Πεμ 29 Σεπ 2016 09:37:19 μμ

Εκτός Σχεδίου

Εκτός Σχεδίου (6)

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΠΑΣΤΡΑ, ΖΩΓΡΑΦΟΣ.

Θα εγκαινιάσω  τη φθινοπωρινή περίοδο,  με ένα εικαστικό οδοιπορικό που είναι σε εξέλιξη.
Η δράση ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2016, από την καλλιτεχνική ομάδα  «ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ», μέλος της οποίας είμαι και εγώ,  στην έδρα της, ένα αυτοδιαχειριζόμενο στέκι  στον Κεραμεικό. Έχοντας ως  στόχο τη διάχυση της τέχνης στην καθημερινή ζωή, ο  «ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ», με αφετηρία  τον σύγχρονο προβληματισμό πάνω στην εμπειρία του «εκτοπισμού» και το πως βιώνεται προσωπικά, κοινωνικά και σε πολλαπλά επίπεδα, άρχισε  μια συζήτηση  μεταξύ των μελών, η οποία κατέληξε τελικά στο ότι .. ..«Ζούμε σε μια εποχή όπου αξίες, νοήματα, πληθυσμοί, η ίδια η έννοια του χρόνου βρίσκονται σε μια αυξημένη μετακύλιση, μετατόπιση, χωρίς ξεκάθαρο πάντα προορισμό. Βίαια πολλές φορές όπως συμβαίνει με τους πρόσφυγες. Βιαστικά, κατά πώς συσκευάζεται και διανέμεται η αλήθεια από τους σύγχρονους μηχανισμούς αναπαράστασης. Το ταξίδι, μια διαδικασία ώσμωσης και αποκάλυψης, σήμερα περισσότερο από ποτέ, έχει νόημα να καθαρογραφεί μέσα από μια διαδικασία βιωματικής τέχνης. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης, μέσα από το προσωπικό του βίωμα, θα πρέπει  να γίνει σώμα καταγραφής, αυτός  και το έργο του και να προβάλλει τη στάση του απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις, όπως το αίσθημα του εκτοπισμού, την κωδικοποίηση της αναζήτησης ,τη μεταφορά του πολύτιμου, τον τόπο και το χρόνο ως παράγοντες δημιουργίας».
Στη διερεύνηση αυτή, ζητήθηκε η συνεργασία και μιας δεύτερης καλλιτεχνικής ομάδας ,των  "Εν Φλω",που απαρτίζεται από διδάσκοντες και διδασκόμενους  της  Σχολής  Καλών Τεχνών της  Φλώρινας .Τέθηκε λοιπόν   η εξής πρόκληση για τη δημιουργία καλλιτεχνικού έργου:  τι θα είχε η δική σου βαλίτσα αν έφευγες από το σπίτι σου; Ποιά θα ήταν τα πράγματα που θα έπαιρνες μαζί σου, τα «εντελώς απαραίτητα»?
«Με τα απολύτως απαραίτητα», λοιπόν, κάθε καλλιτέχνης αφέθηκε εντελώς ελεύθερος να δημιουργήσει τη δική του βαλίτσα. Αναμενόμενο ήταν να συνδεθεί το σκεπτικό αυτό με την προσφυγιά και τα βίαια γεγονότα των καιρών μας και τελικά όλο το έργο κατέληξε σε μια ζωντανή δράση-καταγραφή, μια εικαστική και ταυτόχρονα μεταναστευτική πορεία: Βαλίτσες από την Αθήνα αλλά και τη Ρόδο, τα Χανιά, το Ηράκλειο Κρήτης, τη Μυτιλήνη, φιλοτεχνημένες από  την πρώτη ομάδα «ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ», φορτώθηκαν, φορτίστηκαν, περιέκλεισαν ή καλύφθηκαν με τις «σκέψεις, τα μηνύματα, τα έργα, τις αναμονές του καθενός μας» και αποτέλεσαν ένα ενιαίο έργο το οποίο ..ταξίδεψε  με το τρένο Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Η πρώτη αποβίβαση ήταν  στη Φλώρινα  στις 14 Μαΐου, η ομάδα «Εν Φλω» υποδέχτηκε τους καλλιτέχνες από την Αθήνα με τα έργα τους και ενωμένη η πορεία κατευθύνθηκε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας, όπου οι δυο ομάδες εξέθεσαν από κοινού..70 έργα από ισάριθμους καλλιτέχνες, 70 βαλίτσες εντελώς διαφορετικές  μεταξύ τους:
Βαλίτσες με πρόσωπα ζωγραφισμένα από αληθινά παιδιά προσφύγων και τα ερείπια μιας πόλης, ξεριζωμένα δέντρα , με «κόκκινη  και μαύρη μπογιά , μια πράσινη ξυλομπογιά  και ένα πινέλο» και «την ψυχή να ζωγραφίσει όλα όσα δεν ήθελε να ξεχάσει». Βαλίτσες –εγκαταστάσεις:  ένα νεκρό πουλί με σπασμένη τη φωλιά του, εγκιβωτισμένες σπασμένες κούκλες και φυλαχτά, Σταχτοπούτες και πρίγκηπες, εγκλωβισμένα δέντρα και ζωγραφισμένα τοπία με την «ομορφιά σαν μέθοδο τρέχουσα στη θέα του κόσμου», βαλίτσες -ανθισμένα παρτέρια. Ένα  ντοκουμέντο, video πραγματικό από την Ειδομένη με ομολογίες προσφύγων. Μια αποσκευή φτιαγμένη από συρματόπλεγμα, μια άλλη αγέρωχη τυλιγμένη με τη σημαία. Βαλίτσες φωτισμένες , κυριολεκτικά και συμβολικά,  άλλες με ένα  «ανώνυμο πλήθος  φυλών και φύλων, καθημερινών ανθρώπων από πηλό». Αντικείμενα αγαπημένα , ένα ποδοσφαιράκι, στέφανα και κουφέτα κιτρινισμένα , αναμνηστικές  ασπρόμαυρες φωτογραφίες , αληθινές ή σχεδιασμένες  […΄΄έβγαλα μια φωτογραφία το δωμάτιό μου, φίλησα την πόρτα κι έφυγα_πάντα όταν έφευγα από το σπίτι ήξερα ότι θα γυρίσω_αυτή τη φορά δεν ξέρω αν θα το ξαναδώ ποτέ΄΄ ( δεκαεννιάχρονος πρόσφυγας από τη Συρία- Πειραιάς 2016)]. Αποσκευές με «σύννεφα μαύρα, μαύρες φιγούρες, δέντρα καμμένα, σύρματα τεντωμένα, βαθύ σκοτάδι, κλωστές χρωματιστές, ελευθερία», αποσκευές-σώματα που «ξετυλίγουν τον μίτο του ταξιδιού στον πλανήτη Γη»..  ή ..γεμάτες με το «τίποτα, πλην ενός κομματιού του εαυτού διαθέσιμο, συνδεδεμένο με τον  άλλον, το διπλανό, τον απέναντι..το κομμάτι του εαυτού που δύναται να περισσεύει, να προσφέρει, να κοινωνεί, αυτό ως εντελώς απαραίτητο».
Στη συνέχεια, οι βαλίτσες ξαναταξίδεψαν και εγκαταστάθηκαν από 26 έως 29 Μαΐου στην Art Athina, στο Γήπεδο TaeKwon Do  Φαλήρου,παράλληλα με την κινηματογραφημένη καταγραφή της δράσης και μία ευρεία συζήτηση στο Forum της διοργάνωσης. Μετά την Art Athina , από 7 έως 12 Ιουνίου, εκτέθηκαν  στο «Τρένο του Ρουφ», με παράλληλες μουσικές εκδηλώσεις και  Performances.
Τη στιγμή αυτή, οι βαλίτσες μας, για το διάστημα από 5 έως  23 Σεπτεμβρίου, έχουν σταθμεύσει στο Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς, στη Νέα Φιλαδέλφεια, ένα χώρο που οραματίστηκε η Μικρασιάτισσα Φιλιώ Χαϊδεμένου και του οποίου ξεκίνησε την υλοποίηση σε  προχωρημένη ηλικία, αφού είχε ξεπεράσει τα 90 της χρόνια. Στο κλείσιμο μάλιστα της έκθεσης, την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου και ώρα 8μμ, στο υπαίθριο θεατράκι του Μουσείου Μικρασιατικού Πολιτισμού, θα πραγματοποιηθεί η συναυλία "ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΚΟΣΜΩΝ" με τους  Νένα Βενετσάνου, Νότη Μαυρουδή, Γιώργο Τοσικιάν, με ελεύθερη είσοδο.
Θα είστε παραπάνω από ευπρόσδεκτοι!
Με τα βλέμμα σε μια συνέχεια του ταξιδιού μας ,

ΕΚΘΕΣΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ «Με τα εντελώς απαραίτητα» / «With the absolutely necessary»
Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου»
Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς Δεκελείας 152 και Ατταλείας, Νέα Φιλαδέλφεια

Ημέρες και ώρες λειτουργίας της Έκθεσης:
Δευτέρα έως Παρασκευή: 10.00 π.μ. - 3.00 μ.μ.
Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή 6.00 μ.μ. - 9.00 μ.μ
Κυριακή 10.00 π.μ. - 3.00 μ.μ.
Μαρία Πάστρα
Πηγές:
Δελτία Τύπου των αντίστοιχων εκδηλώσεων
Ορίζοντας Γεγονότων
http://blog.orizontasgegonoton.gr
Κεραμεικού 18,Αθήνα
Εν Φλω
http://enflo-art.blogspot.gr

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ

"ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ": ΝΕΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΛΗ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΟ ΜΑΡΙΑ ΠΑΣΤΡΑ.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΠΑΣΤΡΑ, ΖΩΓΡΑΦΟΣ.

Θα εγκαινιάσω τη φθινοπωρινή περίοδο, με ένα εικαστικό οδοιπορικό που είναι σε εξέλιξη.
Η δράση ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2016, από την καλλιτεχνική ομάδα «ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ», μέλος της οποίας είμαι και εγώ, στην έδρα της, ένα αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στον Κεραμεικό. Έχοντας ως στόχο τη διάχυση της τέχνης στην καθημερινή ζωή, ο «ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ», με αφετηρία τον σύγχρονο προβληματισμό πάνω στην εμπειρία του «εκτοπισμού» και το πως βιώνεται προσωπικά, κοινωνικά και σε πολλαπλά επίπεδα, άρχισε μια συζήτηση μεταξύ των μελών, η οποία κατέληξε τελικά στο ότι .. ..«Ζούμε σε μια εποχή όπου αξίες, νοήματα, πληθυσμοί, η ίδια η έννοια του χρόνου βρίσκονται σε μια αυξημένη μετακύλιση, μετατόπιση, χωρίς ξεκάθαρο πάντα προορισμό. Βίαια πολλές φορές όπως συμβαίνει με τους πρόσφυγες. Βιαστικά, κατά πώς συσκευάζεται και διανέμεται η αλήθεια από τους σύγχρονους μηχανισμούς αναπαράστασης. Το ταξίδι, μια διαδικασία ώσμωσης και αποκάλυψης, σήμερα περισσότερο από ποτέ, έχει νόημα να καθαρογραφεί μέσα από μια διαδικασία βιωματικής τέχνης. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης, μέσα από το προσωπικό του βίωμα, θα πρέπει να γίνει σώμα καταγραφής, αυτός και το έργο του και να προβάλλει τη στάση του απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις, όπως το αίσθημα του εκτοπισμού, την κωδικοποίηση της αναζήτησης ,τη μεταφορά του πολύτιμου, τον τόπο και το χρόνο ως παράγοντες δημιουργίας».
Στη διερεύνηση αυτή, ζητήθηκε η συνεργασία και μιας δεύτερης καλλιτεχνικής ομάδας ,των "Εν Φλω",που απαρτίζεται από διδάσκοντες και διδασκόμενους της Σχολής Καλών Τεχνών της Φλώρινας .Τέθηκε λοιπόν η εξής πρόκληση για τη δημιουργία καλλιτεχνικού έργου: τι θα είχε η δική σου βαλίτσα αν έφευγες από το σπίτι σου; Ποιά θα ήταν τα πράγματα που θα έπαιρνες μαζί σου, τα «εντελώς απαραίτητα»?
«Με τα απολύτως απαραίτητα», λοιπόν, κάθε καλλιτέχνης αφέθηκε εντελώς ελεύθερος να δημιουργήσει τη δική του βαλίτσα. Αναμενόμενο ήταν να συνδεθεί το σκεπτικό αυτό με την προσφυγιά και τα βίαια γεγονότα των καιρών μας και τελικά όλο το έργο κατέληξε σε μια ζωντανή δράση-καταγραφή, μια εικαστική και ταυτόχρονα μεταναστευτική πορεία: Βαλίτσες από την Αθήνα αλλά και τη Ρόδο, τα Χανιά, το Ηράκλειο Κρήτης, τη Μυτιλήνη, φιλοτεχνημένες από την πρώτη ομάδα «ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ», φορτώθηκαν, φορτίστηκαν, περιέκλεισαν ή καλύφθηκαν με τις «σκέψεις, τα μηνύματα, τα έργα, τις αναμονές του καθενός μας» και αποτέλεσαν ένα ενιαίο έργο το οποίο ..ταξίδεψε με το τρένο Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Η πρώτη αποβίβαση ήταν στη Φλώρινα στις 14 Μαΐου, η ομάδα «Εν Φλω» υποδέχτηκε τους καλλιτέχνες από την Αθήνα με τα έργα τους και ενωμένη η πορεία κατευθύνθηκε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας, όπου οι δυο ομάδες εξέθεσαν από κοινού..70 έργα από ισάριθμους καλλιτέχνες, 70 βαλίτσες εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους:
Βαλίτσες με πρόσωπα ζωγραφισμένα από αληθινά παιδιά προσφύγων και τα ερείπια μιας πόλης, ξεριζωμένα δέντρα , με «κόκκινη και μαύρη μπογιά , μια πράσινη ξυλομπογιά και ένα πινέλο» και «την ψυχή να ζωγραφίσει όλα όσα δεν ήθελε να ξεχάσει». Βαλίτσες –εγκαταστάσεις: ένα νεκρό πουλί με σπασμένη τη φωλιά του, εγκιβωτισμένες σπασμένες κούκλες και φυλαχτά, Σταχτοπούτες και πρίγκηπες, εγκλωβισμένα δέντρα και ζωγραφισμένα τοπία με την «ομορφιά σαν μέθοδο τρέχουσα στη θέα του κόσμου», βαλίτσες -ανθισμένα παρτέρια. Ένα ντοκουμέντο, video πραγματικό από την Ειδομένη με ομολογίες προσφύγων. Μια αποσκευή φτιαγμένη από συρματόπλεγμα, μια άλλη αγέρωχη τυλιγμένη με τη σημαία. Βαλίτσες φωτισμένες , κυριολεκτικά και συμβολικά, άλλες με ένα «ανώνυμο πλήθος φυλών και φύλων, καθημερινών ανθρώπων από πηλό». Αντικείμενα αγαπημένα , ένα ποδοσφαιράκι, στέφανα και κουφέτα κιτρινισμένα , αναμνηστικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες , αληθινές ή σχεδιασμένες […΄΄έβγαλα μια φωτογραφία το δωμάτιό μου, φίλησα την πόρτα κι έφυγα_πάντα όταν έφευγα από το σπίτι ήξερα ότι θα γυρίσω_αυτή τη φορά δεν ξέρω αν θα το ξαναδώ ποτέ΄΄ ( δεκαεννιάχρονος πρόσφυγας από τη Συρία- Πειραιάς 2016)]. Αποσκευές με «σύννεφα μαύρα, μαύρες φιγούρες, δέντρα καμμένα, σύρματα τεντωμένα, βαθύ σκοτάδι, κλωστές χρωματιστές, ελευθερία», αποσκευές-σώματα που «ξετυλίγουν τον μίτο του ταξιδιού στον πλανήτη Γη».. ή ..γεμάτες με το «τίποτα, πλην ενός κομματιού του εαυτού διαθέσιμο, συνδεδεμένο με τον άλλον, το διπλανό, τον απέναντι..το κομμάτι του εαυτού που δύναται να περισσεύει, να προσφέρει, να κοινωνεί, αυτό ως εντελώς απαραίτητο».
Στη συνέχεια, οι βαλίτσες ξαναταξίδεψαν και εγκαταστάθηκαν από 26 έως 29 Μαΐου στην Art Athina, στο Γήπεδο TaeKwon Do Φαλήρου,παράλληλα με την κινηματογραφημένη καταγραφή της δράσης και μία ευρεία συζήτηση στο Forum της διοργάνωσης. Μετά την Art Athina , από 7 έως 12 Ιουνίου, εκτέθηκαν στο «Τρένο του Ρουφ», με παράλληλες μουσικές εκδηλώσεις και Performances.
Τη στιγμή αυτή, οι βαλίτσες μας, για το διάστημα από 5 έως 23 Σεπτεμβρίου, έχουν σταθμεύσει στο Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς, στη Νέα Φιλαδέλφεια, ένα χώρο που οραματίστηκε η Μικρασιάτισσα Φιλιώ Χαϊδεμένου και του οποίου ξεκίνησε την υλοποίηση σε προχωρημένη ηλικία, αφού είχε ξεπεράσει τα 90 της χρόνια. Στο κλείσιμο μάλιστα της έκθεσης, την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου και ώρα 8μμ, στο υπαίθριο θεατράκι του Μουσείου Μικρασιατικού Πολιτισμού, θα πραγματοποιηθεί η συναυλία "ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΚΟΣΜΩΝ" με τους Νένα Βενετσάνου, Νότη Μαυρουδή, Γιώργο Τοσικιάν, με ελεύθερη είσοδο.
Θα είστε παραπάνω από ευπρόσδεκτοι!
Με τα βλέμμα σε μια συνέχεια του ταξιδιού μας ,
Σας χαιρετώ και σας εύχομαι ένα πολύχρωμο Σαββατοκύριακο!

ΕΚΘΕΣΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ «Με τα εντελώς απαραίτητα» / «With the absolutely necessary»
Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου»
Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς Δεκελείας 152 και Ατταλείας, Νέα Φιλαδέλφεια


Ημέρες και ώρες λειτουργίας της Έκθεσης:
Δευτέρα έως Παρασκευή: 10.00 π.μ. - 3.00 μ.μ.
Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή 6.00 μ.μ. - 9.00 μ.μ
Κυριακή 10.00 π.μ. - 3.00 μ.μ.
Μαρία Πάστρα
Πηγές:
Δελτία Τύπου των αντίστοιχων εκδηλώσεων
Ορίζοντας Γεγονότων
http://blog.orizontasgegonoton.gr
Κεραμεικού 18,Αθήνα
Εν Φλω
http://enflo-art.blogspot.gr

 

“H τέχνη είναι η κατάφαση, η ευλογία και η αποθέωση της ύπαρξης..Πλησιάζει, σαν λυτρωτική και θεραπεύτρα μάγισσα» ( F. Nietzsche).

Η τέχνη κάνει τη ζωή μας υποφερτή.

Έχω λοιπόν την χαρά και την τιμή να επιμελούμαι στα Βριλησσιώτικα Νέα την στήλη «Καλλιτεχνική Περιπλάνηση».

Ονομάζομαι Μαρία Πάστρα και  είμαι ζωγράφος.

Σε τακτά χρονικά διαστήματα, θα σας παρουσιάζω νέα από τον χώρο των τεχνών, από τα «σημαντικά »  ή από τα παραλειπόμενα, τα σοβαρά και τα αστεία..τα «μικρά» και τα «μεγάλα».

Η σταχυολόγηση θα γίνεται ανάμεσα σε δρώμενα, κυρίως εκθέσεις ζωγραφικής  που έχω επισκεφτεί ή πρόκειται να δω.

Ο σκοπός της στήλης δεν είναι η αξιολόγηση των καλλιτεχνικών συμβάντων, δεν διαθέτω άλλωστε τις δεξιότητες  του τεχνοκριτικού.

Η επιδίωξή μου είναι η επικοινωνία μαζί σας. Αν μπορέσω, με λόγια απλά και καθημερινά, να μοιραστώ με κάποιους από τους αναγνώστες, τις εμπειρίες του δικού μου αισθητικού μικρόκοσμου και την απόλαυση που αυτός μου προσφέρει..θα είμαι παραπάνω από ευτυχής.

