαστρεβλώσεις ιδεών (delusions) του ατόμου. Για παράδειγμα, άλλος νομίζει ότι δεν αγαπιέται στη σχέση, άλλος νομίζει ότι δεν εκτιμάται από τους φίλους του, άλλος ότι θα τον εγκαταλείψουν οι συγγενείς του, άλλος ότι θα τον κακοποιήσουν κ.λ.π.

Η παραπάνω θεώρηση άλλαξε ριζικά την καθημερινή μου πρακτική, γιατί πρωταρχικός μου σκοπός έγινε τώρα η κατανόηση του μοναδικού ασθενή και όχι απλώς η ταξινόμησή του στα ήδη υπάρχοντα πολύχρηστα φάρμακα. Συχνά παρουσιάζονταν ασθενείς και δεν υπήρχε κάποιο φάρμακο να τους καλύψει, αλλά ήταν προφανές με βάση τις ιδέες, ότι κάποιο άλλο φάρμακο το οποίο θα συνδύαζε τα στοιχεία που αντιστοιχούσαν στις ιδέες τους θα ήταν το κατάλληλο γι’ αυτούς.

Σιγά-σιγά άρχισα να κατανοώ σε βάθος όλο και περισσότερα φάρμακα και τον πυρήνα τους. Το μεγαλύτερο μέρος τη εργασίας μου επικεντρώθηκε στη μελέτη του περιοδικού πίνακα των στοιχείων. Επιστρατεύοντας τη συνθετική μου σκέψη, κατέληξα στην παρασκευή πολλών νέων τριπλών αλάτων, σύνθετων ενώσεων με τρία χημικά στοιχεία, εκτός του υδρογόνου και του οξυγόνου.

Σε αυτή τη φάση ήμουν πολύ τυχερός γιατί βρέθηκε δίπλα μου ο φαρμακοποιός Ιωάννης Ευσταθίου, ένας άνθρωπος με διεθνείς περγαμηνές στο χώρο των παράλληλων θεραπευτικών (ομοιοπαθητική, φυτοθεραπεία κ.λ.π.) και η φαρμακοποιός κόρη του Χριστιάνα Ευσταθίου. Αυτοί ανέλαβαν την παρασκευή εκατοντάδων νέων ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι νέες σύμπλοκες ενώσεις που στη σύνθεσή τους περιέχουν τρία χημικά στοιχεία, εκτός του υδρογόνου και του οξυγόνου. Οι ενώσεις αυτές ονομάστηκαν τριπλά άλατα.

Τα νέα αυτά φάρμακα άρχισαν να αποδίδουν θεαματικά αποτελέσματα. Ο κύριος λόγος ήταν η ακριβής εξατομίκευση του ασθενούς, άρα και η πληρέστερη κάλυψη των συμπτωμάτων του. Έτσι ασθενείς που ακολουθούσαν για χρόνια ομοιοπαθητική αγωγή με ελάχιστες βελτιώσεις, άρχισαν να βλέπουν θεαματικά αποτελέσματα με τη χορήγηση κάποιου νέου τριπλού άλατος. Η ακαδημαϊκή αναγνώριση δεν άργησε να έλθει. Η Ρωσική Ακαδημία Φυσικών Επιστημών τον Νοέμβριο του 2000 απένειμε το βραβείο Pavlof για τις κλινικές εφαρμογές των νέων αυτών φαρμάκων.

Βιογραφικό.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 04/07/1963

  • 1981-1988  Φοίτησε στην Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων, τμήμα ιατρικής
  • 1988-1989  Φοίτησε στη Σχολή Εφαρμογής Υγειονομικού
  • 1989-1990  Υπηρέτησε ως διοικητής ΣΤΕΠ Ορεστιάδος
  • 1990-1994  Ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική (Α΄ Πανεπιστημιακή Κλινική, Ψυχιατρική Κλινική ΑΧΕΠΑ, Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής Δυτικού Τομέα)
  • 1995-1997  Υπηρέτησε ως διευθυντής Ψυχιατρικής Κλινικής 492 ΓΣΝ
  • 1997-1998  Υπηρέτησε ως σύμβουλος ψυχίατρος 401 ΓΣΝΑ
  • 1998-2008 Υπηρέτησε ως επιμελητής ψυχίατρος στο 414 ΣΝΕΝ

Με την ομοιοπαθητική ασχολείται από το 1982. Αρχικά μαθήτευσε δίπλα στον Αρίσταρχο Τσαμασλίδη. Στη συνέχεια παρακολούθησε μετεκπαιδευτικά σεμινάρια στη Βομβάη από το Rajan Sankaran. Από το 1993 έως το 1997 οργάνωσε σειρά μετεκπαιδευτικών σεμιναρίων του Jawahar Shah στη Θεσσαλονίκη.

Σε συνεργασία με τους Φαρμακοποιούς Ιωάννη Ευσταθίου και Χριστιάνα Ευσταθίου έχει παρασκευάσει εκατοντάδες νέα ομοιοπαθητικά φάρμακα, από τα οποία πολλά έχουν μελετηθεί και έχουν καταγραφεί τα χαρακτηριστικά τους.

Εισήγαγε την ενοποιητική θεωρία της ιδιοσυστασίας όπου με βάση τη συγκριτική μελέτη της θεωρίας των χρόνιων νόσων της ομοιοπαθητικής, των καθηλώσεων της ψυχανάλυσης, της τυπολογίας του Pavlov, της θεωρίας των χυμών του Ιπποκράτη, των τεσσάρων στοιχείων του Πλάτωνα και του Εμπεδοκλή παρουσιάζεται ένα κοινό θεωρητικό ιατρικό μοντέλο για την ιδιοσυστασία.

Από το 1995 άρχισε να διδάσκει την ομοιοπαθητική στο Νοβοσιμπίρσκ Σιβηρίας, στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας και στην Ουκρανία. Από το 1997 συνεργάζεται σε κοινά ερευνητικά προγράμματα με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Νοβοσιμπίρσκ. Από το 1999 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Φιλίας των Λαών στη Μόσχα στα μετεκπαιδεύτηκα σεμινάρια στην έδρα της Ομοιοπαθητικής και μετέχει σε ερευνητικά προγράμματα αυτού του πανεπιστημίου. Διδάσκει επίσης στην Έδρα Παραδοσιακής Ιατρικής και μετέχει σε ερευνητικά προγράμματα στο Πανεπιστήμιο της Κριμαίας.

Το Νοέμβριο του 2000 εκλέχθηκε μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Συγγραφέων Επιστημονικών Ανακαλύψεων και Εφευρέσεων και βραβεύτηκε από τη Ρωσική Ακαδημία Φυσικών Επιστημών με το βραβείο Παβλώφ για το σχεδιασμό και τις κλινικές εφαρμογές των νέων ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

ΒΙβλία.

Τα παρακάτω βιβλία αποτελούν συγγράμματα τα οποία έχουν εκδοθεί:

  • “Η 2η συνταγογραφία” 1996
  • “Ριζώματα, αρχές για μια ενοποίηση των επιστημών του ανθρώπου” 1997
  • “Μελέτη ψυχισμού ομοιοπαθητικών φαρμάκων” τόμος Ι & ΙΙ 1998
  • “REPERTORY ORGANON 2001” 2001-2009
  • “Ομοιοπαθητική μια άλλη θεραπευτική μέθοδος” 2004
  • “Περιοδικός Πίνακας και Ομοιοπαθητική” 2005

Περισσότερες πληροφορίες για το εξαιρετικά ενδιαφέρον αυτό ζήτημα μπορείτε να λάβετε επιλέγοντας

ORGANON 2001

Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης: Β17 η οποία βρίσκεται στα κουκούτσια από βερίκοκα


ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου.

Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6, Β17 και ιχνοστοιχεία.

Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη.

Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης.

Η αμυγδαλίνη είναι το πικρό συστατικό των αμυγδάλων και μια πιθανή τοξίνη αφού μπορεί να απελευθερώσει κυανίδη στον οργανισμό.

Η αμυγδαλίνη θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά.

Έχει υποστηριχθεί ότι, με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών - μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας - αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις:


αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό.


Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία.

Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα.

Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με ην ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης:

«Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.

Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη».

Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μίξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης:

"Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ΄ όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη".

Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα το πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά. Οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.

Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε την παροιμία: «ότι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι».


Τονίστηκε ότι οι πικρές ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης.

Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος, βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.

Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ΄ αυτό τον τρόπο ενάντια στην υπεροξείδωση του αίματος.

Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών:

1) δυναμώνει το συκώτι

Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά;

Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή.

2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη.

Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης.

Πικρές ουσίες, όπως η Clucosonalat Sinigrin, είναι αντικαρκινικές. Πως δρουν οι πικρές ουσίες;

Η περίπτωση του βερίκοκου.

Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι. Το συκώτι είναι για τον καρκίνο , ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο.

Δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο.

Ζαχαροποιημένο και σοκολατοποιημένο συκώτι ίσον καρκίνος.

Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες.

Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο;

Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δε γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ - σφαιρίνης (επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης. Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι - σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου. Τα παγκρεατικά ένζυμα (θρυψίνη, χυμοθρυψίνη) και η χολή, είναι βασικής σημασίας για το περίεργο γεγονός, ότι στο λεπτό έντερο δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος. Ο συνδυασμός και των δύο.

Γιατί και στο πάγκρεας και στο χοληδόχο πόρο εμφανίζεται καρκίνος;

Αν είναι το ΡΗ ή η γ-σφαιρίνη η αιτία που το καρκίνου του λεπτού εντέρου είναι πρακτικά 0, γιατί δεν αυξάνουμε τις γ - σφαιρίνες ή δεν διορθώνουμε το ΡΗ του οργανισμού σε αλκαλικό;

Ας θυμηθούμε τον Otto Warburg:

1) μεγάλη κατανάλωση γλυκόζης (γαλακτικό οξύ),

2) έλλειψη οξυγόνου,

3) χαμηλό (όξινο) ΡΗ.

Η τριάδα των χαρακτηριστικών των καρκινικών κυττάρων.

Πράγματι, στο λεπτό έντερο υπάρχει αλκαλικό ΡΗ. Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα. Η θερμοκρασία καταστρέφει εντελώς τα ένζυμα. Για να έχουμε λοιπόν πολλά ένζυμα, πρέπει να καταναλώνουμε ωμές τροφές. Έτσι θα ανεβάζουμε το επίπεδο των πεπτικών ενζύμων του εντέρου και θα έχουμε περισσότερα παγκρεατικά ένζυμα.

Κανόνας 2ος: Τουλάχιστον το 50% των τροφών ενός καρκινοπαθή πρέπει να είναι ωμές, για άριστη λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων.

Πώς το κουκούτσι του βερίκοκου σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα;

Η Β17 που περιέχεται στο κουκούτσι του βερίκοκου, στα πικραμύγδαλα και τα αμύγδαλα, αποτελείται από δύο σάκχαρα (γλυκόζη) ένα βενζελδαύδη και ένα κυάνιο συνδεδεμένα μεταξύ τους.

Όπως  ο   καθένας  γνωρίζει,  το κυάνιο είναι υψηλά τοξικό και σε μεγάλες ποσότητες θανατηφόρο.

Όμως σ’ αυτή τη φυσική του μορφή είναι χημικά αδρανές. Υπάρχει μία ουσία, που μπορεί να ξεκλειδώσει το μόριο της βιταμίνης Β17 και να απελευθερώσει το κυάνιο του βερίκοκου. Η ουσία αυτή είναι το ένζυμο beta glucosidase (βήτα γλυκοσιδάση), που το καλούμε, το ένζυμο που ξεκλειδώνει.

Όταν η βιταμίνη Β17, έρχεται σε επαφή μ’ αυτό το ένζυμο, όχι μόνο απελευθερώνεται το κυάνιο, αλλά και η βενζελδαϊδη, η οποία είναι πολύ τοξική από μόνη της. Αυτές οι δύο ουσίες μαζί έχουν δηλητηριώδη ισχύ 100 φορές περισσότερο απ’ όσο κάθε μια χωριστά.

Αυτό καλείται συνεργιστικό αποτέλεσμα.

Ευτυχώς, το ένζυμο αυτό δεν βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό μας σε επικίνδυνο βαθμό, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα.