Η σημερινή Αυγουστιάτικη περιπλάνησή μας  είναι αφιερωμένη στο Μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη, το μοναδικό Μουσείο για το σύγχρονο κόσμημα στην Ελλάδα. Στεγάζεται στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης, σε μία όμορφη, χαρακτηριστική οικία της δεκαετίας του '30 που ανακαινίσθηκε από τον αρχιτέκτονα Βασίλη Γρηγοριάδη σε σχέδια του Γάλλου Bernard Zehrfuss. Εκεί ήταν κάποτε το παλιό εργαστήριο του Ηλία Λαλαούνη.
Η ξενάγησή μας αρχίζει από το ισόγειο του Μουσείου, όπου εκτίθενται δυο καινούργιες δωρεές. Η πρώτη, είναι έργο  της καλλιτέχνιδος Debra Rapoport  και τιτλοφορείται «Kόσμημα σώματος, Lei σε τρία μέρη με ανθούς λωτού». Είναι εμπνευσμένο από την παραδοσιακή φόρμα του πολυνησιακού lei, δηλαδή το  στεφάνι λουλουδιών για το λαιμό, που δίνεται ως ένδειξη αγάπης σε αυτούς που έρχονται ή φεύγουν και φτιαγμένο από ανακυκλωμένα, μη παραδοσιακά υλικά : χρώμα, χάρτινο κορδόνι, χάλκινο σωλήνα, υφασμάτινα κουρέλια, κορδέλες, συνθετικά λουλούδια,  κινέζικο κέντημα και …ύφασμα από τσάντα μεταφοράς συσσιτίου του αμερικάνικου στρατού.
Απέναντι, εκτίθεται το περιδέραιο «Spring Green», δωρεά της καλλιτέχνιδος Marjorie Shick, φτιαγμένο με papier-mache και χρώμα. Η Marjorie Shick θεωρεί το ανθρώπινο σώμα ζωντανό γλυπτό και με τη χρήση μεγάλων κατασκευών και ευρείας γκάμας υλικών, το επεκτείνει στο χώρο-το «περιδέραιο» για το λαιμό είναι τόσο μεγάλο ώστε ουσιαστικά δημιουργεί το δικό του φυσικό περιβάλλον.Η  εντυπωσιακή  δουλειά της υπερβαίνει τα συμβατικά όρια  φόρμας, υλικού και χρώματος και ψάχνει τις σχέσεις μεταξύ του κοσμήματος και του χώρου που το περιβάλλει, του σώματος   που το φορά αλλά και αυτού που το αντικρίζει.
Ανεβαίνουμε  στη συνέχεια στον πρώτο όροφο, όπου εκτίθενται κοσμήματα και διακοσμητικά αντικείμενα του εργαστηρίου του Ηλία Λαλαούνη, που έγιναν με τα δικά του σχέδια και κάτω από τη δική του επίβλεψη. Εδώ φιλοξενούνται 50 μόνιμες συλλογές, ενταγμένες σε  θεματικές ενότητες, που καλύπτουν την καλλιτεχνική παραγωγή του από το 1940 μέχρι και το 2002.Συγκεκριμένα εκτίθενται 3500 κομμάτια, από τα …18000 που σχεδίασε συνολικά στη ζωή του(!).
Η πρώτη ενότητα, «Χρυσή Αυγή της Τέχνης», με έργα εμπνευσμένα από την προϊστορική Ευρώπη και Ελλάδα, εμπεριέχει τη συλλογή «Ευρωπαϊκή Χαραυγή», μια συμβολή στην ιδέα της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Τα μικρογλυπτά και τα εγχάρακτα αντικείμενα, τα ειδώλια, οι σφραγιδογλυφίες σε ορεία  κρύσταλλο και οψιδιανό, αντλούνται μορφικά από  σπηλαιογραφίες και βραχογραφίες της λίθινης εποχής..οι  ακανόνιστες φόρμες και οι τραχιές επιφάνειες, ανακαλούν τις επιφάνειες των τοιχωμάτων των σπηλαίων, ενώ οι γκρίζοι  τόνοι   για τα ασημένια αποτυπώματα το σκοτάδι τους. Ο ιδιοφυής, τρίτης γενιάς, χρυσοχόος, έκανε ανθρωπολογική μελέτη πάνω στα λίγα κατάλοιπα εργαλείων, οστών, κεράτων και έφτιαξε ένα σύγχρονο κόσμημα για τη γυναίκα, εικαστικό και εμπορικό ταυτόχρονα.Στη «Συλλογή Ίλιον», μετουσίωσε διαδήματα, κεφαλόδεσμους, σκουλαρίκια  από το θησαυρό του Πριάμου και μοτίβα υφαντικής,  σε νέες συνθέσεις βασιζόμενος στα σχέδια του Ερρίκου Σλήμαν (την αρχαιολογική δημοσίευση Ilios του 1880 για το θησαυρό της Τροίας, την ανακάλυψε ο Η.Λ. σε παλιό βιβλιοπωλείο με σπάνια βιβλία) .
Στην ενότητα  «Η Ιστορία του Ελληνικού Κοσμήματος», βρίσκουμε εννέα συλλογές με αφετηρία την τέχνη και την αρχιτεκτονική της προϊστορικής, της κλασικής και της βυζαντινής περιόδου. Καρφίτσες εμπνευσμένες από τα χελιδόνια των τοιχογραφιών  της Θήρας  και τα κέρατα της καθοσιώσεως των Μινωιτών,  σκουλαρίκια –χελιδονόψαρα  από μινωικά αγγεία, περιδέραια και βραχιόλια με τον διπλό πέλεκυ ( βραχιόλι μπράτσου με φίδια Μινωικής εποχής φόρεσε η Μελίνα Μερκούρη στη «Φαίδρα» το 1962). Σταυροί  και κοσμήματα με τα βυζαντινά μοτίβα του τρούλου, της αψίδας, των κιόνων, των τόξων, των προσόψεων των εκκλησιών, την κάτοψη του σταυροειδούς ναού,  των κεραμιδιών και  την υφή των ψηφιδωτών της βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Στη «νεογεωμετρική συλλογή» ο Η.Λ. εμπνέεται από τα αγγεία, ωστόσο επεξεργάζεται το μοτίβο του συνεχούς μαιάνδρου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το εισαγάγει στο κόσμημα. Το όραμά του Η.Λ. ήταν να αναβιώσει την αρχαία ελληνική τέχνη  στο κόσμημα, κάτι που του εμφύσησε ο δάσκαλός του, πρώην πρόεδρος της δημοκρατίας, Κων/νος Τσάτσος. Πέρα   από την αισθητική, στόχευσε και στην αναβίωση των παραδοσιακών τεχνικών χρυσοχοΐας του τόπου μας, φέρνοντας στο προσκήνιο αρχαίες τεχνικές όπως η κοκκίδωση και η συρματερή.