Κάποτε δε 100 φορές περισσότερο απ’ ότι στα περιβάλλοντα υγιή κύτταρα.

Αποτέλεσμα: Το δηλητήριο που απελευθερώνεται από το κουκούτσι του βερίκοκου και του αμύγδαλου στοχεύει στα καρκινικά κύτταρα και μόνο και τα σκοτώνει.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο ένζυμο, που καλείται ροδανάση.

Το ονομάζουνε προστατευτικό ένζυμο, για την ικανότητά του να προστατεύει και να ουδετεροποιεί το κυάνιο μετατρέποντάς το σε υποπροϊόντα ωφέλιμα για την υγεία. Αυτό το ένζυμο απαντάται σε μεγάλες ποσότητες σε κάθε σημείο του οργανισμού μας, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα, τα οποία δεν προστατεύονται:

Με λίγα λόγια η ροδανάση προστατεύει τους ιστούς από το κυάνιο ενώ δεν υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα.

Η γλυκοσιδάση απελευθερώνει το κυάνιο που σκοτώνει τον καρκίνο. Βρίσκεται στα καρκινικά κύτταρα, δεν βρίσκεται στα υγιή. Προσοχή εδώ.

Ένα παράδειγμα από την ιστορία: Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως το αντίδοτο στη δηλητηρίαση από κυάνιο, είναι η ζάχαρη.

Αναφέρεται στην ιστορική απόπειρα δολοφονίας με κυανιούχο κάλιο κατά του Ρασπούτιν, μισητό πρόσωπο στην προεπαναστατική Ρωσία.

Μολονότι ο Ρασπούτιν δηλητηριάστηκε με κυάνιο, δεν έπαθε τίποτα, διότι το κυανιούχο κάλιο είχε τοποθετηθεί μέσα σε γλυκά και σε κρασί. Αν και η δόση ήταν μεγάλη παρουσίασε ελάχιστα συμπτώματα δευτερεύοντα της δηλητηρίασης, όπως λόξυγκα, σιελόρροια κ.λ.π.

Η ζάχαρη είχε εξουδετερώσει τη δράση του πολύ δραστικού δηλητηρίου. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν τη γνώριζαν οι επίδοξοι δολοφόνοι.

Ας φανταστούμε λοιπόν σήμερα έναν καρκινοπαθή που έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γλυκών, αναψυκτικών, ποτών, πατάτας ή που η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως υδατάνθρακες, αν είναι δυνατόν να πάθει κάτι με λίγα κουκούτσια από βερίκοκα, όπως τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ είπαν, ακολουθώντας τα κελεύσματα των κυρίων τους στου Μεμόριαλ.

Όπως δεν έπαθαν οι Χούντζας, όπως λέει η παράδοσή μας με το μυλωνά, όπως επιστημονικά το ανέλυσε ο Krebs με τη ροδανάση και τη Β γλυκοσιδάση, τα κουκούτσια από βερίκοκα είναι απολύτως ασφαλή.

Αρχίζουμε σε περιπτώσεις διαγνωσμένου καρκίνου με 5 την ημέρα, την πρώτη βδομάδα, με 10 τη δεύτερη και χωρίς περιορισμό στη συνέχεια.

Η όρεξη, η πέψη, ο μεταβολισμός, θα βελτιωθούν. Τα βερίκοκα είναι φρούτα εποχής και τα προμηθευόσαστε από το μανάβη της γειτονιάς.

Από αυτό το αντικαρκινικό φάρμακο όχι μόνο δεν κερδίζουν οι φαρμακευτικές εταιρίες, αντίθετα ζημιώνουν.

  • Κλείστε τα αυτιά σας στα παπαγαλάκια των φαρμακευτικών εταιριών.
  • Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα (3 ημερ.)
  • Πίνετε χυμό σιταρόχορτου που είναι πλούσιο σε αμυγδαλίνη.

Κανόνας 3ος: Τα καρκινικά κύτταρα έχουν όξινο (χαμηλό ΡΗ).

Το ΡΗ το ισορροπεί το ασβέστιο η βιταμίνη D, το μαγνήσιο, το κάλιο, το βόριο. Το λεμόνι, βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου.

Καταναλώνετε πολύ λεμόνι κάθε μέρα, όπως συστήνει η αντικαρκινική δίαιτα Μοερμαν στην Ολλανδία.

Τρώτε χέλια (τεράστια πηγή βιταμίνης Δ 5000 ΙΘ (μονάδες) στα 100 γραμ., φρούτα , ειδικά σταφύλι (τεράστια πηγή καλίου).

Λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, μωβ - άσπρο) καρότα, λαχανίδες (τεράστια πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), βλίτα (επίσης τεράστια πηγή ασβεστίου, βορίου), μαϊντανό (ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα, ρόκα (ειδικά για καρκίνο των νεφρών), ραδίκια (με το ζουμί τους).

Κανόνας 4ος: Η υποξία (χαμηλό οξυγόνο), είναι χαρακτηριστικό της καρκινογένεσης.

H χλωροφύλλη δίνει το οξυγόνο στα φυτά. Σύμφωνα με το μεγάλο γιατρό Max Gerson (7) που θεράπευσε τον νομπελίστα Αλμπερτ Σβάϊτσερ και αποδεδειγμένα 50 καρκινοπαθείς σύμφωνα με τις ακτινογραφίες τους πριν και μετά τη θεραπεία.

Οι πράσινοι χυμοί, τουλάχιστον 5 την ημέρα, δίνουν το απαιτούμενο οξυγόνο και υγεία στα κύτταρα.

Έχουμε έτσι απόπτωση (θάνατο, κυτταρική αυτοκτονία) των καρκινικών κυττάρων.

Οι χυμοί της τσουκνίδας, φύλλων ελιάς, σέλινου, μαϊντανού και καρότου παίζουν σημαντικό ρόλο.

Ο Gerson μάλιστα, χρησιμοποιούσε ειδικό, αποχυμωτή, για τη διατήρηση όλων των θρεπτικών συστατικών. Όταν παρουσίασε τις ανίατες περιπτώσεις στο Κογκρέσο με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που τις συνόδευαν (εξετάσεις, ακτινογραφίες κλπ.).

Αντί να τον συγχαρούν, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον του!

Έτσι δρουν οι φαρμακευτικές εταιρίες. Καταδιώκουν την αλήθεια. Τα ίδια έγιναν και στη Γαλλία με τον Μπελανσονί, γιατρό του προέδρου Μιτεράν κλπ.

Κανόνας 5ος: Τρώτε άφθονο σκόρδο και κρεμμύδι μέχρι «σκασμού».

Σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.

Γιατί τεράστιες ποσότητες; Υπάρχουν πολλοί σκουπιδιάρηδες στον οργανισμό μας που τον καθαρίζουν από τις τοξίνες και τα δηλητήρια. Το γκλοκουρονικό οξύ, είναι ένα απ΄ αυτά.

Έχετε ακούσει κάτι για την εξέταση Β-γλυκουρονιδάση;

Ρωτείστε το γιατρό σας. Στα βιβλία της καρδιολογίας αναφέρεται ως εξέταση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και πως συναντάται υψηλή σε αδενοκαρκινώματα, λεμφώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα κλπ.

Τι κάνει η γλυκουρονιδάση; Καταστέλλει τη σύζευξη μεταξύ τοξίνης και του σκουπιδιάρη γλυκουρινικού οξέως με αποτέλεσμα οι τοξίνες να παραμένουν στον οργανισμό. Όσο περισσότερο σκόρδο και κρεμμύδι καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο καταστέλλεται η δράση της β-γλυκουρουνιδάσης και αποβάλλονται οι τοξίνες από τον οργανισμό.

Το ασβέστιο παίζει επίσης σημαντικότατο ρόλο στη μείωση της δραστηριότητας της β-γλυκουρονιδάσης. Από την άλλη μεριά το γλυκουρονικό οξύ χρειάζεται μήλα μπρόκολα, ραπάνια, λάχανο (ειδικά μωβ), χαμομήλι.

Επίσης τα κρεμμύδια μειώνουν σημαντικά τη γλυκόζη, όσο και την απάντηση της ινσουλίνης στη γλυκόζη.

Το γλυκουρανικό οξύ συζεύγνυται με τη χολερυθρίνη από το ένζυμο UDT GT και απεκρίνεται στη χολή. Έχουμε καλύτερη λειτουργία της χολής και του συκωτιού.

Ο γιατρός Χαβάκης έγραφε πως στην Τρασυλβανία, όπου οι κάτοικοι που στη διατροφή τους έχουν μεγάλη θέση τα κρεμμύδια, ο καρκίνος είναι σχεδόν άγνωστος. Επειδή η δράση των κρεμμυδιών στο σάκχαρο είναι γνωστή και στην ιατρική (βλέπε Βιοϊατρική, Κλινική Χημεία Ευάγγελος Σπανός, τόμος Α, σελ. 9).

Είναι αδιανόητο, οι καρκινοπαθείς και οι διαβητικοί να μην τρώνε πολλά κρεμμύδια. Ειδικά αν οι διαβητικοί τρώνε αρκετά φρέσκα κρεμμύδια, πέφτει ο δείκτης του σακχάρου.

Επίσης αν κάθε πρωί στύβουν ξερά κρεμμύδια και πίνουν μισό φλιτζάνι πέφτουν αισθητά η χοληστερίνη και το σάκχαρο.

Ο δεύτερος ρόλος του κρεμμυδιού είναι ότι παρεμβαίνει στην τυροσίνη κινάση. Το κρεμμύδι, το μήλο και το γκρέιπφρουτ, περιέχουν κουερσετίνη, ένα βιοφλανοειδές.

Η κουερσετίνη είναι σημαντικότατη, γιατί σταματά τη δράση μιας κατηγορίας ενζύμων που λέγονται κινάσες της τυροσίνης.

Tα ένζυμα αυτά βρίσκονται στην κυτταρική μεμβράνη και στο εσωτερικό της και όταν ενεργοποιούνται εντέλουν τα καρκινικά κύτταρα να διασπαστούν και έτσι προκαλούνται οι μεταστάσεις. Για να μη δίδονται εντολές διαίρεσης του κυττάρου και έτσι να αποτρέπονται οι μεταστάσεις, το μήνυμα είναι: τρώτε άφθονα κρεμμύδια.

Υπάρχουν φάρμακα για την αναστολή δράσης της τυροσίνης κινάσης (Τυροφωστίνες).

Ο στόχος των φαρμακευτικών εταιριών είναι σαφής: Θαυμάζουμε το Gleenvec ή τις τυροφωστίνες. Θαυματουργό το Gleenvec, καταπληκτική η επιστήμη! Μπράβο! Εμείς κερδίζουμε και οι καρκινοπαθείς είναι ευχαριστημένοι! Κουβέντα όμως για το κρεμμύδι, που είναι το φυσικό Gleenvec. Πείτε μου!

Είχε άδικο ο Ιπποκράτης, όταν έγραφε:

«Πιστεύω, ότι για να ασκήσει αποτελεσματικά το επάγγελμά του ένας γιατρός, είναι ανάγκη να γνωρίζει και μάλιστα να προσπαθήσει σκληρά να μάθει, όλα τα περί φύσης, δηλαδή ποιά επίδραση ασκούν στον άνθρωπο, ή τροφή, το ποτό και οι διάφορες συνήθειες σε κάθε άτομο ξεχωριστά. Δεν αρκεί να νομίζει απλά, ότι το τυρί είναι κακή τροφή, επειδή προκαλεί πόνο σε όποιον καταναλώνει μεγάλες ποσότητες. Πρέπει να μάθει, τι πόνο προκαλεί, για ποια αιτία και για ποιο , από όσα υπάρχουν μέσα στο σώμα είναι ακατάλληλο. Γιατί υπάρχουν πολλές άλλες τροφές και ποτά που είναι από τη φύση τους βλαβερά και επιδρούν στον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Κάποιοι μπορούν να φάνε μεγάλες ποσότητες τυρί, χωρίς να τους πειράξει καθόλου. Αντίθετα τονώνει θαυμάσια όσους ωφελεί. Άλλοι όμως το αφομοιώνουν δύσκολα. Οι οργανισμοί είναι διαφορετικοί. Η γνώση αυτών θα θεράπευε τον άνθρωπο από τις αρρώστιες».

Το ερώτημα παραμένει: Έχουν σήμερα γνώσεις οι γιατροί για τη θεραπευτική αξία των τροφών; Τι διδάσκονται για τη θεραπευτική τους δύναμη; Έχει άδικο ο Ιπποκράτης;

Κανόνας 6ος: Περιορίστε την Αποκρβοξυλάση της ορνιθίνης (ODC).

Η Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης είναι το ένζυμο κλειδί στη σύνθεση των πολυαμινών και παίζει σημαντικό ρόλο στη διαίρεση και ανάπτυξη του κυττάρου. Επανερχόμαστε στο μεγάλο ρόλο του συκωτιού.

Η εξίσωση, συκώτι = καρκίνος και καρκίνος = συκώτι, παίζει και εδώ το ρόλο της. Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης, είναι ηπατικό ένζυμο. Αν το σταματήσουμε, σταματούμε και την ανάπτυξη των όγκων.

Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης κάνει πολύ παρέα με την ινσουλίνη. Είναι στενές, πολύ στενές φιλενάδες. Επηρεάζοντας τις πολυαμίνες, προκαλούν αύξηση των όγκων, μεταστάσεις, αύξηση του βάρους. Επίσης ο συνδυασμός ινσουλίνης με σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) είναι θανατηφόρος. Οι σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) μοιάζουν με την προϊσουλίνη και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στη ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της λειτουργίας των κυττάρων.

Σε υπογλυκαιμία, σχετιζόμενη με όγκο η ( IGF1) είναι υψηλή. Ο όγκος έχει καταναλώσει, όλο το σάκχαρο και ζητάει και άλλο. Γι’ αυτό έχουμε υπογλυκαιμία. Η IGF1, είναι ο κύριος παράγοντας για τη διέγερση των λιποκυττάρων, επιτάχυνση της ανάπτυξης των όγκων και πρόκλησης φλεγμονών.

Η ινσουλίνη συνοδεύεται από την IGF1, που διεγείρει την κυτταρική ανάπτυξη. Μεγάλη αύξηση της ινσουλίνης και των σωματομεδινών, διεγείρουν την αύξηση των καρκινικών κυττάρων, αλλά και την ικανότητά τους να κάνουν μεταστάσεις (8). Μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης, συνδέεται με αύξηση της ινσουλίνης με την παρέα της IGF σε μια προσπάθεια του οργανισμού να ρίξει το σάκχαρο. Τη σκυτάλη μετά την ινσουλίνη, παίρνουν οι σωματομεδίνες και αποκαρβοξυλάση της οπνιθίνης.

Αποτέλεσμα: Μεταστάσεις, αυξήσεις των όγκων.

Ας δούμε μερικές έρευνες.

Η S. Hankinson της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, απέδειξε, ότι από μια ομάδα γυναικών, ηλικίας κάτω των πενήντα, εκείνες με το υψηλότερο IGF, είχαν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού( ομάδες ερευνητών από το Xάβαρντ, το Mac Gill κ.λ.π. έδειξαν το ίδιο αποτέλεσμα στον καρκίνο του προστάτη με 9 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα στους άνδρες που είχαν ψηλές σωματομεδίνες (10). Άλλες μελέτες έχουν δείξει [παρόμοια αποτελέσματα στον καρκίνο του παγκρέατος, του παχέος εντέρου, των ωοθηκών κλπ.

Πως μειώνουμε την ινσουλίνη και τις φίλες της τις σωματομεδίνες; Κόβοντας με το μαχαίρι στους καρκινοπαθείς γλυκά, πατάτες, ψωμιά και γενικά τις επεξεργασμένες τροφές.

Η εξέταση ινσουλίνης και σωματομεδινών (IGF1 και IGF2) είναι απαραίτητες. Έρευνες έχουν δείξει, ότι η πλήρης αποχή από τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες μειώνει θεαματικά τα επίπεδα ινσουλίνης και IGF.

Για την αναστολή της ODC (αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης), το σκόρδο, το τσάι, το ρόδι ο χυμός από φύλα ελιάς, τα καρύδια, τα κρεμμύδια, τα κεράσια και όλα τα πικρά παίζουν σημαντικότατο ρόλο.

Όταν πέσουν η ινσουλίνη και οι σωματομεδίνες, ο οργανισμός αποβάλλει τα σάκχαρα.

Το σώμα - ζαχαροπλαστείο, διώχνει τον καρκίνο πετώντας τα στοιχεία που τον θρέφουν.

Τα αλλεργικά νοσήματα αποτελούν σίγουρα μια μάστιγα της σύγχρονης εποχής που επηρεάζει καθημερινά εκατομμύρια παιδιών και ενηλίκων... . Η αλλεργιολογια συνιστά μια ειδικοτητα που παρεμβαίνει για να προσφέρει ποιοτητα ζωης!

Για το σοβαρό αυτό ιατρικό θέμα ζητήσαμε μία ανλυτική συνέντευξη από τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΣΙΑ ιατρό - αλλεργιολόγο παιδιών και ενηλίκων (Ηρώδου Αττικού 1, πλατεία Δούρου Χαλάνδρι, τηλ. 210 6818110, κινητό τηλ. 6944 571125), ο οποίος ευχαρίστως μας την παραχώρησε:

Ποσο εντονο ειναι το προβλημα της αλλεργιας σημερα?

Οπως εχουν δειξει παγκοσμιες μελετες, τα τελευταια χρονια παρατηρουνται αυξητικες τασεις για ολα τα αλλεργικα νοσηματα. Μαλιστα, για την Ελλαδα οι τασεις αυτες φαινεται οτι θα συνεχισουν να ειναι αυξανομενες και στο μελλον. Αυτην τη στιγμη, περιπου 15-25% του πληθυσμου πασχει απο αλλεργικη ρινιτιδα, συμφωνα με την Παγκοσμια Οργανωση Υγειας περισσοτεροι απο 300 εκ. ανθρωποι εχουν ασθμα σε ολον τον κοσμο ενω και τα ποσοστα των τροφικων αλλεργιων συνεχως αυξανουν. Εξ’αλλου, συνεχεια αναγνωριζονται και νεες οντοτητες που εχουν ως βαση τους αλλεργικους μηχανισμους.

Που οφειλεται αυτη η αυξηση?

Απαντηση σαφης και ξεκαθαρη δεν υπαρχει. Η θεωρια που επικρατει τελευταια στην επιστημονικη κοινοτητα ειναι αυτη της (ελαφρα παραλλαγμενης) θεωριας της υγειϊνης. Συμφωνα με αυτην, το περιβαλλον στο οποιο μεγαλωνουν πλεον τα παιδια, τουλαχιστον στο Δυτικο κοσμο, χαρακτηριζεται απο συνθηκες οι οποιες αποτρεπουν την επαφη και αλληλεπιδραση των ανθρωπων με μικροοργανισμους και επομενως οδηγουν το ανοσοποιητικο συστημα (το αμυντικο συστημα του οργανισμου) σε υπερβολικες απαντησεις σε κατα τα αλλα αβλαβη στοιχεια. Αυτα ειναι τα αλλεργιογονα οπως οι γυρεις, το τριχωμα των ζωων κ.λπ. Αλλωστε η ετοιμολογια της λεξης αλλεργια ειναι ακριβως αυτη, δηλαδη αλλο- (απο το φυσιολογικο) και -εργο (δραση του οργανισμου).

Επισης, παραγοντες περιβαλλοντικοι οπως η ατμοσφαιρικη ρυπανση (με τη μορφη των σωματιδιακων ατμοσφαιρικων μολυνσεων, της τρυπας του οζοντος κ.λπ.) συμβαλλουν στην εκδηλωση αλλεργικων νοσηματων. Δεν ειναι τυχαιο οτι η Παγκοσμια Οργανωση Υγειας εχει εκδοσει οδηγιες συμφωνα με τις οποιες η κλιματικη αλλαγη συμβαλλει ή ενδεχεται να οδηγησει σε νεες μορφες νοσων μεταξυ των οποιων και αλλεγικων.

Υπαρχει κληρονομικοτητα στις αλλεργικες παθησεις?

Κληρονομικοτητα υπο την εννοια της απευθειας μεταδοσης απο τη μητερα στο παιδι, οπως για παραδειγμα μεταδιδεται η μεσογειακη αναιμια, οχι ακομα αναγνωρισμενη καθως ειναι παρα πολλα τα γονιδια που συμμετεχουν στον αλλεργικο μηχανισμο. Αυτο ομως που σαφως υπαρχει ειναι η λεγομενη γενετικη προδιαθεση που σημαινει αυξημενη πιθανοτητα εμφανισης αλλεργιων μεταξυ των μελων της ιδιας οικογενειας. Γι’αυτο και συνολικα λεμε οτι οι αλλεργιες ειναι πολυπαραγοντικα νοσηματα.

Ποσο νωρις ενα παιδι μπορει να εμφανισει αλλεργια?

Πολυ νωρις. Απο τον πρωτο κιολας μηνα μπορει να παρουσιασει ατοπικη δερματιτιδα μια παθηση που χαρακτηριζεται απο ξηροτητα του δερματος και εντονη φαγουρα και η οποια χρηζει αμεσης αντιμετωπισης. Κι αυτο γιατι ενα ξηρο δερμα σημαινει ενα μη λειτουργικο δερμα, ενα δερμα που δεν εκπληρωνει τη βασικη του λειτουργια που ειναι ο διαχωρισμος του οργανισμου απο το φυσικο του περιβαλλον. Ετσι το βρεφος απο πολυ νωρις εκτιθεται σε περιβαλλοντικους παραγοντες (αλλεργιογονα) οι οποιοι ωθουν το ανοσοποιητικο συστημα στο να αποκτησει μη φυσιολογικα χαρακτηριστικα (εξ’ου και ο ορος ατοπια, απο το α-τοπος=μη φυσιολογικος), να εμφανιζει ευαισθητοποιησεις και τελικα αλλεργικες εκδηλωσεις.

Υποχωρει η ατοπικη δερματιτιδα?

Χρειαζεται σωστη καθοδηγηση, επιμονη στην εφαρμογη των οδηγιων και υπομονη. Στην Ελλαδα επιπλεον το κλιμα ειναι πολυτιμος συμμαχος. Ξερετε τα Ελληνοπουλα ειναι τυχερα σε σχεση με τους Βορειοευρωπαιους γιατι εχουν συμμαχο τον ηλιο στον οποιο θεωρουμε οτι οφειλεται η ηπιοτερης βαρυτητας ατοπικη δερματιτιδα η οποια παρατηρειται στην Ελλαδα. Ωστοσο, αυτο που θα ηθελα να τονισω ειναι η κεντρικη θεση της ατοπικης δερματιτιδας στην αλλεργιολογια των παιδιων καθως, μαζι με το οικογενειακο ιστορικο, αποτελουν τους κυριους παραγοντες κινδυνου για μελλοντικη εμφανιση αλλων αλλεργικων νοσηματων. Εξηγουμαι: στην πορεια και καθως το παιδι μεγαλωνει μπορει να εμφανισει τροφικη αλλεργια (αντιδρασεις κυριως σε γαλα, αυγο, σιτηρα, ξηρους καρπους και βεβαια και σε αλλα τροφιμα) και στην συνεχεια αναπνευστικα αλλεργικα συμπτωματα. Με αλλα λόγια αυτό που πρεπει εμφατικα να γινει κατανοητο ειναι οτι η αλλεργικη νοσος πρεπει να αντιμετωπιζεται ως παθηση ολοκληρου του οργανισμου, ως μια συστηματικη, δηλαδη, νοσος και οχι αποσπασματικα ως παθηση ενος οργανου.

Ας τα παρουμε, λοιπον, ενα-ενα. Η τροφικη αλλεργια πως εκδηλωνεται?

Υπαρχουν πολλοι μηχανισμοι. Πρωτα-πρωτα μπορει να επιδεινωσει την ατοπικη δερματιτιδα που λεγαμε. Μπορει δηλαδη ενα νηπιο να εχει ανθεκτικη στη θεραπεια ατοπικη δερματιτιδα εξαιτειας καποιου τροφιμου που δινεται στη διατροφη του. Εξαιρετικά συχνή είναι η αλλεργική πρωκτοκολίτιδα η οποία αφορά στα παιδιά μέχρι ενός έτους και η οποία εκδηλώνεται με αίμα και βλένη στα κόπρανα. Οφείλεται, δε κυρίως στο αγελαδινό γάλα (ακόμα και σε βρέφη που βρίσκονται σε αποκλειστικό θηλασμό). Τέλος, το πιο σημαντικο ομως ειναι οτι μπορει να προκληθει τροφική αλλεργια αμεσου τυπου, οποτε τα συμπτωματα μπορει να ειναι απο απλη κνιδωση (οι γνωστες καντηλες ή πομφοι) μεχρι και αλλεργικο σοκ που ειναι δυνητικα επικινδυνο για τη ζωη.