Στην ενότητα «Συλλογές εμπνευσμένες από ξένους πολιτισμούς», ξεδιπλώνονται  απρόσμενες μορφές σε χρυσό και πολύτιμες πέτρες από θυμιατά, μαγκάλια, μοτίβα καλαθοπλεκτικής, πιάτα, ενδύματα, αμφορείς ξένων,  παλιών  πολιτισμών, όπως τον Κέλτικο, τον Σκυθικό, των Βίκινγκς ,των Αγίων Τόπων, τον Προκολομβιανό, των Ιθαγενών της Αμερικής, τον Κυπριακό, ενώ  απέναντί τους λάμπουν πέντε κατηγορίες κοσμημάτων με τη μορφή πεταλούδων, αμπελόφυλλων, αγριοτριανταφυλλιάς, φύλλων ευκαλύπτου, κοχυλιών και δελφινιών από τις «Συλλογές εμπνευσμένες από τη Φύση».
Αλλά έχει και συνέχεια. Και τι συνέχεια!.. Πως θα σας φαινόταν αν φορούσατε μια καρφίτσα με τη γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο..ή την μορφή των κυττάρων των οστών στο μικροσκόπιο...ένα περιδέραιο με σχέδια διασταυρούμενων χρωματοσωμάτων, ένα βραχιόλι από μιτοχόνδρια ή σκουλαρίκια που φέρουν  τα ακτινωτά σχέδια από τον αμφιβληστροειδή των σπονδυλωτών? Ακούγονται περίεργα, αλλά, είναι υπέροχα πάνω σε λεπτοδουλεμένο χρυσάφι..αυτή είναι η συλλογή που εμπνέεται από τη βιολογία. Κάτω από το ίδιο σκεπτικό άντλησης ιδεών από τα επιτεύγματα της δεκαετίας του ΄70, βλέπουμε στο γειτονικό χώρο κοσμήματα με σύμβολα πλανητών, τροχιές ουρανίων σωμάτων και γαλαξιακές σπείρες από χρυσό, σοδαλίτη, ρουμπίνια (την τροχιά που ακολούθησε ο άνθρωπος στο ταξίδι του προς τη σελήνη και πάλι πίσω στη γη, δώρισε φιλοτεχνημένη σε ένα ζευγάρι σκουλαρίκια ο Αριστοτέλης Ωνάσης στη Τζάκυ Κέννεντυ-Ωνάση). Την ίδια δεκαετία, ο Η.Λ.  έστρεψε την προσοχή του στο χορό και αξιοποίησε πάνω στον χρυσό φόρμες από παραδοσιακούς και σύγχρονους χορούς. Στην ενότητα «Ειδικές Αναθέσεις και Ιδιωτικές Συλλογές», βλέπουμε έργα για συγκεκριμένες εκδηλώσεις, όπως τη δάδα για την  αφή της φλόγας στην Αρχαία Ολυμπία. Επίσης, ως ο μόνος χρυσοχόος που εντάχθηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Γαλλίας, σχεδίασε ο ίδιος  το σπαθί που του απονεμήθηκε, εμπνευσμένο από την Αρχαία Ελλάδα.
Στον δεύτερο όροφο φιλοξενούνται οι περιοδικές εκθέσεις. Αυτό το χρονικό διάστημα και μέχρι το Σεπτέμβριο, εκτίθενται  εικαστικά κοσμήματα σύγχρονων Ελλήνων σχεδιαστών, κατασκευασμένα με φόρμες, υλικά και χρώματα που υπακούουν σε συγκεκριμένο εννοιολογικό περιεχόμενο, ιδιαίτερα όλα και φτιαγμένα με τόσο αναπάντεχα  υλικά. Αναφέρω εντελώς ενδεικτικά, για να μην γίνω κουραστική, τα κοσμήματα-εγκατάσταση από ξύλο καρυδιάς και οξιάς του Ανδρόνικου Σαγιάννου, το περιδέραιο από τα ρολλάκια –γλυκό νεραντζάκι (!) επιχρυσωμένου μπρούντζου της Ισμήνης Δουζένη, παντατίφ από μαύρα βότσαλα και χρυσό της Ντόλυς Μπουκογιάννη, τα περιδέραια από χειροποίητο χαρτί μουριάς, ασήμι και κλωστή της Μαρίας Γρηγορίου. Την εγκατάσταση-κόσμημα «Αποικίες Σώματος» της Γεωργίας Γκρεμούτη από μετάξι, ασήμι και  ατσάλι ..Την «Αναγεννώμενη Ευρώπη», σε μια μετάπλαση παραδοσιακών στοιχείων ..ντυμένη με μπρούτζο, σίτα, ημιπολύτιμους λίθους, βελούδα, χάντρες και μαργαριτάρια της Βούλας Καραμπατζάκη.
Κλείνοντας, επισημαίνω την ερευνητική βιβλιοθήκη  του ΜΚΗΛ, με σπάνιες εκδόσεις γύρω από το κόσμημα αλλά και ευρύτερη θεματολογία, που μπορείτε να επισκεφτείτε κατά τις μέρες και ώρες λειτουργίας του Μουσείου, κατόπιν ραντεβού. Επίσης , την παρουσία στο ισόγειο του Μουσείου ενός αυθεντικού εργαστήριου κοσμήματος, που λειτουργεί ως χώρος επίδειξης των βασικών τεχνικών της χρυσοχοΐας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κα Ίριδα Πλαϊτάκη του Μ.Κ.Η.Λ, που με ξενάγησε  και με ενημέρωσε διεξοδικά για όλα τα όμορφα που μοιράστηκα εδώ μαζί σας.
Σας χαιρετώ και σας εύχομαι ένα πολύχρωμο Σαββατοκύριακο!