Τι πρεπει να κανει ο γονιος?

Θα πρεπει να επισκεφτει εναν αλλεργιολογο ο οποιος θα αναγνωρισει το πιθανο τροφιμο που προκαλεσε την αντιδραση, θα εκτιμησει τον κινδυνο, θα δωσει οδηγιες αποφυγης (αν χρειαζεται) συγκεκριμενων τροφιμων, θα χορηγησει αγωγη προφυλαξης για εκτακτη αναγκη και θα καταστρωσει πλανο μελλοντικων κινησεων ωστε να εξαντλησει τις πιθανοτητες να ξεπεραστει η αλλεργια.

Δηλαδη, ξεπερνιεται η τροφικη αλλεργια?

Το μεγαλυτερο ποσοστο των παιδιων που ειναι αλλεργικα σε συγκεκριμενα τροφιμα με την παροδο των ετων τα ανεχονται, ενω αλλα τροφιμα καθυστερουν περισσοτερο. Υπαρχουν πολλοι τροποι με τους οποιους μπορουμε να αυξησουμε την πιθανοτητα ενα παιδι να ανεχτει στο μελλον τροφες στις οποιες τωρα ειναι αλλεργικο. Αντιθετα για τους ενηλικες τα πραγματα ειναι λιγο πιο δυσκολα καθως η ανοχη επιτυγχανεται λιγοτερο συχνα. Ειναι σημαντικο, ωστοσο, οτι ο αλλεργιολογικος ελεγχος ειναι εκεινος που θα βοηθησει ωστε να αναγνωριστουν ακριβως τα τροφιμα ή οι ομαδες τροφιμων που ενοχοποιουνται αποφευγοντας ετσι αστοχες διαιτες.

Πώς γινεται αυτος ο ελεγχος?

Η προσεγγιση του αλλεργιολογου ειναι πολλαπλη. Περιλαμβανει, δε, κυριως ειδικες εξετασεις αιματος και δερματικες δοκιμασιες. Δραττομαι της ευκαιριας να τονισω ενα σοβαρο λαθος που γινεται συχνα και προκαλει μεγαλη συγχυση στους γονεις και αναστατωση στους ασθενεις. Το να βγει μια εξεταση θετικη, σημαινει οτι το παιδι ή ο ενηλικας ειναι μεν ευαισθητοποιημενος στο τροφιμο (ή οποιοδηποτε αλλο αλλεργιογονικο παραγοντα) αλλα οχι κατα αναγκη αλλεργικος. Για να χαρακτηρισθει δηλαδη αλλεργικος ενας ασθενης χρειαζεται η συνεκτιμηση και πολλων αλλων στοιχειων εκτος μιας θετικης εξετασης.

Μας λέτε δηλαδη πως οι εξετασεις δεν ειναι αξιοπιστες?

Δεν ειναι ετσι. Οι εξετασεις, ως εξετασεις ειναι πολυ αξιοπιστες. Ειδικα τα τελευταια χρονια η ερευνα εχει δωσει την δυνατοτητα να γινουν εξαιρετικα εξειδικευμενες εξετασεις που βοηθανε τον αλλεργιολογο να εκτιμησει με ακριβεια το ενοχοποιουμενο αλλεργιογονο, να αποκλεισει μη κλινικα σημαντικες ευαισθητοποιησεις και να δωσει σωστη συμβουλη τοσο αναφορικα με την προγνωση οσο και με τη θεραπεια. Για αυτο μπορουμε να μιλησουμε αργοτερα. Αυτο που τονιζω ειναι οτι χρειαζεται πολυ προσοχη η ερμηνεια των εξετασεων.

Αναφερθηκατε πριν στην αναπνευστικη αλλεργια. Σε τι συνισταται?

Μεγαλωνοντας, λοιπον, το αλλεργικο παιδι συνηθως εκει γυρω στα 5-6 χρονια μπορει να αρχισει να εμφανιζει συμπτωματα απο τη μυτη οπως καταρροη, πταρμους, κνησμο ή μπουκωμα. Τοτε ο ελεγχος μπορει να δειξει οτι πασχει απο αλλεργικη ρινιτιδα μια νοσο εξαιρετικα συχνη τοσο στα παιδια οσο και σε ενηλικες. Οπως προειπα, περιπου 1 στους 4 ανθρωπους εμφανιζουν συμπτωματα αλλεργικης ρινιτιδας. Αναλογα, τωρα με το αλλεργιογονο που προκαλει τη συμπτωματολογια, αυτη μπορει να ειναι συνεχης (ολο το χρονο) ή περιοδικη (π.χ. μονο την ανοιξη – η πολυ συχνη και αναγνωρισιμη εαρινη ρινιτιδα), σε εσωτερικους ή εξωτερικους χωρους, στο περιβαλλον εργασιας κ.λπ. Τα συχνοτερα αλλεργιογονα ειναι οι γυρεις φυτων (δεντρων, ζιζανιων κ.λπ.), τα ακαρεα οικιακης σκονης, τα επιθηλια ζωων (π.χ. γατα, σκυλος) και οι μυκητες.

Ειναι σοβαρη παθηση η αλλεργικη ρινιτιδα?

Σοβαρη υπο την εννοια οτι απειλειται η ζωη του ασθενους οχι. Θα ελεγα ομως οτι προκειται για εξαιρετικα «υπουλη» νοσο για πολλους λογους: Πρωτον, η καθημερινη ή συχνη παρουσια της μπορει με την παροδο του χρονου να μη γινεται αντιληπτη ή να θεωρειται αμελητεα απο τον ασθενη αλλα η επιδραση στην ποιοτητα ζωης του ειναι σημαντικη. Για παραδειγμα, μπορει να προκαλεσει δυσκολια στον υπνο και εξ αυτης στα παιδια μεχρι και μαθησιακες δυσκολιες, στους δε ενηλικες μειωμενη παραγωγικοτητα, συχνη απουσια απο την εργασια τους κ.ά. Υπάρχουν αναφορές συσχέτισής της μέχρι και με κατάθλιψη. Δεν ειναι τυχαιο οτι συμφωνα με μεγαλη μελετη που εγινε στο εξωτερικο η συνολικη επιδραση της αλλεργικης ρινιτιδας στην ποιοτητα ζωης των ασθενων ηταν μεγαλυτερη απο αυτην του σακχαρωδη διαβητη! Δευτερον, η μη εγκαιρη διαγνωση και, κυριως, η αποσπασματικη ή λανθασμενη αντιμετωπιση της μπορει να οδηγησει στην εμφανιση ασθματος σε μεγαλο ποσοστο των ασθενων – πολυ συχνα αυτες οι δυο νοσοι συνυπαρχουν. Τριτον, η μη αντιμετωπιση της αλλεργικης ρινιτιδας καθιστα πολυ δυσχερη την επιτυχη θεραπευτικη αντιμετωπιση του ασθματος αναγκαζοντας τον ιατρο να χορηγει υψηλες δοσεις φαρμακων που στην ουσια ο ασθενης δεν χρειαζεται.

Το ασθμα ειναι αλλεργικο?

Για το συγκεκριμενο θεμα μπορουν να γραφουν βιβλια επι βιβλιων. Μονολεκτικη απαντηση δε μπορει να δοθει κυριως γιατι υπο τη λεξη ασθμα κατηγοριοποιουνται πολλες διαφορετικες κλινικες εικονες (φαινοτυπους τους λεμε οι ιατροι). Αυτο που μπορω να πω ειναι οτι η παρουσια ευαισθητοποιησεων (ατοπιας δηλαδη) αποτελει χαρακτηριστικο της μεγαλης πλειοψηφιας παιδιων με ασθμα και μεγαλου ποσοστου ενηλικων. Αυτο που επισης μπορει να ειπωθει με βεβαιοτητα ειναι οτι βρεφη που εχουν ασθματικα συμπτωματα (σφυριγμα στην αναπνοη, ξηρο παρατεταμενο βηχα κ.α.) χωρις ατοπια το πιθανοτερο ειναι οτι μεγαλωνοντας θα βελτιωνονται και τα συμπτωματα τους θα περιοριζονται. Αντιθετα, βρεφη με ατοπια ειναι πολυ πιθανο να συνεχισουν να εχουν ασθματικα συμπτωματα μεχρι την εφηβεια ή και την ενηλικο ζωη. Συνολικα λοιπον, θα μπορουσα να πω οτι η αλλεργια ειναι, ισως, η σημαντικοτερη παραμετρος του ασθματος.

Πολλα παιδια βηχουν ή σφυριζουν, οπως ειπατε, μετα απο αθλητικη δραστηριοτητα π.χ. ποδοσφαιρο ή ποδήλατο. Αυτο ειναι αλλεργια?

Αυτο αποτελει χαρακτηριστικο του ασθματος απο ασκηση και κατ’εξοχην παρατηρειται σε αλλεργικα παιδια και ενηλικες. Ξερετε, ενας αλλεργικος ασθενης (ειτε παιδι, ειτε ενηλικας) θα εκδηλωσει συμπτωματα οχι μονο αν εκτεθει σε γυρη (για παραδειγμα) στην οποια ειναι αλλεργικος αλλα και υπο την επιδραση πολλων ετερογενων παραγοντων οπως ιωσεις (με διαφορα το συχνοτερο αιτιο), ασκηση, εντονες μυρωδιες, σκονη, αλλαγη καιρου κ.λπ.

Τι μπορει να κανει ενας αλλεργικος ασθενης? Τί πρέπει να ξέρουν οι γονεις ενός αλλεργικού παιδιού?

Η σφαιρικη ενημερωση γυρω απο την αλλεργικη, γενικα, νοσο ειναι πρωτευον ζητουμενο.

Καταρχήν θα πρεπει να πιστοποιηθει η ατοπικη προδιαθεση και να αποδειχθει οτι τα συμπτωματα που εχει ο ασθενης οφειλονται σε καποιο αλλεργικο νοσημα. Επειτα, πρεπει να αποκλεισθει η υπαρξη αλλων νοσηματων που συνυπαρχουν και τα οποια μπορει να διαφευγουν. Τέλος, η προβλεψη, και ιδανικα η αποφυγη, ενδεχομενων μελλοντικων εκδηλωσεων ειναι, κατα τη γνωμη μου, η μεγαλυτερη υπηρεσια που μπορει να προσφερει ο αλλεργιολογος στον ασθενη του.

Όσον αφορα στις φαρμακευτικες επιλογες, οι προσεγγισεις ειναι βασικα δυο: Η πρωτη ειναι συμπτωματικη αντιμετωπιση δηλαδη χορηγηση αγωγης για να υποχωρησουν τα συμπτωματα (ειτε αυτα προερχονται απο τη μυτη, ειτε απο τους πνευμονες). Αναλογα με τη βαρυτητα η αγωγη μπορει να ειναι περιοδικη ειτε και χρονια. Τονιζω το «συμπτωματικη» γιατι τα φαρμακα στην περιπτωση αυτη δεν κανουν τιποτα για να αλλαξουν το αλλεργικο καθεστως. Την επομενη φορα που ο ασθενης θα εκτεθει στο ειδικο για αυτον αλλεργιογονο θα εμφανισει συμπτωματα. Η ευπαθεια που του παρεχει το ατοπικο υποστρωμα θα παραμεινει και θα τον καταστησει υποψηφιο για νεες ασθματικες κρισεις στο μελλον. Η δευτερη προσεγγιση ειναι πιο συνθετη. Ονομαζεται ανοσοθεραπεια και οδηγει στην τροποποιηση του ανοσοποιητικου συστηματος με τετοιο τροπο ωστε να μην ειναι αλλεργικος, να ανεχεται δηλαδη την εκθεση στο αλλεργιογονο, να εχει ελαχιστες εως και μηδενικες αναγκες συμπτωματικης αγωγης και να εχει μειωμενες πιθανοτητες ασθματικων κρισεων.

Ποσο προσφατη ειναι η ανοσοθεραπεια?

Φετος γιορταζονται απο την παγκοσμια αλλεργιολογικη κοινοτητα τα 100 χρονια απο την πρωτη χορηγηση της! Μεχρι πριν απο καποια χρονια, πολλοι παραγοντες ειχαν συμβαλει στο να μην εδραιωθει ως προσεγγιση οσο θα περιμενε κανεις. Κυριως γιατι η επιτυχημενη ανοσοθεραπευτικη παρεμβαση απαιτει απο τον αλλεργιολογο εξονυχιστικο ελεγχο του ασθενους και των εξειδικευμενων εξετασεων του, εφαρμογη πολλες φορες ειδικων προκλησεων, επιλογη αυτου που θα ωφεληθει απο την ανοσοθεραπεια (προσοχη! δεν ειναι ολοι οι ασθενεις καταλληλοι να τη λαβουν), συνεργασια αλλεργιολογου-ασθενη και κυριως διαθεση απο την πλευρα του ασθενη και της οικογενειας του να την ακολουθησει. Το σημαντικο ειναι οτι, αν πληρουνται οι οροι αυτοι, η αλλεργια μπορει να ιαθει και ετσι να χαρισει στο παιδι ή τον ενηλικα ενα μελλον χωρις αλλεργικα συμπτωματα.

Εφαρμόζεται και σε αλλες παθησεις η ανοσοθεραπεια?

Βεβαιοτατα. Κυριο πεδιο εφαρμογης της ειναι η αλλεργια στα υμενοπτερα, δηλαδη τις μελισσες και τις σφηκες. Πολλοι ανθρωποι ειναι εξαιρετικα ευαισθητοι σε νυγμους και οι αντιδρασεις τους πολυ συχνα ειναι δυνητικα απειλητικες για τη ζωη. Μαλιστα υπολογιζεται οτι καθε χρονο υπαρχουν 1 / 2,000,000 πληθυσμου θανατοι, για την Ελλαδα δηλαδη περιπου 5 θανατοι το χρονο. Έτσι, ασθενεις με ιστορικο αλλεργικης αντιδρασης πρεπει να εξετασθουν αμεσα, να βρεθει το υπεύθυνο εντομο και να λαβουν οδηγιες για ενδεχομενο νεο τσιμπημα. Επειδη δε η αντιδραση στην περιπτωση αυτη (αν δηλαδη ξανατσιμπηθει ο ασθενης) κατα 50% ειναι ιδια ή και χειροτερη της προηγουμενης, ασθενεις με ιστορικο βαρειας αντιδρασης επιβαλεται να κανουν ανοσοθεραπεια. Η επιτυχια της, αν εφαρμοσθει σωστα, ειναι μεγαλύτερη από 85-90%.

Ανοσοθεραπεια για την αλλεργια σε φαρμακα γινεται?

Ανοσοθεραπεια οχι. Ο αλλεργιολογος ομως σε συνεργασια με το θεραποντα ιατρο μπορει να χορηγησει, με συγκεκριμενα πρωτοκολα, φαρμακα απαραιτητα για την θεραπεια του ασθενους στα οποια αυτος ειναι αλλεργικος. Αναφορικα με τα φαρμακα, παντως, θα ηθελα να πω οτι δυστυχως οι περισσοτερες αντιδρασεις (κυριως σε παιδια) θεωρουνται αλλεργικες χωρις να ειναι. Ετσι αυτα φερουν μεχρι την ενηλικιωση την «ταμπελα» του αλλεργικου, οι γονεις αγχωνονται χωρις λογο και οι ασθενεις στερουνται φαρμακων δυνητικα σημαντικων οταν βρεθουν σε αναγκη. Και εδω, ο αλλεργιολογος ειναι εκεινος που θα δωσει υπευθυνη απαντηση και, αν χρειαζεται, εναλλακτικες λυσεις.

Κύριε Μήτσια, σας ευχαριστούμε πολύ για την αναλυτική αυτή συζήτησή μας.

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ.

Wednesday, 06 April 2011 16:27


Γράφει ο Κώστας Καντάς

Ο φόβος είναι η ενστικτώδης λειτουργία κάθε ζωικού οργανισμού κι ακόμα και του φυτικού για την πρόληψη και αποφυγή κινδύνου για την επιβίωσή του. Αλλά στον άνθρωπο δεν είναι μόνο ενστικτώδης λειτουργία για την πρόληψη και αποφυγή κινδύνου για τη σωματική αρτιότητα του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά είναι και εμφυτεύσιμος από άνθρωπο σε άνθρωπο και από εξωτερικούς παράγοντες.

Είναι στον άνθρωπο επαυξήσιμος σε διαρκή φόβο, σε μόνιμο, σε φοβία, σε πανικό και σε ισόβια μάστιγα της ψυχικής υγείας του και δυσλειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού. Ακόμα είναι επικίνδυνος για βλάβες και ψυχικά τραύματα μη θεραπεύσιμα, όπως είναι η κατάθλιψη στα τρία στάδιά της.

Ο φόβος είναι μία ζωτική ανάγκη για την αυτοπροστασία κάθε ζωικού οργανισμού. Ο εγκέφαλός μας δέχεται την γνωστική ύπαρξη κινδύνου ή την σκεπτική δημιουργία κινδύνου, ειδοποιεί τα επινεφρίδια των νεφρών, τα οποία αμέσως παράγουν αδρεναλίνη, η οποία εισέρχεται στο αίμα, το οποίο αυξάνει τους παλμούς της καρδιάς, εν δυναμώνεται το νευρικό σύστημα για να αντιμετωπίσει τον υπαρκτό κίνδυνο ή τον παραγόμενο από τη σκέψη, ο οποίος είναι προϊόν του ριζωμένου στο υποσυνείδητο είτε κατά την παιδική, την εφηβική ή και την μετέπειτα ζωή του ανθρώπου.

Υπαρκτός ή πραγματικός κίνδυνος είναι, εάν π.χ. εμπρός μας βρεθεί ένα λυκόσκυλο και μας απειλεί με άγρια γαυγίσματα και ο σκεπτικός ή παραγόμενος, εάν σκεφθούμε, ότι, εάν ταξιδέψουμε με αεροπλάνο, είναι δυνατό να πέσει ή να εκδηλωθεί φωτιά στο αεροσκάφος. Ο φόβος διεγείρει το νευρικό μας σύστημα, το οποίο έχει δύο κέντρα: το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό. Το μεν συμπαθητικό προσαρμόζει το ανθρώπινο σώμα εμπρός στον κίνδυνο π.χ. αρπάζω ένα χοντρό ξύλο να κτυπήσω το λυκόσκυλο και το παρασυμπαθητικό ενδυναμώνει με την αδρεναλίνη τις ανθρώπινες σωματικές δυνάμεις ανάλογα με το βαθμό του κινδύνου μέχρι και στον ύψιστο βαθμό.

Ο σκεπτικός κίνδυνος, επειδή είναι επαναλαμβανόμενος, κατεβαίνει στο υποσυνείδητο και διαρκώς ριζώνει. Σκηνοθετείται στα όνειρα με διάφορες μορφές και επαυξάνεται και ταλαιπωρεί την καρδιά κυρίως στον ύπνο αλλά και στην ημερήσια ζωή του ανθρώπου.

Εάν έχουμε φάει ο υπαρκτός ή ο σκεπτικός κίνδυνος, ο αναδυόμενος από το ασυνείδητο στη σκέψη, στο συνειδητό στέλλει το αίμα στους μυώνες του σώματος μας και δυσκολεύει τη χώνεψη, βαραίνει το στομάχι και η δυσφορία είναι έντονη.

Ποιοι είναι οι παράγοντες που γεννούν το φόβο.

Α) Η κληρονομικότητα. Αφού τα ψυχικά προβλήματα είναι κληρονομητέα, άρα το γονίδιο του φόβου είναι δυνατό να μεταβιβαστεί στους απογόνους και όποιος το πάρει θα είναι επιρρεπής στη δημιουργία φόβων ή να αποκτήσει και μάλιστα πολλαπλών και μονίμων.

Β) Η σύλληψη. Εάν κατά τη σύλληψη η μέλλουσα μάνα ευρίσκεται υπό την επήρεια φόβου και μάλιστα μεγάλου, είναι δυνατό το παιδί που θα γεννηθεί να έχει επιρρέπεια προς το φόβο και μάλιστα ισχυρή δηλαδή εύκολα να κατεβάζει φόβους στο υποσυνείδητό του και να τους ριζώνει.

Γ) Η εγκυμοσύνη. Εάν κατά την εγκυμοσύνη η εγκυμονούσα δέχεται ισχυρούς κραδασμούς φόβου και ισχυρά πλήγματα ανασφάλειας, τους φόβους και τις ανασφάλειες τους ζει και το έμβρυο και επομένως και η αδρεναλίνη που κυκλοφορεί στο αίμα της μαμάς του, φθάνει και στον οργανισμό του εμβρύου και επιδρά δυσμενώς στον οργανισμό του και στο ψυχικό του κόσμο.

Δ) Βρεφική ηλικία. Εκεί που εμφυτεύονται στο υποσυνείδητο εύκολα και φόβοι πολλοί είναι η βρεφική ηλικία, διότι το παιδί δεν είναι σε θέση να αιτιολογήσει, να αξιολογήσει τις πηγές των κινδύνων και εύκολα φοβάται, εύκολα αποτυπώνονται εικόνες και σκηνές της ζωής κι ακόμα μορφασμοί φόβου της μαμάς του και τρομακτικές κραυγές, π.χ. εάν η μαμά ξεφωνίζει εμπρός στο βρέφος ή στο παιδί της προσχολικής ηλικίας: Μιχάλη έλα να σκοτώσεις μια αράχνη, γιατί φοβάμαι, Αντωνάκη μου, τρέχα να πεις στον πατερούλη να ’ρθει να σκοτώσει μια κατσαρίδα και τρέχει να φύγει μακριά από την κατσαρίδα. Η μαμά είναι με το κοριτσάκι της εμπρός στην τηλεόραση και η οθόνη δείχνει μια κυρία τραυματισμένη και ματωμένη και φωνάζει στο σύζυγό της: Αντρέα έλα να δεις μια κυρία πως την κατασκότωσαν οι κλέφτες και της πήραν τα λεφτά. Η μαμά έπρεπε να πατήσει το τηλεκοντρόλ και να μην βιώσει το παιδί τη σκηνή της τραυματισμένης γυναίκας.

Ε) Η παιδική ηλικία. Ο άνθρωπος από κληρονομικότητα είναι μιμητικό όν και επομένως κάθε εκδήλωση φόβου από τα άλλα μέλη της οικογενείας την αποτυπώνει και σε κάθε περίπτωση η συνείδηση με την ενέργειά του εγκεφάλου εκδηλώνεται σε όλα της ζωής του τα στάδια. Αντιδρά ανάλογα σε κίνδυνο, σε πρόκληση και σε θέα ζωυφίου, ερπετού και ζώου. Μια μητέρα στην επαρχία κρατούσε το αγόρι της από το χέρι και σε μία στροφή του δρόμου μια αγελάδα εμφανίστηκε μπροστά της. Έβγαλε ένα ξεφωνητό τρόμου και τραβώντας το παιδί της από το χέρι άρχισε να τρέχει. Η εικόνα αυτή και η κραυγή τρόμου πέρασε στο υποσυνείδητο του παιδιού και έγινε βασανιστική σε όλα τα στάδια της ζωής του. Στην παιδική του ηλικία στα όνειρα του ερχόταν η αγελάδα, το παιδί τρόμαζε και ξύπναγε τρομαγμένο. Αυτό συνέβαινε και στην εφηβική του ηλικία, στα νιάτα του, στη μεσήλικη και τώρα που είναι στο τρίτο στάδιο της ηλικίας του ντρέπεται να το πει σε φίλους του και πολύ περισσότερο στα άτομα της οικογενείας του και ούτε στη σύζυγό του και στα εγγόνια του.

Στη παιδική ηλικία εξηγούμε στο παιδί, ότι τα ζωύφια, τα ερπετά και όλα τα οικόσιτα ζώα αν δεν τα πειράξουμε δε μας δαγκώνουν, δε μας επιτίθενται, δεν αντιδρούν, αντίθετα μας φοβούνται, ενώ άλλα πειθαρχούν σε μας, όπως τα άλογα, τα γαϊδούρια οι αγελάδες κ.λπ. Όμως επειδή τα ζωύφια και τα ερπετά είναι δυνατό να είναι μολυσμένα τα αποφεύγουμε.