Μαρία Πάστρα

Μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη
Καρυατίδων & Καλλισπέρη 12, Ακρόπολη
Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο: 9.00 π.μ. - 3.00 μ.μ.
Κυριακή: 11.00 π.μ. - 4.00 μ.μ.
http://www.lalaounis-jewelrymuseum.gr

“H τέχνη είναι η κατάφαση, η ευλογία και η αποθέωση της ύπαρξης... Πλησιάζει, σαν λυτρωτική και θεραπεύτρα μάγισσα» ( F. Nietzsche).

Η τέχνη κάνει τη ζωή μας υποφερτή. Ονομάζομαι Μαρία Πάστρα και είμαι ζωγράφος.

Κάθε δεκαπενθήμερο, ημέρα Παρασκευή, παρουσιάζω από τη  στήλη «Καλλιτεχνική Περιπλάνηση», νέα από τον χώρο των τεχνών, από τα «σημαντικά »  ή από τα παραλειπόμενα, τα σοβαρά και τα αστεία..τα «μικρά» και τα «μεγάλα».

Η σταχυολόγηση γίνεται ανάμεσα σε δρώμενα, κυρίως εκθέσεις ζωγραφικής  που έχω επισκεφτεί ή πρόκειται να δω.

Ο σκοπός της στήλης δεν είναι η αξιολόγηση των καλλιτεχνικών συμβάντων, δεν διαθέτω άλλωστε τις δεξιότητες  του τεχνοκριτικού.

Η επιδίωξή μου είναι η επικοινωνία μαζί σας. Αν μπορέσω, με λόγια απλά και καθημερινά, να μοιραστώ με κάποιους από τους αναγνώστες, τις εμπειρίες του δικού μου αισθητικού μικρόκοσμου και την απόλαυση που αυτός μου προσφέρει... θα είμαι παραπάνω από ευτυχής.

Σήμερα,  θα επισκεφτούμε το Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας και το Μουσείο Ηρακλειδών, όπου παρουσιάζονται εκθέματα γλυπτικής και χαρακτικής, αντιστοίχως.

Την  Πέμπτη 30 Ιουνίου  βρέθηκα στο Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας, στα εγκαίνια της έκθεσης "Το πλοίο Νεράιδα" του γλύπτη Στέλιου Παναγιωτόπουλου (γλυπτό φωτογραφημένο από τον Πάρη Σαρρηκώστα).