Στ) Η εφηβική ηλικία. Στην εφηβική ηλικία επειδή και τα αγόρια και τα κορίτσια έχουν την τάση να ανεξαρτητοποιούνται και επιφανειακά δείχνουν ατρόμητοι και οι φόβοι και οι φοβίες που έχουν κατακαθίσει στο υποσυνείδητο της παιδικής τους ηλικίας φαίνονται να έχουν σβηστεί, όμως στην πραγματικότητα υπάρχουν και θα υπάρχουν εφ’ όρου ζωής.

Μια έφηβος που έχει προστριβές με τους γονείς της και ζητά εξόδους, ένα πρωινό έβαλε τις φωνές: Μαμά, τρέχα μια αράχνη στο τοίχο κοντά στο κρεβάτι μου. Τρέχει ο πατέρας και βλέπει μια αράχνη από τις μικρότερες. Στην παιδική της ηλικία η μητέρα της, της εμφύτευσε το φόβο για τις αράχνες και ο φόβος αυτός θα τη βασανίζει σε όλη της τη ζωή.

Σ’ ένα κοριτσάκι η μαμά του, του εμφύτευσε απερίσκεπτα το φόβο για το σκοτάδι, διότι και η ίδια από παιδικής ηλικίας φοβόταν το σκοτάδι. Νόμιζε, ότι από το σκοτάδι, θα βγουν φαντάσματα. Σήμερα το τότε κοριτσάκι είναι 65 ετών κι ακόμα όταν τη νύχτα κοπεί το φως και ξυπνήσει, πετάγεται όρθια τρομαγμένη και καταϊδρωμένη από το φόβο της. Όταν σβήσει η ίδια το φως σ’ ένα δωμάτιο και πηγαίνει προς το άλλο που έχει φως κοιτάει πίσω από το δωμάτιο που η ίδια έσβησε το φως μήπως βγήκε κανένα φάντασμα. Ο φόβος είναι η ισόβια μάστιγα που τσακίζει τη ψυχολογία των γυναικών αλλά και πολλών ανδρών.

Ζ) Τα χρόνια της νεότητας. Από τα 20 έως τα 40 οι κοπέλλες αποκρύβουν τους φόβους τους από τα παλικάρια. Θέλουν να δείχνουν, ότι δεν έχουν προβλήματα φόβου. Αλλά οι εμφυτευμένοι φόβοι όταν παντρευτούν, τότε αποκαλύπτονται. Τάκη λέει η κοπέλλα στο σύζυγό της: Μην αργήσεις να επιστρέψεις, γιατί όταν σκοτεινιάσει στο σπίτι μόνη φοβάμαι. Αλλά και στα χρόνια της νεότητας εμφυτεύονται και σ’ αυτά φόβοι. Πηγές φόβου είναι ο πόλεμος, η εγκληματικότητα, το αυτοκινητιστικό δυστύχημα, το αεροπλάνο, η θάλασσα, το καράβι, οι ληστές και η κακοποίηση. Προς το τέλος της νεότητας υπάρχει μια καταπράυνση των φόβων, αλλά αυτή είναι προσωρινή και η εκδήλωση των φόβων θα εκδηλωθεί δριμύτερη αρχής γενομένης από την ώριμη ηλικία των 50 χρόνων και θα οξυνθεί στη γεροντική ηλικία.

Στην περίοδο της νεότητας αν ο σύζυγος έχει σκληρό, βίαιο και επιθετικό χαρακτήρα ή από κληρονομικότητα ή από βίαιο χαρακτήρα του πατέρα του και η σύζυγος είναι ήπιου χαρακτήρα, τότε στη γυναίκα του θα εμφυτεύσει όχι μόνο διαρκή φόβο, εάν αντιδρά στη συμπεριφορά του αλλά μόνιμη φοβία, ότι θα της αφαιρέσει τη ζωή, γιατί εκτοξεύει και τέτοιες απειλές κατά την κορύφωση της νευρικής καταστάσεώς του, η οποία τον αυτοϊκανοποιθεί, ότι αυτός είναι ο μόνος δυναμικός, ο μόνος κυρίαρχος στην οικογένεια.

Η) Η ώριμη ηλικία: Αν και στην ώριμη ηλικία από τα 40 έως τα εξήντα οι άντρες και οι γυναίκες από λόγους ντροπής στους γαμπρούς τους και στις νύμφες τους και στα εγγόνια τους αποκρύπτουν τους αποθηκευμένους στο υποσυνείδητο φόβους τους, εν τούτοις αποθηκεύουν και άλλους με την παράλογη πολιτική για τα σύνορα μας να είναι ξέφραγα. Το κράτος με τις ληστείες, με τις κλεψιές, με την εισαγωγή ληστών και τρομοκρατών και με τις παράνομες οργανώσεις ενέσπειρε όχι μόνο το φόβο, αλλά και τη φοβία και τον τρόμο. Στους ώριμους άντρες λιγότερο, αλλά στις γυναίκες περισσότερο οι συσσωρευμένοι φόβοι, οι φοβίες και οι τρόμοι δυσχεραίνουν τη ζωή τους, τραυματίζουν τη ψυχολογία τους και θα την κάνουν προβληματική στο τρίτο στάδιο της ηλικίας τους. Ο φόβος, η φοβία και ο πανικός είναι οι ισόβιοι εφιάλτες. Δημιουργούν στρες, ανεβοκατεβάζουν τους παλμούς της καρδιάς, επηρεάζουν τα νεφρά, αυξάνουν τη χοληστερίνη, δημιουργούν ψυχικά και εγκεφαλικά προβλήματα.

Θ) Η Τρίτη ηλικία. Κατά την τρίτη ηλικία από τα 60 έως τα 80 οι χρόνιοι φόβοι, οι φοβίες και οι πανικοί επειδή συνακολουθούνται από συνεχή στρες, οδηγούν τους ανθρώπους της τελευταίας ηλικίας και κυρίως τις γυναίκες σε κατάθλιψη, σε διαταραχές ψυχολογικές, σε καρδιακές αρρυθμίες, βλέπουν όνειρα βασανιστικά και τελικά παθαίνουν και εγκεφαλικά επεισόδια. Ακόμα οι ριζωμένοι φόβοι οδηγούν σε μεγάλες ηλικίες τις γυναίκες σε κυκλοθυμικότητα. Λέει μία κυρία 75 ετών στο σύζυγό της: Αντώνη άρχισε και σκοτεινιάζει, κλείδωσε την πόρτα. Ο κύριος Αντώνης κλείδωσε την πόρτα και επέστρεψε στην κουζίνα. Ύστερα από ένα τέταρτο η σύζυγός ξαναλέει: Αντώνη πήγαινε και βεβαιώσου, αν κλείδωσες την πόρτα. Μέσα σε μια ώρα η σύζυγος έστειλε τον άντρα της τέσσερις φορές να βεβαιωθεί, αν κλείδωσε την πόρτα. Η κυρία ήταν κυριαρχημένη από φοβία και κατάντησε κυκλοθυμική.

Αφού φροντίζουμε τα παιδιά με τόση στοργή για τη διατροφή τους, για την υγεία τους, τη μόρφωσή τους και τη σωματική τους ακεραιότητα, γιατί να μην προσέχουμε, ώστε να μην τα φορτώνουμε με τους εφιάλτες του φόβου και τις χειρότερες εξελίξεις του;

Ποιους χαρακτήρες προσβάλλει περισσότερο ο φόβος;

Μεταξύ των δύο φύλων περισσότερο και ευκολότερα εδραιώνουν το φόβο τα κορίτσια και γενικά οι γυναίκες πάσης ηλικίας. Είναι περισσότερο ευπρόσβλητες στις δυσμενείς επιπτώσεις στο ψυχικό τους κόσμο και στη σωματική τους λειτουργία. Η αιτία είναι, ότι αν και εξισώθηκαν με το ανδρικό φύλο στην πραγματικότητα σωματικά αισθάνονται σωματικά πιο αδύναμες, αφού οι μυώνες τους είναι πιο αδύναμοι. Το άρρεν φύλο είναι πιο ισχυρό, πιο χοντροκομμένο, πιο ανθεκτικό στο βάρος και στην αντοχή.

Σχετικά με τους χαρακτήρες των ανθρώπων που είναι πιο ευπρόσβλητοι στο φόβο είναι οι ακόλουθοι:

Α) Τα εσωστρεφή κορίτσια. Οι τύποι αυτοί των κοριτσιών έχουν περισσότερο εσωτερικό διάλογο και σκεπτικισμό και περισσότερο αδύναμο ψυχικό κόσμο. Άρα το φόβο από τον κίνδυνο, την εικόνα του κινδύνου την κρατούν περισσότερο στη μνήμη τους, τη ζωντανεύουν περισσότερος στη σκέψη τους, ο μαλακός ψυχικός τους κόσμος την αποτυπώνει περισσότερο, διότι δεν έχει ζωντανό διάλογο με άλλα κορίτσια ή αγόρια να επισκιάσουν την εικόνα του φόβου και δεν δέχεται συνεχείς άλλες εικόνες του έξω κόσμου από συνομήλικές τους ή συνομήλικούς τους. Τα εσωστρεφή κορίτσια πάντοτε έχουν περισσότερο συναισθηματισμό και επομένως και ευκολότερη εισδοχή δυσάρεστων εικόνων και περισσότερη εισροή εικόνων κινδύνων και η αποθήκευσή τους στο υποσυνείδητό τους είναι πολλαπλή.

Β) Τα συναισθηματικά κορίτσια. Υπάρχουν κορίτσια που ενώ δεν είναι εσωστρεφή διέπονται από συναισθηματισμό που ανθίζει εύκολα. Ο συναισθηματισμός διαχέει περισσότερο χυμό στο ψυχικό κόσμο και επομένως εύκολα αποτυπώνονται εικόνες φόβου και ηχητικοί κίνδυνοι. Μια αφελής μανούλα είπε στο κοριτσάκι της: Ελενίτσα, τρέχα, κλείδωσε την πόρτα, γιατί ακούω κάποιος να προσπαθεί ν’ ανοίξει την πόρτα. Το κοριτσάκι και όταν παντρεύτηκε, επίμονα ρωτούσε τον αγαπημένο της, αν κλείδωσε την πόρτα.

Γ) Τα εσωστρεφή και τα συναισθηματικά αγόρια. Αν και τα εσωστρεφή αγόρια προσβάλλονται από φόβους, εν τούτοις λιγότερο εκδηλώνουν τους φόβους τους. Το ποσοστό φόβων που περνούν στο υποσυνείδητο στα αγόρια είναι λιγότερο από εκείνο των κοριτσιών. Τα εσωστρεφή κορίτσια και αγόρια έχουν και άλλη μια πηγή φόβου, το σχολικό περιβάλλον. Όσα παιδιά αγόρια και κορίτσια έχουν γονείς καταπιεστικούς, υβριστικούς και βίαιους στο σχολείο δείχνουν επιθετική συμπεριφορά. Εύκολοι στόχοι είναι τα εσωστρεφή κορίτσια και τα εσωστρεφή αγόρια που συνήθως δείχνουν εικόνα δειλίας. Η συστολή, η ντροπαλότητα και η εικόνα ντροπαλότητας και δειλίας τους συνοδεύουν ισοβίως. Οι τύποι αυτοί των παιδιών αποφεύγουν τον κόσμο, αποφεύγουν να καλημερίσουν ακόμα και γνωστούς τους. Είναι εσώκλειστα στον εαυτό τους. Οι εσωστρεφείς και των δύο φύλων είναι ευπρόσβλητοι ισοβίως από φόβους και πολλοί απ’ αυτούς παθαίνουν: Αγοραφοβία, φοβούνται το συνωστισμό, ιατροφοβία, φοβούνται τους γιατρούς, τις ιατρικές εξετάσεις και τα νοσοκομεία. Παθαίνουν νυκτοφοβία, τρομοκρατούνται στο σκοτάδι, ακροφοβία, βλέπουν τη νύχτα όνειρα, ότι βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού και ότι το ανοιχτό χάος στον γκρεμό τους τραβάει και ξυπνούν τρομαγμένοι. Έχουν ταλαιπωρήσει την καρδιά τους, ενώ στο φυσιολογικό ύπνο πρέπει η καρδιά να δουλεύει στο ρελαντί για να ξεκουράζεται. Ο ταραγμένος ύπνος δεν αναπληρώνει τα γάγγλια στα νεύρα να ενδυναμώνονται και ξυπνούν με ατονία και δε νιώθουν νέες δυνάμεις.