Είναι μια δράση που συνδυάζει την καλλιτεχνική απόλαυση, με την συγκινητική ιστορική μνήμη και την ….εικαστική  ανακύκλωση!

Το επιβατηγό πλοίο "Νεράιδα" έχει μια εντυπωσιακή και πλούσια ζωή... (Οι νεότεροι θα έχουν δει το πλοίο στην ταινία «Το Παιδί και το Δελφίνι» με τη Σοφία Λόρεν).

Αρχικά ναυπηγήθηκε με το όνομα Laurana το 1939 στα ναυπηγεία Cantieri Navali Del Quarnaro στο τότε ιταλικό Fiume , χρησιμοποιήθηκε για ακτοπλοϊκά δρομολόγια στην Αδριατική, ως διασωστικό σκάφος στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά την κατάληψη από τους Βρετανούς , χρησιμοποιήθηκε ξανά για ακτοπλοϊκά δρομολόγια στη γραμμή Μάλτα- Συρακούσες.

Το 1949 αγοράστηκε από το Γιάννη Λάτση και  μετά από εκτεταμένες εργασίες επισκευής έκανε το πρώτο του ταξίδι, στη διάρκεια του οποίου-λέει ο θρύλος- έγινε ανοιχτή ψηφοφορία για το όνομά του. Επικράτησε το όνομα «Νεράιδα», παραπέμποντας στον τόπο καταγωγής του μετέπειτα πρωθυπουργού Νικόλαου Πλαστήρα.

Το  «Νεράιδα» δρομολογήθηκε στη γραμμή του Αργοσαρωνικού για 25 χρόνια περίπου, ενώ το 1974 αποσύρθηκε και παρέμεινε στη στεριά για περίπου 35 χρόνια, χωρίς να οδηγηθεί στη διάλυση, καθώς ο ιδιοκτήτης του, το θεωρούσε ως το τυχερό του καράβι.

Το 2007, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του καραβοκύρη του και μετά από απόφαση της «οικογένειάς του», το «Νεράιδα», άρχισε να μετασκευάζεται υπό την επίβλεψη του Σπύρου Λάτση. Από το καλοκαίρι του 2013,  το «Νεράιδα» λειτουργεί  ως πλωτό μουσείο, μια υπέροχη μαρτυρία  της χρυσής  εποχής της ελληνικής ακτοπλοΐας.

Το 2016, η ζωή της «Νεράιδας», αναπάντεχα,  αποκτά  και μια άλλη διάσταση... από τον καλλιτέχνη Στέλιο Παναγιωτόπουλο, που, όπως σημειώνει ο ποιητής Βαγγέλης Χρόνης: «όταν του προτάθηκε να επιλέξει παλιά αντικείμενα του σκάφους ΝΕΡΑΙΔΑ,   ενθουσιάστηκε και μέσα στα παλιοσίδερα και άχρηστα ανταλλακτικά είδε κάτι που μόνον ένας γλύπτης θα μπορούσε να φανταστεί…

Το εργαστήρι του θα μπορούσε να είναι μικρό σιδηρουργείο,  πάγκος μαραγκού, ηλεκτρολόγου, τορναδόρου ακόμη και χειρουργείο. Για τα γλυπτά του χρησιμοποιεί όλων τα ειδών τα υλικά. Μάρμαρο, ξύλο, σίδερο, χαρτί, παλιά ανταλλακτικά, πλαστικά και οποιοδήποτε υλικό πέσει στα χέρια του θα υποστεί μία λεπτομερή χειρουργική επέμβαση, η οποία πέραν του ορατού αποτελέσματος έχει μίαν άλλη υπαινιχτική υπόσταση που σχετίζεται με την μεταφυσική και το επέκεινα…».

Ο Στέλιος Παναγιωτόπουλος, πήρε τα μεταλλικά εξαρτήματα του πλοίου που δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά τη μετατροπή του σε μουσείο και..έφτιαξε τα δικά του γλυπτά!

H επιμελήτρια της έκθεσης  Ίρις Κρητικού ξεδιπλώνει τις συνδηλώσεις του έργου στο ακόλουθο λυρικό  της κείμενο:
«Από ένα παιχνίδι της μοίρας που ξεκίνησε μέσα σε μια τρικυμία οδηγώντας σε μια γνωριμία ζωής, τα «σπλάχνα» του ιστορικού πλοίου Νεράιδα …..φυλαγμένα για χρόνια ευλαβικά σε ένα κοντέινερ, «ξαπλωμένα, να κείτονται όχι νεκρά, αλλά μάλλον κοιμισμένα...», όπως τρυφερά σημειώνει o ίδιος ο γλύπτης, βρέθηκαν τον Απρίλιο του 2012 στα αεικίνητα χέρια του Στέλιου Παναγιωτόπουλου. Παξιμάδια, βίδες, εξατμίσεις, έμβολα και άλλα «ιερά κατάλοιπα», σκεπασμένα ακόμη με την αύρα του μόχθου και τη χαρακτηριστική, μεταφυσική σχεδόν μυρωδιά από σκουριά, βρεγμένο ξύλο και αλάτι, μετατράπηκαν σε νέες οντότητες, μετουσιώθηκαν στα έμβια γλυπτά μιας ανεξίτηλης θαλασσινής περιπέτειας.
Τα έργα που προέκυψαν, αναφορά και φόρος τιμής σε μια ιδέα και σε ένα αέναο ταξίδι, ιδανικές οργανικές αυτοτέλειες με θαρραλέα κλίμακα που αν και υπακούουν εν μέρει στις βασικές αρχές της arte povera αποτελούν κατά κύριο λόγο ένα αυτοτόνομο σκευοφυλάκιο μνήμης, έχουν πλέον αποκτήσει μιαν άλλη μορφή ζωής. Εγείροντας ίσως τη νοσταλγία μα, κυρίως, αψηφώντας τη λήθη.»
Μπορείτε να επισκεφτείτε "Το πλοίο Νεράιδα" έως και την Κυριακή 17 Ιουλίου κάθε μέρα. Δευτέρα-Παρασκευή 17:00-21:00 και Σάββατο-Κυριακή  10:00-14:00 & 17:00-21:00, γίνεται ξενάγηση από τον καλλιτέχνη. Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας,Λεωφόρος Ποσειδώνος και Σάκη Καράγεωργα 2.