Όσες γυναίκες και όσοι άντρες έχουν μπλεχθεί στα δίκτυα των φόβων δε χαίρονται τη ζωή. Δεν ταξιδεύουν, δεν πηγαίνουν στα θέατρα. βασανίζονται με τη σκέψη, ότι τώρα που θα πάνε στο εξοχικό τους, αν έχει κατσαρίδες ή αράχνες;

Οι ευαίσθητοι και εσωστρεφείς επηρεάζονται σε όλα τα στάδια της ζωής τους από τις διηγήσεις των γύρω τους για κινδύνους και ισοβίως βασανίζονται νοητικά, ψυχικά και σωματικά. Ένα παλικάρι ευαίσθητο κληρονομικά παντρεύτηκε μια κοπέλλα. Είχε μία μέτρια επιχείρηση με όνειρο να αποκτήσει οικονομική άνεση. Ως γνωστό ο επιχειρηματίας δουλεύει περισσότερες ώρες από το προσωπικό του. Όταν τα βράδια καθυστερούσε να επιστρέψει στο σπίτι του, εύρισκε τη γυναίκα του να κλαίει, γατί και φοβόταν μόνη και την έτρωγε η αγωνία και το άγχος μήπως έπαθε κάποιο ατύχημα. Αυτό συνεχιζόταν επί μία δεκαετία. Από τότε επειδή ήταν ευαίσθητο το παλικάρι, αν και κουρασμένο από την ορθοστασία και τον αγώνα του να βελτιώσει την επιχείρηση του, στον ύπνο του έβλεπε όνειρα, ότι βρισκόταν κάπου και ότι δεν έβρισκε το δρόμο να επιστρέψει στο σπίτι του και ότι η γυναίκα του, η μανούλα των μικρών παιδιών του, θα πάθαινε κάτι. Ξυπνούσε και οι παλμοί τις καρδιάς του ήταν 150 και ανάπνεε με δυσκολία.

Δ) Τα εσωστρεφή κορίτσια και τα αγόρια

Τα εξωστρεφή παιδιά έχουν ψυχικό κόσμο σαν τα αδιάβροχα που φοράμε ή σαν τα σύγχρονα τζάμια που δεν τα περνάει ούτε το ψύχος και ούτε η υψηλή ζέστη. Οι διηγήσεις περί κινδύνων, οι εικόνες επικίνδυνων φαινομένων και συμβάντων περνάνε ξυστά από το ψυχικό τους κόσμο και πρόσκαιρα τα αγγίζουν. Το σκοτάδι το βλέπουν ως σύνηθες φαινόμενο, τα ζωύφια τα κυνηγάνε και μόνο ρωτούν για την επικινδυνότητά τους. η μαμά του ή ο μπαμπάς του μπορεί να τρέμουν εμπρός σε μια μεγαλούτσικη αράχνη και ο μικρός τους η το μικρό κορίτσι τους να προσπαθούν να την πιάσουν ή να την σκοτώσουν με την παντοφλίτσα τους που κρατάνε. Από τα εξωστρεφή κορίτσια μόνο μερικούς κινδύνους βιώνουν και τους κουβαλάνε σ’ όλη τους τη ζωή. Αντίθετα τα εξωστρεφή αγόρια είναι πάντα σε θέση επίθεσης στον κίνδυνο και στο φόβο και μόνο ελάχιστα σε θέση άμυνας.

Ε) Οι επιρρεπείς στο φόβο και η επιλογή του επαγγέλματός τους.

Οι εσωστρεφείς, όσοι και όσες έχουν εμπεδώσει φόβους και το χειρότερο φοβίες, αλλά και όσοι είναι υπερευαίσθητοι δεν πρέπει να επιλέγουν εμπορικά επαγγέλματα, ελεύθερα επιχειρηματικά επαγγέλματα, που απαιτούν να ρισκάρει ο επαγγελματίας, που προϋποθέτουν να είναι οι επαγγελματίες ανοιχτόκαρδοι, να δημιουργούν εύκολα φιλίες και να προβλέπουν πιθανές εξελίξεις.

Οι επιρρεπείς στο φόβο, οι συναισθηματικοί, οι εσωστρεφείς μόνο υπαλληλικά επαγγέλματα πρέπει να επιλέγουν. Εξαιρούνται οι ευαίσθητοι που συνδυάζουν εργατικότητα και φιλοδοξία, οι οποίοι, αν επιλέξουν επιχειρηματικό επάγγελμα, επιδιώκουν να επιδειχτούν, να προβληθούν μέσω της επιχειρηματικότητάς τους και πάντοτε προοδεύουν, πάντοτε δημιουργούν.

Στ) Η πιο δυσάρεστη επίπτωση από τις φοβίες

Όσες εκ των γυναικών από κληρονομικότητα, από την εμβρυώδη ζωή τους, από τη βρεφική, την παιδική και την μετέπειτα ζωή τους έχουν εμπεδώσει φόβους, οι οποίοι βασανίζουν το ψυχικό τους κόσμο στο τρίτο στάδιο της ζωής τους εξελίσσονται σε φοβίες και σε πανικούς και τότε καταντούν κυκλοθυμικές, ψυχονευρωτικές, σε διαταραγμένο ψυχικό κόσμο. Ο ψυχίατρος τότε τις δίνει ψυχοφάρμακα, αν και στην πλειονότητά τους οι ψυχασθένειες είναι ανίατες. Τα ψυχοφάρμακα έχουν ηρεμιστικά, των οποίων ο εθισμός είναι βέβαιος. Αυξάνει ο ψυχίατρος τα ηρεμιστικά και τότε μόνο με τα ναρκωτικά είναι δυνατό να φθάσουν στον ύπνο. Στο τέλος η ψυχασθενής με κραυγές ζητά, απαιτεί επιμόνως ναρκωτικά για να ηρεμήσει και πάντα περισσότερα.

Ζ) Ο φόβος στον εικοστό αιώνα.

Οι φιλοδοξίες των ιθυνόντων, οι εγωπάθειες με τις οποίες καταντούν να πιστεύουν, ότι ήταν υπεράνθρωποι, ότι είχαν θεϊκή εντολή και δύναμη, εσκόρπισαν το φόβο, τα θεριά του τρόμου, την πανούκλα της φοβίας και τους αδηφάγους πανικούς. Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος ως πρωτοφανές σαρκοφάγο θεριό κατασπάραξε 15 εκατομμύρια ψυχές. Ο κόσμος της Ευρώπης καταρρακώθηκε από τους φόβους από τις φοβίες και από τους πανικούς.

Ύστερα ενέσκηψε ο δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος. Η εγωπάθεια μολύνθηκε με το μίσος και την τρέλλα. Πέθανε εσύ, να εξουσιάσω εγώ. Σε κατακρεουργώ για να γίνω εγώ κυρίαρχος. Φόβοι, φοβίες, πανικοί, τρομοκρατίες, έπληξαν εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων. Πεθάνετε εσείς για να κυριαρχήσω εγώ.

Όσα παιδιά, όσοι νέοι, προικίστηκαν με το γονίδιο του φόβου και της φοβίας, το ΄δωσαν δώρο στους απογόνους τους και σήμερα όλη η ανθρωπότητα ζει κάτω από το μαύρο, το κατάμαυρο νέφος του τρόμου. Ο ψυχικός κόσμος των ανθρώπων πλήττεται ανελέητα. Η μανία για σφαγή των ανθρώπων κυριεύει εν ονόματι της κυριαρχίας.

Η) Ο Ελληνικός λαός εμπρός στο φάσμα του τρόμου

Ο Ελληνικός λαός επλήγη από τις σφαγές του Ελληνικού πληθυσμού της Μικράς Ασίας. Οι ψυχικές πληγές ακόμα είναι χαραγμένες στις ψυχές των απογόνων εκείνων που κατακρεουργήθηκαν. Φόβος και τρόμος. Αντί για χαρά και ψωμί στο λαό εκατομμύρια εκατομμυρίων δαπανώνται για όπλα και για καύσιμα και μερίδα λαού ας παγώνει.

Ύστερα ήρθε ο τρόμος της γερμανικής κατοχής. Ο φόβος, οι φοβίες και ο πανικός κτύπαγαν αλύπητα τις ψυχές των Ελλήνων. Ψυχικά τραύματα αμέτρητα. Μετά σήκωσε πάλι κεφάλι η εγωπάθεια. Ο Μαρξ που αντέγραψε το πολίτευμα της αρχαίας Σπάρτης μάγεψε μερίδα Ελλήνων. Εμφύλιος σπαραγμός. Εγώ θα εξουσιάσω. Μίσος και όλεθρος. Τα ψυχικά τραύματα του μίσους, του φόβου και του τρόμου καλά κρατούσαν και ακόμα κρατούν.

Με τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές της δήθεν δημοκρατίας μας αφαιμάξαμε τον Ελληνισμό. Αντί να σκύψουμε και να στεριώσουμε το κράτος μας, και να μαζεύουμε τους σκόρπιους Έλληνες ανά τον κόσμο, εμείς το ένα τρισεκατομμύριο του πληθυσμού του πλανήτη μας ανοίξαμε τα σύνορά μας να ταΐσουμε τον πλανήτη, όταν ο γείτονάς μας, ο σεβαστός γέροντας περίμενε τρεις μήνες να του κάνουν μια εξέταση ιατρική.

Το αποτέλεσμα ξοδεύτηκαν εκατομμύρια να βάλουμε θωρακισμένες πόρτες. Τώρα ζούμε με τον τρόμο και με τον εφιάλτης της ληστείας και οι φόβοι, οι φοβίες και οι τρόμοι φωλιάζουν σε παιδιά, σε νέους και γέροντες και γερόντισσες. Αυτοδιαλύουμε τον ιστό του κράτους μας σαν τα παιδιά που διαλύουν τα παιχνίδια τους. Αν αύριο βρεθούμε στην ανάγκη, ποιος θα μας συντρέξει; Όλοι ονειρεύονται σάρκα από τη δόλια την πατρίδα μας. Πριν από το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είχαμε συνάψει σύμφωνο φιλίας με την Τουρκία, τη Βουλγαρία και τη Γιουγκοσλαβία, εάν η Ελλάδα δεχθεί επίθεση και όταν ο Μουσολίνι μας επετέθη, όλοι μας γύρισαν την πλάτη. Και το χειρότερο εάν ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι κυριαρχούσαν η πατρίδα μας θα κομματιαζόταν και θα δινόταν σε έξι γείτονές μας. Με ποιά οικονομικά μέσα σήμερα θα κινήσουμε το στόλο μας; Αντί να ‘μαστε υπερήφανοι το παλικάρι μας που θα υπηρετήσει τη θητεία του, κλαίμε, γιατί η θητεία μας καλλιέργησαν την ιδέα, ότι είναι χαμένος χρόνος. Γιατί δεν στερεώνουμε τη ψυχολογία των νέων μας; Αντίθετα μολύνουμε τη ψυχή τους με την απελπισία, την ανασφάλεια, και τις κοπέλλες μας που θα φέρουν τους αυριανούς Έλληνες και τις Ελληνίδες τις προικίζουμε με φοβίες και με τρόμο. Ο φόβος και τα συνεπακόλουθά του είναι και θα είναι μεταδοτικός και κληρονομητέος.

Κώστας Καντάς

Βρισκόμαστε στο παραπέντε μιας μεγάλης ανθρωπιστικής τραγωδίας. Το δράμα της απεργίας πείνας των μεταναστών που στεγάζονται στην οδό Υπατίας κορυφώνεται. Εκατό άνθρωποι έχουν ήδη μεταφερθεί, με σοβαρά προβλήματα υγείας στα Νοσοκομεία. Απειλούνται με ανεπίστρεπτα προβλήματα υγείας, κινδυνεύει ακόμα και η ίδια η ζωή ορισμένων.