Είσοδος ελεύθερη.

Αν το Σαββατοκύριακο σας βγάλει ο δρόμος στο Θησείο, μια θαυμάσια ιδέα είναι να επισκεφτείτε το Μουσείο Ηρακλειδών, όπου θα   έχετε την ευκαιρία να δείτε από κοντά πρωτότυπα έργα χαρακτικής , μοναδικά ή σε  ελάχιστο αριθμό αντιτύπων αλλά και να.. μυηθείτε στη μαγεία της τέχνης αυτής, στις μεθόδους και στις τεχνικές της: στο Παράρτημά του Μουσείου Ηρακλειδών, πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, η ομαδική έκθεση «Σύγχρονη Χαρακτική Τέχνη από την Αθήνα». Την  επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Μιχάλης Αρφαράς, διευθυντής Τομέα Χαρακτικής της ΑΣΚΤ. Παρουσιάζονται έργα οκτώ εικαστικών που ζουν κι εργάζονται στην Αθήνα: Ζαχαρία Αρβανίτη, Δέσποινας Κοταλακίδου, Kati Mahrt, Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου, Άκη Πειρουνίδη, Μιλτιάδη Πεταλά,  Νίκου Σταυρακαντωνάκη, Florence Χρηστάκη.

Ο Μιχάλης Αρφαράς, μιλά με ευαισθησία για την ομαδική αυτή παρουσίαση: «Aποτελεί αφιέρωμα στη Χαρακτική, την αυθεντική μάνα της έντυπης τέχνης και τη μαγεία που τυλίγει αυτή την τόσο παλιά και πάντα νέα εικαστική έκφραση….

Η Χαρακτική γεννήθηκε μαζί με την Τυπογραφία την ιστορική εποχή της ευρωπαϊκής Αναγέννησης. Την στιγμή δηλαδή που δημιουργήθηκαν οι απαιτούμενες βάσεις για την διάδοση του Ουμανισμού σε όλον τον λατινικό κόσμο. Ο ελληνικός κόσμος ήταν τότε κάτω από τον οθωμανικό ζυγό και ήρθε πολύ αργότερα σε επαφή με την Χαρακτική.

Η έντυπη τέχνη ακολούθησε μια παράλληλη αισθητική και τεχνολογική εξέλιξη με τις άλλες εικαστικές τέχνες. Διαφέρει πάντως από τη Ζωγραφική κυρίως στο ότι ο καλλιτέχνης δημιουργεί την μήτρα από την οποία θα τυπωθεί στη συνέχεια το έργο στο χαρτί. Το σύγχρονο χαρακτικό έργο προέρχεται συχνά από συνδυασμό τεχνικών, επομένως και από περισσότερες της μίας μήτρες. Κάθε χαρακτικό έργο αντιπροσωπεύει και μία συνομιλία με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκάστοτε τεχνικής που χρησιμοποιήθηκε για την δημιουργία του.

Η Βαθυτυπία, γνωστή και ως Χαλκογραφία, η Λιθογραφία , οι Ξυλογραφίες, η Υψιτυπία και η Μεταξοτυπία που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην Pop Art, είναι από τις σημαντικότερες τεχνικές. ..Σήμερα, σε μια περίοδο που τα Εικαστικά αποκτούν όλο και περισσότερο χαρακτήρα κοινωνιολογικής αντιπαράθεσης με την μορφή πολυδιάστατων εγκαταστάσεων και θεατρικών δρώμενων, έρχεται η αισθητικά και τεχνολογικά ανανεωμένη Χαρακτική να προσφέρει ποιοτικές εικαστικές εικόνες, οι οποίες λειτουργούν σαν κάθαρση από τον ωκεανό των φτηνών εικόνων γρήγορης κατανάλωσης που μας πνίγει καθημερινά».

Η έκθεση θα διαρκέσει έως και την 18/9/2016.Παράλληλα  οργανώνονται ποικίλες εκδηλώσεις, όπως  διαλέξεις, εργαστήρια χαρακτικής  και μεταξοτυπίας, καθώς και ξεναγήσεις από τους ίδιους τους καλλιτέχνες.
Μέχρι το τέλος του τρέχοντος μήνα, το πρόγραμμα ξεναγήσεων έχει ως εξής:

Πέμπτη  14/7, 16:30-17:30, Μιλτιάδης Πεταλάς
Πέμπτη 21/7, 16:30-17:30, Δέσποινα Κοταλακίδου
Πέμπτη 28/7, 16:30-17:30, Florence Χρηστάκη & Άκης Πειρουνίδης
Κόστος συμμετοχής στις ξεναγήσεις: 6 € κατ’ άτομο

Πληροφορίες/κρατήσεις θέσεων: Τρίτη-Κυριακή 10:00-18:00, τηλ.211 01 26 486 / E: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΔΩΝ,Απ. Παύλου 37, Θησείο (Στάση ΗΣΑΠ Θησείο)
Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη-Κυριακή 10:00-18:00, Δευτέρα κλειστά

Γενική είσοδος:  5 €.

Πηγές:
Για "Το πλοίο Νεράιδα"
http://neraida.org
Δελτίο Τύπου με τα κείμενα των: Ίριδος Κρητικού, επιμελήτριας της έκθεσης  / Γιώργου Παπανικολάου, Δήμαρχου Γλυφάδας/Βαγγέλη Χρόνη, ποιητή
Στέλιος Παναγιωτόπουλος , καλλιτέχνης
Για τη «Σύγχρονη Χαρακτική Τέχνη από την Αθήνα»
http://www.art22.gr
http://www.athensvoice.gr
http://diastixo.gr
https://dictumfactumeu.wordpress.com