Είναι αδιανόητη και δεν οδηγεί πλέον πουθενά, η εμμονή στην σημερινή πολιτική αντίληψη και αντιμετώπιση. Με βεβαιότητα, αναμένεται να οδηγήσει σε τραγικές καταλήξεις. Δεν πρέπει να υπάρξει ούτε ένας θάνατος. Διότι τότε η χώρα θα εκτεθεί διεθνώς και θα πληγεί ανεπανόρθωτα το ανθρώπινο πρόσωπό της. Θα δοθεί η εντύπωση πως η χώρα μας έπαψε πια να εκπροσωπεί τα ιδανικά του ανθρωπισμού, της φιλοξενίας και της δημοκρατίας.

Αυτά τα ιδανικά δηλαδή, για τα οποία η πατρίδα μας έχει χαρακτηριστεί σε όλο τον κόσμο ως η κοιτίδα της δημοκρατίας και τόπος ανθρωπιάς και φιλοξενίας. Θα διεθνοποιηθεί επίσης η εικόνα πολιτικής και πνευματικής καθυστέρησης της Ελλάδας.

Οι μετανάστες έχουν δίκιο. Τελεία και παύλα. Βρίσκονται στη χώρα πολλά χρόνια, δουλεύουν στη μαύρη αγορά εργασίας από το πρωί μέχρι το βράδυ, δεν τους κολλάνε ένσημα και η κυβέρνηση, ενώ γνωρίζει τι συμβαίνει, για ευνόητους λόγους, αφήνει το δράμα να εκτυλιχθεί και να κορυφωθεί.

Απαιτείται άμεση παρέμβαση τώρα. Πριν υπάρξει η τραγική, αλλά ήδη αναμενόμενη, κατάληξη. Το βροντοφωνάζουν καιρό τώρα, ανθρωπιστικές, πολιτικές, κοινωνικές οργανώσεις και φορείς. Αλλά και πολιτικά κόμματα, πολιτικοί αρχηγοί και βουλευτές. Ακόμα και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

Tuesday, 14 June 2011 19:28

 

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ &ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

Ολυμπιονικών & Σπύρου Λούη

Βριλήσσια 15235

Τηλ. 210-8101510, φαξ 210-8101511

ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ 3 Ιουνίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΤΗΣΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ & ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟΣ ΓΥΡΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

Στα πλαίσια των Αθλητικών εκδηλώσεων , ο Αθλητικός Οργανισμός του Δήμου Βριλησσίων διοργάνωσε το Σάββατο 28 Μαΐου 2011 την ετήσια γιορτή Παραδοσιακών Χορών και την Κυριακή 29 Μαΐου 2011 Ποδηλατικό Γύρο.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ

Διεξήχθη στο «Θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη», ήταν ένα μαγευτικό μουσικοχορευτικό ταξίδι στα μονοπάτια της παράδοσης , βασισμένο στα παιδικά παραμύθια της Μάρως Λοΐζου και της Δέσποινας Λελέκου-Τατάκη με τίτλο « Το Αθάνατο Νερό».

Έλαβαν μέρος 100 χορευτές (άντρες, γυναίκες και παιδιά) που ανήκουν στα αθλούμενα μέλη του Αθλητικού Οργανισμού. Αξίζει να σημειωθεί η πολύ μεγάλη προσέλευση των θεατών όλων των ηλικιών. Ο χώρος του θεάτρου ήταν κατάμεστος.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Αντιδήμαρχος Βριλησσίων κ. Ν. Τσιλιγκάκης και ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού και Αθλητικού Οργανισμού Βριλησσίων κ. Α. Δημητρίου.

ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟΣ ΓΥΡΟΣ

Διεξήχθη για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά στο πάρκο Θεοδωράκης (ΤΥΠΕΤ) όπου ήταν η αφετηρία καθώς και ο τερματισμός του ποδηλατικού γύρου. Η εκδήλωση στέφτηκε από επιτυχία αφού συμμετείχαν πάνω από 250 άτομα (ενήλικες και παιδιά). Στο τέλος της εκδήλωσης κληρώθηκαν ένα ποδήλατο καθώς και πολλά άλλα δώρα (κράνη, κλειδαριές κ.α.) προσφορά του καταστήματος Κ. Αμανατίδη. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Βριλησσίων κ. Κ. Ιωαννίδης, ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού και Αθλητικού οργανισμού Δήμου Βριλησσίων κ. Α. Δημητρίου, η Αντιδήμαρχος κα Αικ. Χρυσοπούλου οι δημοτικοί σύμβουλοι κα Ζ. Κουβαρά κα Ν. Γεροντάκη, το μέλος του Π.Α.Ο.ΔΗ.Β κα Δ. Σαραφίδου . Σημειώνεται ότι τον ποδηλατικό γύρο κάλυψε το τηλεοπτικό κανάλι του ΑΝΤ1.

Εκ του Γραφείου Επικοινωνίας Τηλ Γραφείου επικοινωνίας

Του Αθλητικού Οργανισμού 210 8101510- 511

Η απεργία των φαρμακοποιών είναι ίσως η μόνη από τις πρόσφατες των διάφορων επαγγελματικών κλάδων της μεσαίας τάξης, όπου δεν έχει ακόμη αποδώσει επαρκώς η γνωστή τακτική του κ. Λοβέρδου. Σ’ αυτή την περίπτωση, παρά τα ψέματα και τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, παρά την προσπάθεια κατασυκοφάντησης του κλάδου με φτηνά κόλπα και εκβιασμούς, μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, ιδιαίτερα μάλιστα οι συνταξιούχοι, (ως οι πιο τακτικοί πελάτες των φαρμακείων), δυσκολεύεται ακόμη να συναινέσει στην αποδοχή της κυβερνητικής αρχής, «διαλύστε τα πάντα για να εκσυγχρονιστούμε».

Ίσως γιατί οι πελάτες των φαρμακείων, ιδίως οι τακτικοί, όπως οι υπερήλικες συνταξιούχοι, κατανοούν ότι «το φαρμακείο» αποτελεί κατάλοιπο μιας άλλης εποχής, που ωστόσο υπάρχει, όπου οι προσωπικές σχέσεις διατηρούν τη βαρύτητά τους, όπου το «δανεικό» αποτελεί μέρος της καθημερινής πρακτικής και όπου χωρίς αυτό, αφενός τα χρέη των ασφαλιστικών ταμείων θα ήταν πολλαπλάσια, αφετέρου οι καταναλωτές θα αναγκάζονταν να πληρώνουν άμεσα και μετρητά, ένα εχθρικό και στυγνό σύστημα υγείας για την περίθαλψή τους.

Ίσως ακόμη, γιατί, σιγά-σιγά, οι πάντες είναι πλέον καχύποπτοι απέναντι σε μια κυβέρνηση που ενώ διαρκώς μεθοδεύει τη μεταφορά της εκάστοτε αγοράς στα χέρια ολιγοπωλίων, παριστάνει τον υπερασπιστή των νέων επιστημόνων που εμποδίζονται από τις συντεχνίες να δουλέψουν! Την ώρα, δηλαδή, που μεθοδεύονται οι όροι ώστε τα υπάρχοντα φαρμακεία- μικρές επιχειρήσεις να περιοριστούν δραστικά, προς όφελος επιχειρήσεων που μονοπωλούν τη διακίνηση του φαρμάκου (και επείγονται να εισβάλουν και στο χώρο της λιανικής), ο κ. υπουργός εμφανίζεται να ανησυχεί για το κλειστό του επαγγέλματος! Κι’ ας γνωρίζουν όλοι από την εμπειρία τους, πόσα φαρμακεία υπάρχουν. Κι’ ας μην ισχύουν τα προτεινόμενα στην ωραία Εσπερία. Κι’ ας έχει η Ελλάδα τη μεγαλύτερη αναλογία φαρμακείων ανά κατοίκους στον κόσμο. Άραγε τελικά, αυτό είναι το ζήτημα; Ή μήπως το γεγονός ότι στο όνομα της απελευθέρωσης, συγκροτείται σύστημα συμφερόντων στο χώρο του φαρμάκου;

Και αν πράγματι οι δαπάνες υγείας χρειάζονται ορθολογισμό και εξοικονομήσεις, σε ποιο βαθμό είναι αποφασιστική παράμετρος αποκλειστικά ρμακείου; Μήπως ο κ. υπουργός, θα πρέπει επιτέλους να πει την αλήθεια για το ποσοστό κέρδους των φαρμακοποιών; Ότι δηλαδή το ακαθάριστο ποσοστό κέρδους τους είναι 23%, γεγονός που προσδιορίζει τα καθαρά κέρδη του φαρμακείου στα επίπεδα του 12% επί των εισπράξεων του; Αλλά αν σταματήσουν οι αλχημείες και τα ψέματα για το δήθεν 35%, πώς θα δικαιολογηθεί η καταρχήν μείωση κατά 4 έως 8% αυτού του ποσοστού κέρδους των φαρμακοποιών ως «ποσού επιστροφής υπέρ των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης», η οποία έχει γίνει σιωπηρά αποδεκτή από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες του κλάδου; Τι τελικά απομένει ως κέρδος στο φαρμακείο, αν μάλιστα συνυπολογίσουμε τις χρηματοοικονομικές επιβαρύνσεις από τις μεγάλες καθυστερήσεις στην εξόφληση των ασφαλιστικών ταμείων;

Έπειτα, καλές οι συγκρίσεις φαρμακευτικών δαπανών με το 1995, αλλά αποσιωπούν τη βασική παράμετρο: πως το κόστος της υγείας αυξάνει καθοριστικά λόγω της υποκατάστασης των παλαιών φαρμάκων με νεώτερα, αλλά ακόμη περισσότερο, λόγω της ύπαρξης νέων φαρμάκων / ασθενειών; Ποιος γνώριζε τα πανάκριβα φάρμακα για το Alzheimer πριν από δέκα χρόνια; Το (υποχρεωτικό) εμβόλιο κατά του καρκίνου της μήτρας και δεκάδες άλλες κατηγορίες φαρμάκων, κοινόχρηστες σήμερα; Χρειάζονται τόσες αλχημείες, για να δικαιολογηθεί το γεγονός πως η μόνη δυνατότητα παρέμβασης που διαθέτει η σημερινή κυβέρνηση, έναντι όλων των ισχυρών παραγόντων που καθορίζουν το κύκλωμα διακίνησης του φαρμάκου και τις πολιτικές υγείας, είναι ο περιορισμός του κέρδους των φαρμακείων; Προς τι λοιπόν οι λεονταρισμοί του κ. Λοβέρδου;

Ο φαρμακοποιός παραμένει μέχρι σήμερα σε σημαντικό βαθμό, άτυπα αλλά ουσιαστικά, σημαντικός παράγοντας της δημόσιας υγείας, δηλαδή λειτουργεί σ’ ένα καθεστώς, ταυτόχρονα εμπορευματοποίησης και κοινωνικής προσφοράς. Η προσπάθεια περαιτέρω αλλαγής αυτής της σχέσης υπέρ της εμπορευματοποίησης στη διακίνηση του φαρμάκου, θα οδηγήσει σε ένταση του ανταγωνισμού και σε υποχώρηση κάθε κοινωνικής παραμέτρου του επαγγέλματος.

Αντίθετα με όσα μεθοδεύονται, η κοινωνική διάσταση στην πρακτική του ελληνικού φαρμακείου, πρέπει να αναβαθμιστεί, σε μια προοπτική ανασύνταξης της χώρας και ανασυγκρότησης της δημόσιας υγείας, παρατήρηση που θα άξιζε μεγαλύτερης προσοχής κυρίως από την αριστερά.

Η καθολική συμμετοχή στις απεργίες και η αγωνιστικότητα των φαρμακοποιών εκδηλώνεται σήμερα αξιοσημείωτα. Ο κλάδος εξεγείρεται, παρά τις συντηρητικές και διαχειριστικές ηγεσίες που διαθέτει στους μαζικότερους φορείς της χώρας, όπου συχνά επικεφαλής βρίσκονται στελέχη προηγούμενων κυβερνήσεων. Αν η Αθήνα και ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος επιδείκνυαν την αποφασιστικότητα του Πειραιά, ίσως στο μέλλον, ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών της κυβέρνησης εμφανίζονταν λιγότερο προκλητικός, άκαμπτος και χαμογελαστός στις τηλεοράσεις.

Εφημερίδα «ο Δρόμος της Αριστεράς»

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011